ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie norm wyżywienia i przypadków, w których funkcjonariusz Służby Wywiadu Wojskowego otrzymuje wyżywienie lub równoważnik pieniężny w zamian za wyżywienie

Na podstawie art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego (Dz. U. Nr 104, poz. 710, z późn. zm. 1) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa normy wyżywienia i przypadki, w których funkcjonariusz Służby Wywiadu Wojskowego, zwany dalej „funkcjonariuszem”, otrzymuje wyżywienie lub równoważnik pieniężny w zamian za wyżywienie, wysokość równoważnika pieniężnego, sposób ustalania wartości pieniężnej równoważnika, warunki i tryb jego wypłacania, a także organy właściwe w tych sprawach.

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1) podstawowej normie wyżywienia — należy przez to rozumieć ilość środków spożywczych przysługującą funkcjonariuszowi w ciągu doby;

2) dodatkowej normie wyżywienia — należy przez to rozumieć ilość środków spożywczych lub napoju, przysługującą funkcjonariuszowi w ciągu doby, jako uzupełnienie podstawowej normy wyżywienia albo jako oddzielny posiłek lub porcja napoju;

3) 50 % podstawowej normy wyżywienia — należy przez to rozumieć wartość pieniężną podstawowej normy wyżywienia planowanej w formie jednego posiłku.

§ 3. 1. Funkcjonariuszowi przysługuje wyżywienie według następujących norm wyżywienia:

1) podstawowa norma wyżywienia;

2) dodatkowa norma wyżywienia numer I;

3) dodatkowa norma wyżywienia numer II.

2. Ilość oraz rodzaj produktów żywnościowych zawartych w normach wyżywienia określa załącznik do rozporządzenia.

3. Wartość pieniężna normy wyżywienia wynosi dla podstawowej normy wyżywienia — 75 % diety, dla dodatkowej normy wyżywienia numer I — 35 % diety, dla dodatkowej normy wyżywienia numer II — 25 % diety, dla napoi — 10 % diety.

4. Funkcjonariusz, któremu przysługuje wyżywienie jednocześnie z kilku tytułów, otrzymuje wyżywienie tylko z jednego tytułu, według podstawowej normy wyżywienia i najkorzystniejszej dodatkowej normy wyżywienia.

5. Funkcjonariusze uprawnieni do wyżywienia według różnych norm otrzymują wyżywienie według podstawowej normy wyżywienia i najkorzystniejszej dodatkowej normy wyżywienia, jeżeli ich wyżywienie jest przygotowywane w jednej stołówce, a warunki techniczno-organizacyjne uniemożliwiają przygotowywanie posiłków według różnych norm.

§ 4. Wyżywienie według podstawowej normy wyżywienia przysługuje funkcjonariuszowi:

1) będącemu słuchaczem ośrodka szkolenia w czasie całodobowego pobytu w tym ośrodku;

2) uczestniczącemu w szkoleniach trwających powyżej 8 godzin — w wymiarze 50 % tej normy, a powyżej 12 godzin — w pełnym wymiarze tej normy;

3) uczestniczącemu w naradach lub odprawach trwających poniżej 8 godzin, ale nie krócej niż 6 godzin — w wymiarze 50 % tej normy;

4) wchodzącemu w skład komisji egzaminacyjnych kursów szkoleniowych podczas sesji egzaminacyjnej w wymiarze 50 % tej normy.

§ 5. Wyżywienie według podstawowej normy wyżywienia, w postaci posiłków wydawanych w godzinach służby, otrzymuje funkcjonariusz:

1) pełniący służbę związaną z bezpośrednim kierowaniem lub sprawowaniem nadzoru nad gospodarką żywnościową;

2) zajmujący stanowisko kierownika zespołu żywienia;

3) sprawujący nadzór nad spożywaniem posiłków przez podległych funkcjonariuszy — obiad według normy wyżywienia przysługującej tym funkcjonariuszom;

4) zajmujący stanowisko lekarza kontrolującego jakość posiłków;

5) pełniący nieetatową służbę lub dyżur trwający nieprzerwanie 24 godziny.

§ 6. Funkcjonariuszowi biorącemu udział w uroczystym albo promocyjnym posiłku przysługuje wyżywienie według podstawowej normy wyżywienia, niezależnie od przysługujących w tym czasie innych norm wyżywienia lub diety podróży służbowej:

1) w dniu inauguracji kursu stacjonarnego trwającego co najmniej 4 miesiące;

2) w dniu przysięgi;

3) w dniu ustalonym przez Szefa Służby Wywiadu Wojskowego.

§ 7. Wyżywienie według dodatkowej normy wyżywienia numer I otrzymuje funkcjonariusz, o którym mowa w § 4 pkt 2 i 3.

§ 8. Wyżywienie według dodatkowej normy wyżywienia numer II otrzymuje funkcjonariusz, o którym mowa w § 4 pkt 1.

§ 9. 1. Funkcjonariuszowi przysługują napoje w ilości 1,5 litra na dobę, w przypadku wykonywania czynności służbowych:

1) w pomieszczeniach, w których temperatura przekracza 28 °C;

2) na otwartej przestrzeni, przy temperaturze otoczenia powyżej 25 °C lub poniżej 10 °C;

3) związanych z dużym wysiłkiem fizycznym.

2. Napoje wydaje się w warunkach, o których mowa w ust. 1, wyłącznie w naturze.

§ 10. 1. Funkcjonariusz, któremu nie wydano wyżywienia w naturze, otrzymuje równoważnik pieniężny w zamian za wyżywienie.

2. Równoważnik pieniężny w zamian za wyżywienie otrzymuje funkcjonariusz, któremu rodzaj i warunki pełnienia służby uniemożliwiają korzystanie z przysługującego mu wyżywienia oraz w przypadku gdy nie ma możliwości żywienia ze względów techniczno-organizacyjnych z wyjątkiem funkcjonariusza uczestniczącego w ćwiczeniach, naradach, odprawach, kursach i szkoleniach wszystkich typów oraz wchodzącego w skład komisji egzaminacyjnych kursów szkoleniowych.

3. Funkcjonariuszowi, który pełni służbę razem z żołnierzem zawodowym wyznaczonym na stanowisko służbowe w Służbie Wywiadu Wojskowego, przysługuje równoważnik pieniężny w zamian za wyżywienie według norm ustalonych dla funkcjonariusza, chyba że normy wyżywienia ustalone dla żołnierzy zawodowych są korzystniejsze.

§ 11. 1. Równoważnik pieniężny przyznaje Szef Służby Wywiadu Wojskowego lub osoba przez niego upoważniona.

2. Równoważnik pieniężny wypłaca funkcjonariuszowi jednostka organizacyjna Służby Wywiadu Wojskowego właściwa w sprawach finansowych.

3. Wypłata równoważnika pieniężnego następuje z dołu.

§ 12. Wysokość równoważnika pieniężnego w zamian za wyżywienie wynosi za podstawową normę wyżywienia — 75 % kwoty diety określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju, wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. — Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm. 2) ), zwanej w przepisach niniejszego rozporządzenia „dietą”.

§ 14. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 114, poz. 957 oraz z 2010 r. Nr 113, poz. 745, Nr 182, poz. 1228, Nr 230, poz. 1510 i Nr 238, poz. 1578.

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 166, poz. 1608 i Nr 213, poz. 2081, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99, poz. 1001, Nr 120, poz. 1252 i Nr 240, poz. 2407, z 2005 r. Nr 10, poz. 71, Nr 68, poz. 610, Nr 86, poz. 732 i Nr 167, poz. 1398, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 133, poz. 935, Nr 217, poz. 1587 i Nr 221, poz. 1615, z 2007 r. Nr 64, poz. 426, Nr 89, poz. 589, Nr 176, poz. 1239, Nr 181, poz. 1288 i Nr 225, poz. 1672, z 2008 r. Nr 93, poz. 586, Nr 116, poz. 740, Nr 223, poz. 1460 i Nr 237, poz. 1654, z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 56, poz. 458, Nr 58, poz. 485, Nr 98, poz. 817, Nr 99, poz. 825, Nr 115, poz. 958, Nr 157, poz. 1241 i Nr 219, poz. 1704 oraz z 2010 r. Nr 105, poz. 655, Nr 135, poz. 912, Nr 182, poz. 1228, Nr 224, poz. 1459, Nr 249, poz. 1655 i Nr 254, poz. 1700.