ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 11 kwietnia 2006 r. w sprawie wcześniejszego zwalniania żołnierzy z zasadniczej służby wojskowej i z nadterminowej zasadniczej służby wojskowej

Na podstawie art. 90a ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416 i Nr 277, poz. 2742 oraz z 2005 r. Nr 180, poz. 1496) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) szczegółowy sposób postępowania w zakresie zwalniania żołnierzy z zasadniczej służby wojskowej przed jej odbyciem i z nadterminowej zasadniczej służby wojskowej przed upływem okresu, na który zgłosili się oni do tej służby, a także przenoszenia do rezerwy tych żołnierzy;

2) szczegółowe przypadki, warunki i sposób postępowania w zakresie wzywania żołnierzy zwolnionych przedterminowo z zasadniczej służby wojskowej do odbycia pozostałego okresu tej służby.

§ 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

1) ustawa — ustawę z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej;

2) żołnierz — żołnierza odbywającego zasadniczą służbę wojskową lub żołnierza odbywającego nadterminową zasadniczą służbę wojskową.

§ 3. 1. Podstawą zwolnienia żołnierza z zasadniczej służby wojskowej przed jej odbyciem jest:

1) ostateczne orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej o uznaniu go za:

a) czasowo niezdolnego do czynnej służby wojskowej,

b) niezdolnego do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju,

c) trwale i całkowicie niezdolnego do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju oraz w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny;

2) ostateczna decyzja wójta lub burmistrza (prezydenta miasta), ustalająca konieczność sprawowania przez żołnierza bezpośredniej opieki nad członkiem rodziny;

3) wniosek żołnierza udokumentowany zaświadczeniem Państwowej Komisji Wyborczej o wybraniu żołnierza na posła, w tym do Parlamentu Europejskiego, lub senatora;

4) prawomocne orzeczenie sądu w przypadku zarządzenia w stosunku do żołnierza wykonania kary pozbawienia wolności, w tym również kary zastępczej;

5) ostateczna decyzja Ministra Obrony Narodowej, wydana na podstawie udokumentowanego, złożonego drogą służbową, indywidualnego wniosku żołnierza, uzasadnionego szczególnie ważnymi względami osobistymi lub rodzinnymi;

6) ostateczna decyzja właściwego organu administracji publicznej, stwierdzająca utratę obywatelstwa polskiego.

2. Zwolnienie żołnierza następuje nie później niż:

1) po upływie siedmiu dni od dnia, w którym doręczone dowódcy jednostki wojskowej decyzja lub orzeczenie stały się ostateczne — w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 5 i 6;

2) z dniem rozpoczęcia wykonywania kary określonej w doręczonym dowódcy jednostki wojskowej orzeczeniu, które stało się prawomocne — w przypadku określonym w ust. 1 pkt 4;

3) po upływie siedmiu dni od dnia doręczenia dowódcy jednostki wojskowej wniosku — w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3.

3. W uzasadnionych przypadkach, jeżeli w terminach, o których mowa w ust. 2, nie jest możliwe rozliczenie żołnierza z jednostką wojskową, dowódca jednostki wojskowej zwalnia tego żołnierza w terminie późniejszym, niezwłocznie po jego rozliczeniu się z jednostką.

§ 4. 1. Żołnierza zwolnionego z zasadniczej służby wojskowej przed jej odbyciem, dowódca jednostki wojskowej skreśla z ewidencji wojskowej i przekazuje wtórnik karty ewidencyjnej tego żołnierza właściwemu wojskowemu komendantowi uzupełnień.

2. Wraz z wtórnikiem karty ewidencyjnej przekazuje się uwierzytelnioną kopię dokumentów stanowiących podstawę zwolnienia żołnierza z zasadniczej służby wojskowej.

§ 5. 1. Żołnierz zwolniony z zasadniczej służby wojskowej przed jej odbyciem, ze względu na uznanie go przez wojskową komisję lekarską za czasowo niezdolnego do czynnej służby wojskowej lub z innych przyczyn określonych w art. 87 ust. 2 ustawy, zgłasza się niezwłocznie, lecz nie później niż w terminie siedmiu dni od dnia ustania okresu niezdolności do tej służby lub przyczyn zwolnienia z tej służby, do wojskowego komendanta uzupełnień w celu ustalenia możliwości powołania go do odbycia pozostałego okresu tej służby.

2. Żołnierza zwolnionego z zasadniczej służby wojskowej z powodu uznania go za trwale i całkowicie niezdolnego do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju oraz w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny, a także z powodu utraty obywatelstwa polskiego, wojskowy komendant uzupełnień skreśla z ewidencji wojskowej.

§ 6. 1. Podstawą zwolnienia żołnierza odbywającego nadterminową zasadniczą służbę wojskową przed upływem okresu, na który zgłosił się do tej służby, jest:

1) ostateczne orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej o uznaniu go za:

a) czasowo niezdolnego do czynnej służby wojskowej,

b) niezdolnego do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju,

c) trwale i całkowicie niezdolnego do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju oraz w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny;

2) wniosek żołnierza udokumentowany zaświadczeniem Państwowej Komisji Wyborczej o wybraniu żołnierza na posła, w tym do Parlamentu Europejskiego, lub senatora;

3) rozkaz personalny właściwego organu wojskowego o powołaniu do zawodowej służby wojskowej lub przyjęciu do służby wojskowej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego;

4) ostateczna opinia służbowa stwierdzająca uzyskanie oceny niedostatecznej;

5) ostateczna decyzja właściwego organu administracji publicznej stwierdzająca utratę obywatelstwa polskiego;

6) prawomocny wyrok sądu — w przypadku:

a) skazania na karę pozbawienia wolności (aresztu wojskowego),

b) orzeczenia środka karnego:

— pozbawienia praw publicznych,

— degradacji;

7) prawomocne orzeczenie kary dyscyplinarnej usunięcia z nadterminowej zasadniczej służby wojskowej;

8) oświadczenie żołnierza w przypadkach, o których mowa w art. 87a ust. 2 pkt 8 i 9 ustawy:

a) niewyrażenia zgody na pełnienie służby w innej jednostce wojskowej, w przypadku rozformowania jednostki wojskowej, której ewidencją jest objęty,

b) niewyrażenia zgody na zmianę stanowiska służbowego w przypadku:

— skreślenia w etacie jednostki wojskowej dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego,

— wydania prawomocnego orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej o niezdolności do odbywania służby wojskowej na dotychczas zajmowanym stanowisku;

9) wniosek, o którym mowa w art. 87a ust. 3 pkt 1 ustawy, wraz z adnotacją dowódcy jednostki wojskowej o udzieleniu zgody na zwolnienie żołnierza z nadterminowej zasadniczej służby wojskowej przed upływem okresu, na który zgłosił się do tej służby.

2. Podstawą zwolnienia żołnierza odbywającego nadterminową zasadniczą służbę wojskową przed upływem okresu, na który zgłosił się do tej służby, może być:

1) ostateczna opinia służbowa stwierdzająca niewywiązywanie się z obowiązków służbowych w okresie warunkowego zawieszenia żołnierzowi wykonania kary pozbawienia wolności (aresztu wojskowego);

2) pisemne oświadczenie bezpośredniego przełożonego dowódcy jednostki wojskowej o braku możliwości wyznaczenia żołnierza na inne równorzędne lub niższe stanowisko służbowe w tej samej lub innej jednostce wojskowej.

3. Zwolnienie żołnierza odbywającego nadterminową zasadniczą służbę wojskową następuje nie później niż po upływie siedmiu dni od dnia:

1)w którym doręczone dowódcy jednostki wojskowej orzeczenie stało się ostateczne — w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 6 i 7;

2) w którym doręczona dowódcy jednostki wojskowej decyzja stała się ostateczna — w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5;

3) doręczenia dowódcy jednostki wojskowej rozkazu personalnego — w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3;

4) doręczenia dowódcy jednostki wojskowej wniosku — w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2;

5) doręczenia dowódcy jednostki wojskowej ostatecznej opinii służbowej — w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 4 oraz ust. 2 pkt 1;

6) doręczenia dowódcy jednostki wojskowej oświadczenia — w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 8 oraz ust. 2 pkt 2;

7) udzielenia zgody przez dowódcę jednostki wojskowej — w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 9.

4. W uzasadnionych przypadkach, jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 3, nie jest możliwe rozliczenie żołnierza z jednostką wojskową, dowódca jednostki wojskowej zwalnia tego żołnierza w terminie późniejszym, niezwłocznie po jego rozliczeniu się z jednostką.

§ 7. 1. O udzieleniu zgody na zwolnienie żołnierza na jego wniosek z nadterminowej zasadniczej służby wojskowej przed upływem okresu, na który zgłosił się do tej służby, informuje się tego żołnierza, określając mu jednocześnie czas na rozliczenie się z jednostką wojskową oraz przewidywany termin zwolnienia z czynnej służby wojskowej.

2. O otrzymaniu dokumentów, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, 2, 4, 5 i 6 oraz w § 6 ust. 1 pkt 1, 3—7 i ust. 2, stanowiących podstawę zwolnienia żołnierza z czynnej służby wojskowej, dowódca jednostki wojskowej niezwłocznie informuje żołnierza, określając mu jednocześnie czas na rozliczenie się z jednostką wojskową oraz przewidywany termin zwolnienia z czynnej służby wojskowej.

3. W przypadku złożenia przez żołnierza wniosku, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 3 lub w § 6 ust. 1 pkt 2 i 9, albo oświadczenia, o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 8, dowódca jednostki wojskowej informuje żołnierza o okresie rozliczenia się z jednostką wojskową oraz przewidywanym terminie zwolnienia z czynnej służby wojskowej.

§ 8. 1. Odmowa udzielenia zgody na zwolnienie żołnierza na jego wniosek z nadterminowej zasadniczej służby wojskowej przed upływem okresu, na który zgłosił się do tej służby, następuje w drodze decyzji administracyjnej, którą doręcza się żołnierzowi na piśmie wraz z uzasadnieniem.

2. Odwołanie od decyzji, o której mowa w ust. 1, wnosi się za pośrednictwem dowódcy jednostki wojskowej, który wydał tę decyzję, do bezpośredniego przełożonego tego dowódcy.

3. W przypadku udzielenia zgody na zwolnienie żołnierza z nadterminowej zasadniczej służby wojskowej przez przełożonego, o którym mowa w ust. 2, przepis § 7 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

§ 9. 1. Fakt zwolnienia żołnierza z zasadniczej służby wojskowej przed jej odbyciem i żołnierza z nadterminowej zasadniczej służby wojskowej przed upływem okresu, na który zgłosił się on do tej służby, a także przeniesienia do rezerwy tych żołnierzy stwierdza się w rozkazie dziennym jednostki wojskowej.

2. W rozkazie, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza się również fakt rozliczenia się żołnierza z jednostką wojskową.

3.  W wojskowych dokumentach osobistych i w ewidencji wojskowej żołnierzy zamieszcza się datę zwolnienia z czynnej służby wojskowej, a jeżeli w wyniku tego zwolnienia następuje przeniesienie do rezerwy, również informację o tym fakcie, a także informację dotyczącą dokumentu stanowiącego podstawę zwolnienia wymienionego w § 3 ust. 1 lub § 6 ust. 1 i 2 oraz numer i datę rozkazu dziennego dowódcy jednostki wojskowej.

§ 10. 1. Wezwanie żołnierza zwolnionego z zasadniczej służby wojskowej przedterminowo z pozostawieniem w dyspozycji dowódcy jednostki wojskowej może nastąpić z przyczyn służbowych uzasadniających natychmiastowe dokonanie zmiany stanu ewidencyjnego żołnierzy odbywających czynną służbę wojskową w jednostce wojskowej, a w szczególności w przypadkach udziału jednostki wojskowej w:

1) zwalczaniu klęsk żywiołowych i likwidacji ich skutków;

2) akcjach poszukiwawczych oraz ratowania życia ludzkiego;

3) oczyszczaniu terenów z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych pochodzenia wojskowego oraz ich unieszkodliwianiu;

4) wykonywaniu zadań poza granicami państwa, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (Dz. U. Nr 162, poz. 1117 oraz z 2004 r. Nr 210, poz. 2135).

2. Wezwanie doręcza się żołnierzowi, o którym mowa w ust. 1, co najmniej na trzy dni przed dniem stawienia się do jednostki wojskowej określonym w wezwaniu.

3. W przypadku gdy żołnierz, któremu doręczono wezwanie wskazane w ust. 1, nie może z powodu obtożnej choroby stawić się do odbycia pozostałego okresu zasadniczej służby wojskowej w terminie i miejscu określonych w wezwaniu, niezwłocznie zawiadamia o tym fakcie dowódcę jednostki wojskowej określonego w wezwaniu. Po ustaniu choroby żołnierz, któremu doręczono wezwanie, zgłasza się niezwłocznie do dowódcy jednostki wojskowej określonego w wezwaniu, przedstawiając stosowne zaświadczenie lekarskie.

4. Niedotrzymanie terminu zawiadomienia, o którym mowa w ust. 3, jest uzasadnione, jeżeli żołnierz ze względu na obłożną chorobę stwierdzoną zaświadczeniem lekarskim nie mógł zawiadomić o niemożności osobistego stawienia się.

5. Wzór wezwania, o którym mowa w ust. 1, określa załącznik do rozporządzenia.

§ 11. Traci moc rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie zwalniania żołnierzy z zasadniczej służby wojskowej przed jej odbyciem i żołnierzy nadterminowej zasadniczej służby wojskowej przed upływem okresu, na który zgłosili się do tej służby (Dz. U. Nr 153, poz. 1613).

§ 12. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.