ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ z dnia 1 marca 2004 r. w sprawie powoływania do zawodowej służby wojskowej

Na podstawie art. 16 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowe warunki i tryb powoływania do zawodowej służby wojskowej oraz nadawania pierwszych stopni wojskowych osobom powołanym do tej służby, a także szczegółowy tryb zawierania kontraktów i wzory kontraktów.

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1) ustawie – należy przez to rozumieć ustawę z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych;

2) szkołach wojskowych – należy przez to rozumieć akademie wojskowe, wyższe szkoły oficerskie oraz szkoły podoficerskie;

3) wojskowym komendancie uzupełnień – należy przez to rozumieć wojskowego komendanta uzupełnień właściwego ze względu na adres miejsca zameldowania na pobyt stały lub czasowy trwający ponad 2 miesiące osoby powoływanej do zawodowej służby wojskowej;

4) promocji – należy przez to rozumieć uroczyste zakończenie studiów lub nauki w szkole wojskowej, w trakcie której absolwenci otrzymują akt mianowania na pierwszy stopień wojskowy w danym korpusie kadry.

§ 3. W razie wniesienia, w kancelarii jednostki wojskowej lub wojskowej komendzie uzupełnień, pisemnego wniosku w sprawach personalnych, o których mowa w § 1, otrzymujący wniosek jest obowiązany potwierdzić jego przyjęcie, umieszczając na oryginale i na kopii datę przyjęcia wniosku oraz swój czytelny podpis.

§ 4. Do zawodowej służby wojskowej powołuje się:

1) absolwentów szkół kształcących kandydatów na żołnierzy zawodowych – na podstawie zobowiązania do pełnienia zawodowej służby wojskowej, zamieszczonego w kontrakcie na pełnienie służby kandydackiej;

2) żołnierzy rezerwy, o których mowa w art. 10 pkt 1 lit. b, pkt 2 lit. b i pkt 3 lit. a ustawy – na wniosek żołnierza;

3) żołnierzy nadterminowej zasadniczej służby wojskowej i zasadniczej służby wojskowej, o których mowa w art. 10 pkt 3 lit. b ustawy – na wniosek żołnierza;

4) osoby wymienione w art. 11 ustawy – po wyrażeniu przez nie pisemnej zgody na powołanie do zawodowej służby wojskowej.

§ 5. 1. Komendant szkoły wojskowej, po zakończeniu egzaminów końcowych w tej szkole, przesyła do Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego wykaz absolwentów szkoły wojskowej.

2. Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego po otrzymaniu wykazu:

1) kieruje wniosek do Ministra Obrony Narodowej o wystąpienie do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie mianowania absolwentów wyższej szkoły wojskowej na stopień podporucznika;

2) przesyła wykazy imienne absolwentów wyższych szkół wojskowych do organu właściwego do wyznaczenia żołnierza na stanowisko służbowe, nie później niż na 30 dni przed promocją.

3. Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, po otrzymaniu postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o mianowaniu na stopień podporucznika, a w przypadku szkoły podoficerskiej po wydaniu rozkazu personalnego o mianowaniu na stopień kaprala:

1) wydaje rozkaz personalny o powołaniu do zawodowej służby wojskowej;

2) przesyła postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej lub rozkaz personalny o mianowaniu do komendanta szkoły wojskowej;

3) przesyła do organu właściwego do wyznaczenia żołnierza na stanowisko służbowe rozkaz personalny o powołaniu do zawodowej służby wojskowej.

4. Najpóźniej w dniu promocji:

1) organ wojskowy, który wyznacza na stanowisko służbowe, doręcza żołnierzowi kontrakt na pełnienie zawodowej służby wojskowej;

2) komendant szkoły wojskowej:

a) wręcza dyplomy ukończenia studiów lub nauki,

b) kieruje żołnierza do jednostki wojskowej, w której został wyznaczony na stanowisko służbowe, z dniem określonym w kontrakcie.

§ 6. Wzory kontraktów określają załączniki nr 1 i 2 do rozporządzenia.

§ 7. 1. Absolwent szkoły wojskowej rozpoczyna pełnienie zawodowej służby wojskowej z dniem stawienia się w jednostce wojskowej.

2. Dzień stawienia się absolwenta w jednostce wojskowej stwierdza w rozkazie dziennym dowódca tej jednostki.

§ 8. 1. Żołnierz rezerwy zainteresowany pełnieniem zawodowej służby wojskowej zgłasza się do wojskowego komendanta uzupełnień, który umożliwia mu zapoznanie się z przepisami normującymi przebieg zawodowej służby wojskowej.

2. Wojskowy komendant uzupełnień ustala, czy żołnierz rezerwy spełnia warunki do powołania do służby, o których mowa w art. 10 pkt 1 lit. b, pkt 2 lit. b lub pkt 3 lit. a ustawy, i przyjmuje od niego pisemny wniosek o powołanie do zawodowej służby wojskowej.

3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, żołnierz rezerwy dołącza:

1) życiorys;

2) odpis skrócony aktu urodzenia;

3) odpis lub kopię uwierzytelnioną dokumentu stwierdzającego uzyskanie wymaganego wykształcenia;

4) odpis lub kopię uwierzytelnioną świadectwa pracy;

5) informację o osobie z Krajowego Rejestru Karnego.

4. Wniosek wraz z załącznikami, o których mowa w ust. 3, oraz opinią dotyczącą wcześniejszych okresów pełnienia służby wojskowej, sporządzoną na podstawie dokumentów znajdujących się w wojskowej komendzie uzupełnień, wojskowy komendant uzupełnień przesyła do Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.

5. Po otrzymaniu akceptacji Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego wojskowy komendant uzupełnień niezwłocznie:

1) kieruje żołnierza rezerwy, o którym mowa w ust. 2, do właściwej wojskowej komisji lekarskiej w celu ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia zawodowej służby wojskowej;

2) w zależności od potrzeb podejmuje działania w celu uzyskania dla żołnierza rezerwy poświadczenia bezpieczeństwa.

§ 9. 1. W przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku żołnierza rezerwy o powołanie do zawodowej służby wojskowej Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego wydaje rozkaz personalny o powołaniu tego żołnierza do zawodowej służby wojskowej, który następnie przesyła do organu właściwego do wyznaczenia powołanego żołnierza na stanowisko służbowe oraz przygotowania kontraktu na pełnienie zawodowej służby wojskowej.

2. Organ właściwy do wyznaczenia na stanowisko służbowe powiadamia wojskowego komendanta uzupełnień o:

1) powołaniu żołnierza rezerwy do zawodowej służby wojskowej i wskazuje termin i miejsce skierowania żołnierza w celu podpisania kontraktu;

2) zawartym kontrakcie i wskazuje termin oraz miejsce skierowania żołnierza do pełnienia zawodowej służby wojskowej.

3. W przypadku negatywnego rozpatrzenia wniosku żołnierza rezerwy o powołanie do zawodowej służby wojskowej Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego wydaje decyzję o odmowie powołania do zawodowej służby wojskowej, którą przesyła zainteresowanemu żołnierzowi rezerwy oraz właściwemu wojskowemu komendantowi uzupełnień.

§ 10. 1. Wojskowy komendant uzupełnień doręcza żołnierzowi kartę powołania i kieruje żołnierza do jednostki wojskowej.

2. Kartę powołania doręcza się żołnierzowi co najmniej na 30 dni przed datą rozpoczęcia służby wojskowej określoną w kontrakcie.

3. Jednocześnie z doręczeniem karty powołania wojskowy komendant uzupełnień zawiadamia pracodawcę zatrudniającego żołnierza rezerwy o jego powołaniu do zawodowej służby wojskowej.

§ 11. 1. Żołnierz rezerwy rozpoczyna pełnienie zawodowej służby wojskowej z dniem stawienia się w jednostce wojskowej.

2. Dzień stawienia się żołnierza rezerwy w jednostce wojskowej stwierdza w rozkazie dziennym dowódca tej jednostki.

§ 12. 1. Żołnierz nadterminowej zasadniczej służby wojskowej i zasadniczej służby wojskowej, o którym mowa w art. 10 pkt 3 lit. b ustawy, zainteresowany pełnieniem zawodowej służby wojskowej, występuje z wnioskiem o powołanie do tej służby do Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, za pośrednictwem dowódcy jednostki wojskowej, w której pełni służbę.

2. W sprawie powołania żołnierzy, o których mowa w ust. 1, do zawodowej służby wojskowej przepisy § 8, 9 i 11 stosuje się odpowiednio.

§ 13. 1. Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego przesyła do wojskowych komendantów uzupełnień wykaz stanowisk, na które można powołać osoby wymienione w art. 11 ustawy.

2. Osobę zainteresowaną pełnieniem zawodowej służby wojskowej na stanowisku, o którym mowa w ust. 1, wojskowy komendant uzupełnień zapoznaje z przepisami normującymi przebieg tej służby i przyjmuje od niej pisemną zgodę na powołanie do zawodowej służby wojskowej.

3. W sprawie powołania osoby, o której mowa w ust. 2, do zawodowej służby wojskowej przepisy § 9 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 oraz § 10–12 stosuje się odpowiednio.

4. Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, w przypadku osoby wymienionej w art. 11 ustawy, wydaje rozkaz personalny dotyczący mianowania na stopień wojskowy starszego szeregowego (starszego marynarza) i powołuje do zawodowej służby wojskowej.

§ 14. 1. Dowódca jednostki wojskowej w terminie 48 godzin od chwili stawienia się do służby żołnierza rezerwy lub osoby, o której mowa w art. 11 ustawy, odsyła do wojskowego komendanta uzupełnień kartę powołania.

2. Jeżeli wojskowy komendant uzupełnień w terminie 7 dni od dnia stawienia się żołnierza rezerwy lub osoby, o której mowa w art. 11 ustawy, w jednostce wojskowej określonej w kontrakcie nie otrzyma karty powołania, ustala przyczyny niestawiennictwa i zawiadamia o tym bezpośrednio organ, który wydał rozkaz o wyznaczeniu tego żołnierza na stanowisko służbowe, i Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.

3. W przypadku niestawienia się osoby, o której mowa w art. 10 lub 11 ustawy, do pełnienia zawodowej służby wojskowej w terminie określonym w kontrakcie i niewyjaśnienia przyczyn tego niestawienia przez osobę powołaną lub niewyrażenia przez nią zgody na podpisanie kontraktu, Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego wydaje rozkaz personalny stwierdzający wygaśnięcie rozkazu o powołaniu do tej służby.

4. Jeżeli żołnierz rezerwy lub osoba, o której mowa w art. 11 ustawy, usprawiedliwiła przyczyny niestawienia się do pełnienia zawodowej służby wojskowej w terminie określonym w kontrakcie, następuje podpisanie nowego kontraktu.

§ 15. 1. W przypadku wniesienia przez żołnierza zawodowego wniosku o zawarcie kolejnego kontraktu na pełnienie służby kontraktowej lub o zawarcie kontraktu na pełnienie służby stałej, organ uprawniony do zawierania kontraktów występuje do Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego o wyrażenie zgody na zawarcie z tym żołnierzem kolejnego kontraktu na pełnienie służby kontraktowej lub kontraktu na pełnienie służby stałej.

2. Zgoda albo odmowa wyrażenia zgody, o której mowa w ust. 1, następuje w formie rozkazu personalnego.

§ 16. Jeżeli z inicjatywą zawarcia kolejnego kontraktu na pełnienie służby terminowej lub kontraktu na pełnienie służby stałej wystąpi dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy pełni służbę wojskową, do wniosku w tej sprawie dołącza się pisemną zgodę żołnierza. Przepisy § 15 stosuje się odpowiednio.

§ 17. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2004 r. 1)

Załączniki do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 1 marca 2004 r. (poz. 398)

Załącznik nr 1

WZÓR

(PDF)

Załącznik nr 2

WZÓR

(PDF)



1)  Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 7, poz. 38, z 1998 r. Nr 153, poz. 1004, z 1999 r. Nr 20, poz. 182 i Nr 82, poz. 925, z 2001 r. Nr 8, poz. 68, z 2002 r. Nr 5, poz. 54 i Nr 71, poz. 660 oraz z 2003 r. Nr 7, poz. 83 i Nr 29, poz. 242), które utraci moc, w części dotyczącej § 4 –19, 27 –31 i 36 ust. 3, z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.