ROZPORZĄDZENIE MINISTRA KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO 1) z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie wywozu zabytków za granicę

Na podstawie art. 61 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Rozporządzenie określa tryb składania wniosków oraz wzory i tryb wydawania:

1) jednorazowego pozwolenia na stały wywóz zabytku za granicę;

2) jednorazowego pozwolenia na czasowy wywóz zabytku za granicę;

3) wielokrotnego pozwolenia indywidualnego na czasowy wywóz zabytku za granicę;

4) wielokrotnego pozwolenia ogólnego na czasowy wywóz zabytków za granicę.

2. Przepisy rozporządzenia stosuje się do wywozu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zabytków:

1) na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej;

2) poza obszar celny Unii Europejskiej, które nie stanowią dóbr kultury w rozumieniu art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 116/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie wywozu dóbr kultury (Dz. Urz. UE L 39 z 10.02.2009, s. 1).

3. Przepisy § 6 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 i 3 oraz § 7 i 8 stosuje się również do wniosków o wywóz z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poza obszar celny Unii Europejskiej zabytków stanowiących dobra kultury w rozumieniu art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 116/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie wywozu dóbr kultury.

§ 2. Wniosek o wydanie jednorazowego pozwolenia na stały wywóz zabytku za granicę zawiera:

1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres wnioskodawcy albo nazwę, siedzibę i adres jednostki organizacyjnej, będącej wnioskodawcą;

2) określenie zabytku wraz z opisem umożliwiającym jego identyfikację;

3) uzasadnienie wniosku.

§ 3. Wniosek o wydanie jednorazowego pozwolenia na czasowy wywóz zabytku za granicę zawiera:

1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres wnioskodawcy albo nazwę, siedzibę i adres jednostki organizacyjnej, będącej wnioskodawcą;

2) określenie zabytku wraz z opisem umożliwiającym jego identyfikację;

3) wskazanie kraju, do którego zabytek ma być wywieziony;

4) planowaną datę przywozu zabytku na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

5) wskazanie okresu, na jaki pozwolenie ma być wydane;

6) uzasadnienie wniosku.

§ 4. Wniosek o wydanie wielokrotnego pozwolenia indywidualnego na czasowy wywóz zabytku za granicę zawiera:

1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres wnioskodawcy albo nazwę, siedzibę i adres jednostki organizacyjnej, będącej wnioskodawcą;

2) określenie zabytku z opisem umożliwiającym jego identyfikację;

3) wskazanie okresu, na jaki pozwolenie ma być wydane;

4) uzasadnienie wniosku.

§ 5. Wniosek o wydanie wielokrotnego pozwolenia ogólnego na czasowy wywóz zabytków za granicę zawiera:

1) nazwę, siedzibę i adres muzeum lub innej instytucji kultury, będącej wnioskodawcą;

2) wypis z rejestru instytucji kultury;

3) wskazanie okresu, na jaki pozwolenie ma być wydane;

4) wskazanie przynajmniej 2 osób uprawnionych do podpisu wykazu wywożonych zabytków, dołączanego do pozwolenia;

5) uzasadnienie wniosku.

§ 6. 1. Do wniosków, o których mowa w § 2—4, dołącza się:

1) 2 kolorowe fotografie zabytku, o formacie nie mniejszym niż 9 x 13 cm;

2) oświadczenie właściciela zabytku, że zgłoszony zabytek jest jego własnością, jest wolny od obciążeń prawa i nie podlega zajęciu w trybie przepisów o egzekucji sądowej lub o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

2. W przypadku gdy wnioskodawca nie jest właścicielem zabytku, do wniosków, o których mowa w § 2—4, dołącza się również zgodę właściciela zabytku na wywóz przez wnioskodawcę zabytku za granicę.

3. Do wniosku, o którym mowa w § 2, dołącza się ponadto oświadczenie wnioskodawcy, że zabytek nie jest wpisany do rejestru zabytków, nie wchodzi w skład zbiorów publicznych, które stanowią własność Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek organizacyjnych zaliczanych do sektora finansów publicznych, a także, że nie znajduje się w inwentarzu muzeum lub narodowym zasobie bibliotecznym.

§ 7. 1. Wojewódzki konserwator zabytków albo Dyrektor Biblioteki Narodowej przed rozpatrzeniem wniosków, o których mowa w § 2—4, dokonuje oględzin zabytku.

2.  Oględziny mogą być przeprowadzone przy udziale właściwych biegłych i przy użyciu specjalistycznych urządzeń.

3. Oględzin dokonuje się w miejscu, w którym zabytek się znajduje, albo w siedzibie organu, o którym mowa w ust. 1.

4. W przypadku gdy do przeprowadzenia oględzin konieczne jest czasowe zatrzymanie zabytku w siedzibie organu, o którym mowa w ust. 1, wnioskodawcy wydaje się pokwitowanie.

§ 8. 1. W przypadku wniosku o wydanie jednorazowego pozwolenia na stały wywóz zabytku za granicę, po dokonaniu oględzin zabytku, wojewódzki konserwator zabytków przesyła wniosek wraz z protokołem oględzin zabytku do ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

2. Protokół, o którym mowa w ust. 1, zawiera opis zabytku oraz wskazanie jego autora lub wytwórcy, czasu powstania i określonej kwotowo wartości zabytku.

§ 9. Wzory pozwoleń, o których mowa w § 1 ust. 1, określają odpowiednio załączniki nr 1—4 do rozporządzenia.

§ 10. Pozwolenia, o których mowa w § 1 ust. 1, wydaje się w 2 egzemplarzach, z których jeden otrzymuje wnioskodawca, a drugi zatrzymuje organ wydający pozwolenie.

§ 11. Do pozwoleń, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 1–3, dołącza się kolorową fotografię zabytku opatrzoną na odwrocie pieczęcią i podpisem organu wydającego pozwolenie oraz informacją, że stanowi ona załącznik do pozwolenia.

§ 12. 1. Pozwolenia, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 1, wydane po dniu 5 grudnia 2010 r., a przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zachowują ważność.

2. Pozwolenia, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 2–4, wydane po dniu 5 grudnia 2010 r., a przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zachowują ważność do upływu terminu ważności wskazanego w danym pozwoleniu.

§ 13. Do postępowań o wydanie pozwoleń, o których mowa w § 1 ust. 1, wszczętych po dniu 5 grudnia 2010 r. i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się przepisy niniejszego rozporządzenia.

§ 14. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. 3)

Załączniki do rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 18 kwietnia 2011 r. (poz. 510)

1)  Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego kieruje działem administracji rządowej — kultura i ochrona dziedzictwa narodowego, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (Dz. U. Nr 216, poz. 1595).

2)  Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 238, poz. 2390, z 2006 r. Nr 50, poz. 362 i Nr 126, poz. 875, z 2007 r. Nr 192, poz. 1394, z 2009 r. Nr 31, poz. 206 i Nr 97, poz. 804 oraz z 2010 r. Nr 75, poz. 474 i Nr 130, poz. 871.

3) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Kultury z dnia 19 kwietnia 2004 r. w sprawie wywozu zabytków i przedmiotów o cechach zabytków za granicę (Dz. U. Nr 84, poz. 789), które utraciło moc z dniem 6 grudnia 2010 r. na podstawie art. 10 ustawy z dnia 18 marca 2010 r. o zmianie ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 75, poz. 474).