ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 25 września 2006 r. w sprawie uzbrojenia i wyposażenia funkcjonariuszy Służby Wywiadu Wojskowego

Na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego (Dz. U. Nr 104, poz. 710) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) normy uzbrojenia i wyposażenia funkcjonariuszy Służby Wywiadu Wojskowego, zwanych dalej „funkcjonariuszami”;

2) szczegółowe zasady dostępu do uzbrojenia, jego przyznawania i użytkowania przez funkcjonariuszy.

§ 2. Normy uzbrojenia przysługującego funkcjonariuszowi w zakresie broni palnej, amunicji do broni palnej, ręcznego miotacza gazu, paralizatora elektrycznego oraz wkładów do paralizatorów określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

§ 3. 1. Normy wyposażenia specjalnego i specjalistycznego przysługujące funkcjonariuszowi w zakresie:

1) sprzętu ochrony specjalnej,

2) sprzętu obserwacyjnego,

3) sprzętu specjalistycznego

— określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

2. Sprzęt ochrony specjalnej, obserwacyjny i specjalistyczny, niewymieniony w załączniku nr 2 rozporządzenia, przyznaje się według potrzeb, w zależności od sposobu realizacji zadań.

§ 4. 1. Uzbrojenie przechowuje się w magazynach uzbrojenia, pomieszczeniach służbowych lub w miejscu zamieszkania w sposób umożliwiający dostęp do niego wyłącznie uprawnionym funkcjonariuszom.

2. Przechowywanie uzbrojenia w pomieszczeniu służbowym lub miejscu zamieszkania wymaga odrębnego zezwolenia, którego udziela:

1) Szef Służby Wywiadu Wojskowego — kierownikom jednostek organizacyjnych Służby Wywiadu Wojskowego;

2) kierownicy jednostek organizacyjnych Służby Wywiadu Wojskowego — pozostałym funkcjonariuszom.

3. Funkcjonariusz może uzyskać zezwolenie przełożonego na przechowywanie przyznanej broni palnej wraz z amunicją w miejscu zamieszkania, po uprzednim sprawdzeniu spełniania warunków do ich przechowywania.

4. Funkcjonariusz mający zezwolenie na przechowywanie broni palnej w pomieszczeniu służbowym lub w miejscu zamieszkania obowiązany jest zdać broń palną do depozytu przed udaniem się na urlop, leczenie, wyjazd powodujący brak nadzoru nad bronią palną.

§ 5. 1. Uzbrojenie przyznaje się funkcjonariuszowi, w przypadku gdy jest ono niezbędne do wykonywania przez niego zadań służbowych.

2.  Uzbrojenie, z wyjątkiem amunicji, przyznaje funkcjonariuszom organ właściwy do przyznawania uzbrojenia, o którym mowa w § 4 ust. 2.

3. Przyznanie uzbrojenia następuje na podstawie wniosku złożonego przez funkcjonariusza, którego wzór określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

4.  Broń palną, ręczny miotacz gazu, paralizator elektryczny przyznaje się po komisyjnym sprawdzeniu:

1) wiedzy funkcjonariusza w zakresie:

a) zasad użycia uzbrojenia,

b) zasad bezpieczeństwa podczas używania uzbrojenia,

c) przepisów części szczególnej Kodeksu karnego, dotyczących przestępstw związanych z uzbrojeniem,

d) budowy i zasad działania rodzaju i typu uzbrojenia, jaki ma on posiadać,

e) zasad noszenia oraz przechowywania uzbrojenia,

f) postępowania w przypadku użycia uzbrojenia;

2) praktycznych umiejętności funkcjonariusza dotyczących rozkładania, składania i ładowania broni.

5. Sprawdzian, o którym mowa w ust. 4, organizuje i przeprowadza organ właściwy do przyznawania uzbrojenia.

6. Do przyznanej broni palnej wydaje się amunicję oraz wyposażenie przewidziane dla danej broni przez producenta.

§ 6. 1. Funkcjonariusz, który otrzymał broń palną, jest obowiązany do:

1) noszenia broni wyłącznie w przypadkach określonych przez przełożonego;

2) zabezpieczenia broni przed utratą;

3) przestrzegania zasad bezpieczeństwa przy obchodzeniu się z bronią;

4) prowadzenia bieżącej obsługi technicznej broni.

2. Zabrania się funkcjonariuszowi posiadającemu broń palną:

1) wynoszenia broni bez zgody przełożonego poza obiekty służbowe;

2) przenoszenia broni w stanie niezabezpieczonym z wprowadzonym nabojem do komory nabojowej;

3) udostępniania broni innym osobom;

4) samowolnego dokonywania przeróbek i napraw broni.

§ 7. Uzbrojenie użytkuje się wyłącznie do zadań związanych z wykonywaniem obowiązków służbowych oraz zgodnie z jego przeznaczeniem.

§ 8. W przypadku zwolnienia ze służby, zawieszenia w czynnościach służbowych, przeniesienia do służby w innej miejscowości lub na polecenie przełożonego funkcjonariusz jest obowiązany do niezwłocznego rozliczenia się z pobranego uzbrojenia.

§ 9. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 2006 r.

Załączniki do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 września 2006 r. (poz. 1291)