ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 29 marca 2004 r. w sprawie udzielania urlopów żołnierzom zawodowym i żołnierzom pełniącym służbę kandydacką w razie ogłoszenia mobilizacji, ogłoszenia stanu wojennego i w czasie wojny

Na podstawie art. 149 ust. 5 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowe warunki i tryb udzielania urlopów żołnierzom zawodowym i żołnierzom pełniącym służbę kandydacką, zwanym dalej „żołnierzami”, w razie ogłoszenia mobilizacji, ogłoszenia stanu wojennego i w czasie wojny oraz odwoływania ich z tych urlopów.

§ 2. 1. Żołnierzowi w razie ogłoszenia mobilizacji, ogłoszenia stanu wojennego i w czasie wojny przysługuje urlop okolicznościowy w jednym nieprzerwanym okresie.

2. Do wymiaru urlopu okolicznościowego wlicza się kolejne dni kalendarzowe.

3. Do wymiaru urlopu okolicznościowego nie wlicza się czasu niezbędnego na przejazd do miejsca pobytu na urlopie i z powrotem do miejsca stacjonowania jednostki wojskowej żołnierza.

§ 3. 1. Urlopu okolicznościowego udziela się żołnierzowi:

1) na jego udokumentowany wniosek w razie śmierci lub obłożnej choroby najbliższego członka rodziny, którym jest małżonek, rodzice, rodzeństwo, rodzice i rodzeństwo małżonka, dzieci żołnierza i dzieci przysposobione, pasierbowie oraz dzieci przyjęte na utrzymanie i wychowanie na podstawie orzeczenia sądu, w celu zawarcia związku małżeńskiego, w przypadku urodzenia się żołnierzowi dziecka, a także dla załatwienia ważnych spraw osobistych lub rodzinnych,

2) w innych przypadkach

– jeżeli udzielenie tego urlopu nie spowoduje obniżenia gotowości bojowej jednostki wojskowej.

2. Urlopu okolicznościowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, udziela się nie wcześniej niż po trzech miesiącach służby odbywanej w razie ogłoszenia mobilizacji, ogłoszenia stanu wojennego i w czasie wojny.

3. Urlopu okolicznościowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie udziela się w roku kalendarzowym, w którym był udzielony urlop zdrowotny.

§ 4. Podstawą udzielenia żołnierzowi urlopu zdrowotnego jest orzeczenie właściwej wojskowej komisji lekarskiej.

§ 5. 1. Udzielenie urlopu przysługującego żołnierzowi w razie ogłoszenia mobilizacji, ogłoszenia stanu wojennego i w czasie wojny stwierdza w rozkazie dowódca jednostki wojskowej.

2. W rozkazie podaje się rodzaj urlopu, jego wymiar, termin rozpoczęcia i zakończenia oraz miejsce przebywania żołnierza na urlopie i sposób powiadomienia żołnierza w razie potrzeby odwołania go z urlopu.

§ 6. 1. Odwołanie żołnierza z urlopu może nastąpić:

1) ze względu na wymogi gotowości bojowej jednostki wojskowej;

2) w razie wykonywania przez jednostkę wojskową zadań, w których udział żołnierza jest niezbędny.

2. Odwołanie żołnierza z urlopu stwierdza się w rozkazie dowódcy jednostki wojskowej.

3. Odwołanie żołnierza z urlopu następuje za pomocą pisemnego zawiadomienia lub na hasło przez uprawnionego żołnierza (pracownika), przez dowódcę (komendanta) garnizonu (dowódcę jednostki wojskowej) właściwego dla miejsca przebywania żołnierza w czasie urlopu, telefoniczne lub w każdy inny możliwy i dostępny sposób.

4. Żołnierz odwołany z urlopu obowiązany jest niezwłocznie stawić się w miejscu pełnienia służby.

§ 7. 1. Żołnierzowi odwołanemu z urlopu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, przysługuje ponownie ten urlop, jeżeli żołnierz przebywał na nim nie dłużej niż 3 dni kalendarzowe. W pozostałych przypadkach przysługuje żołnierzowi urlop w wymiarze niewykorzystanym.

2. Żołnierzowi udziela się ponownie urlopu po ustaniu przyczyny, dla której został odwołany z tego urlopu.

3. Koszty poniesione przez żołnierza odwołanego z urlopu pokrywa dowódca jednostki wojskowej, który zarządził odwołanie z tego urlopu.

§ 8. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2004 r. 1)



1)  Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 3 września 1998 r. w sprawie przebiegu służby wojskowej żołnierzy zawodowych po ogłoszeniu mobilizacji i w czasie wojny (Dz. U. Nr 122, poz. 800), które traci moc, w części dotyczącej udzielania urlopów żołnierzom zawodowym oraz odwoływania z tych urlopów – § 33 i 34, z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.