ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie wykonywania pracy zarobkowej lub prowadzenia działalności gospodarczej przez żołnierzy zawodowych

Na podstawie art. 56 ust. 5 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750, z późn. zm. 1) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) szczegółowe warunki i tryb postępowania w sprawach udzielania żołnierzom zawodowym, zwanym dalej „żołnierzami”, zezwoleń na wykonywanie pracy zarobkowej lub prowadzenie działalności gospodarczej;

2) dane, jakie powinien zawierać wniosek żołnierza o udzielenie zezwolenia na wykonywanie pracy zarobkowej lub prowadzenie działalności gospodarczej, zwany dalej „wnioskiem”;

3) szczegółowe warunki i tryb postępowania przy cofnięciu zezwolenia na wykonywanie pracy zarobkowej lub prowadzenie działalności gospodarczej;

4) szczegółowe warunki odmowy udzielenia zezwolenia na wykonywanie pracy zarobkowej lub prowadzenie działalności gospodarczej.

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1) ustawie — należy przez to rozumieć ustawę z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych;

2) dowódcy jednostki wojskowej — należy przez to rozumieć dowódcę jednostki wojskowej, o której mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy, w której żołnierz zajmuje stanowisko służbowe lub do której został skierowany w ramach pełnienia zawodowej służby wojskowej w rezerwie kadrowej lub w dyspozycji.

§ 3. 1. Decyzja dowódcy jednostki wojskowej zezwalająca żołnierzowi na wykonywanie pracy zarobkowej lub prowadzenie działalności gospodarczej wydawana jest na pisemny wniosek żołnierza, skierowany drogą służbową.

2. Dowódca jednostki wojskowej może zezwolić żołnierzowi na równoczesne wykonywanie pracy zarobkowej i prowadzenie działalności gospodarczej.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności:

1) w przypadku pracy zarobkowej:

a) nazwę pracodawcy, dla którego żołnierz będzie wykonywał pracę zarobkową, i adres jego siedziby,

b) podstawę wykonywanej pracy (w ramach stosunku pracy lub na podstawie innego tytułu),

c) miejsce pracy,

d) okres, na jaki pracodawca, o którym mowa w lit. a, zamierza zawrzeć umowę o pracę lub umowę na podstawie innego tytułu,

e) wymiar czasu pracy,

f) charakter wykonywanej pracy,

g) termin rozpoczęcia pracy;

2) w przypadku działalności gospodarczej:

a) określenie przedmiotu prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z Polską Kodyfikacją Działalności, i adres siedziby podmiotu prowadzonej działalności gospodarczej,

b) adres, pod którym działalność gospodarcza będzie prowadzona,

c) formę prawną prowadzonej działalności gospodarczej,

d) wymiar czasu niezbędny do prowadzenia działalności gospodarczej,

e) termin rozpoczęcia działalności gospodarczej.

4.  Dowódca jednostki wojskowej może przed udzieleniem zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, zwrócić się o udzielenie dodatkowych informacji do pracodawcy, o którym mowa w ust. 3 pkt 1 lit. a, lub do innych organów i podmiotów.

§ 4. 1. Praca zarobkowa może być wykonywana przez żołnierza posiadającego szczególnie przydatne kwalifikacje, w formie pracy dodatkowej również w jednostkach wojskowych na stanowiskach pracowników cywilnych, na których są wymagane takie kwalifikacje, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Zatrudnienie, o którym mowa w ust. 1, może obejmować nie więcej niż połowę wymiaru czasu pracy na określonym stanowisku pracownika cywilnego i mieć miejsce poza jednostką wojskową, w której żołnierz pełni zawodową służbę wojskową, oraz poza jednostką bezpośrednio podległą.

§ 5. Dowódca jednostki wojskowej może zażądać od żołnierza, który uzyskał zezwolenie na wykonywanie pracy zarobkowej lub prowadzenie działalności gospodarczej, przedstawienia do wglądu umowy o pracę lub innego tytułu, na podstawie którego świadczy pracę, albo postanowienia o wpisie do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym lub decyzji o wpisie do Ewidencji Działalności Gospodarczej.

§ 6. 1. Żołnierz, który uzyskał zezwolenie na wykonywanie pracy zarobkowej lub prowadzenie działalności gospodarczej, powiadamia niezwłocznie dowódcę jednostki wojskowej o:

1) niepodjęciu pracy;

2) przerwaniu pracy;

3) niepodjęciu prowadzenia działalności gospodarczej;

4) zakończeniu prowadzenia działalności gospodarczej.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, dowódca jednostki wojskowej stwierdza wygaśnięcie decyzji, o której mowa w § 3 ust. 1.

§ 7. 1. Dowódca jednostki wojskowej, który udzielił żołnierzowi zezwolenia na wykonywanie pracy zarobkowej lub prowadzenie działalności gospodarczej, może podjąć decyzję o cofnięciu zezwolenia, jeżeli zostały naruszone warunki, o których mowa w art. 56 ust. 3 ustawy.

2. Żołnierzowi, któremu cofnięto zezwolenie na wykonywanie pracy zarobkowej lub prowadzenie działalności gospodarczej, dowódca jednostki wojskowej zapewnia odpowiedni czas potrzebny do rozwiązania umowy o pracę lub innego tytułu, na podstawie którego świadczy pracę, albo zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej.

§ 8. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. 2)


1) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 116, poz. 1203 i Nr 210, poz. 2135, z 2005 r. Nr 122, poz. 1025, z 2006 r. Nr 104, poz. 711, Nr 191, poz. 1414 i Nr 220, poz. 1600 i 1602 oraz z 2007 r. Nr 107, poz. 732 i Nr 176, poz. 1242.

2) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 11 maja 2004 r. w sprawie wykonywania pracy zarobkowej przez żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 127, poz. 1324), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.