ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY 1) z dnia 7 stycznia 2009 r. w sprawie inspekcji obcych statków powietrznych 2)

Na podstawie art. 155c ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze (Dz. U. z 2006 r. Nr 100, poz. 696, z późn. zm. 3) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) szczegółowy sposób postępowania przy planowaniu oraz prowadzeniu inspekcji obcego statku powietrznego przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jego załogi, zwanej dalej „inspekcją”, oraz sposób dokumentowania jej przebiegu i wyniku;

2) szczegółowy sposób postępowania przy zabezpieczeniu statku powietrznego, o którym mowa w art. 155a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze, zwanej dalej „ustawą”, oraz warunki i sposób postępowania przy zwolnieniu statku powietrznego z zabezpieczenia;

3) szczegółowy sposób postępowania przy wprowadzeniu czasowego zakazu wlotu, o którym mowa w art. 155a ust. 1 pkt 2 ustawy, oraz warunki i sposób postępowania przy jego cofaniu;

4) szczegółowy zakres informacji, o których mowa w art. 155b ust. 1 i 4 ustawy, oraz sposób ich gromadzenia.

§ 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

1) Urząd — Urząd Lotnictwa Cywilnego;

2) Prezes Urzędu — Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego;

3) ICAO — Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego;

4) Konwencja chicagowska — Konwencję o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, podpisaną w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r. (Dz. U. z 1959 r. Nr 35, poz. 212 i 214, z późn. zm. 4) );

5) wymagania międzynarodowe w zakresie bezpieczeństwa — umowy lub przepisy międzynarodowe dotyczące bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego, w tym międzynarodowe normy i zalecane metody postępowania ustanowione przez ICAO w załącznikach do Konwencji chicagowskiej;

6) pracownik Urzędu — osobę, o której mowa w art. 27 ust. 3 ustawy, posiadającą upoważnienie do kontrolowania obcych statków powietrznych, o którym mowa w § 6 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 2 września 2003 r. w sprawie kontroli przestrzegania przepisów oraz decyzji z zakresu lotnictwa cywilnego (Dz. U. Nr 168, poz. 1640, z 2005 r. Nr 197, poz. 1638 oraz z 2007 r. Nr 18, poz. 111), oraz legitymację służbową, której wzór określa załącznik nr 1 do tego rozporządzenia.

§ 3. 1. Inspekcję przeprowadza się zgodnie z planem inspekcji sporządzonym przez Prezesa Urzędu przy zachowaniu procedur wynikających z europejskiego programu oceny bezpieczeństwa obcych statków powietrznych (SAFA).

2. Przy opracowywaniu planu inspekcji uwzględnia się w szczególności:

1) wyniki wcześniejszych inspekcji przeprowadzonych przez pracowników Urzędu lub przez władze lotnicze innych państw, w szczególności jeżeli wykazały one naruszenie wymagań międzynarodowych w zakresie bezpieczeństwa;

2) informacje pozyskane zgodnie z przepisami art. 135a ustawy lub dostępne w bazach danych, o których mowa w art. 135b i 135c ustawy;

3) informacje dotyczące bezpieczeństwa operacji lotniczych określonego użytkownika lub jego statków powietrznych pozyskane z baz danych prowadzonych przez właściwe organy Unii Europejskiej, a w szczególności bazy danych SAFA;

4) informacje pozyskane z innych źródeł, w tym od innych organizacji lub władz lotniczych innych państw.

3. Gdy ocena danych i informacji określonych w ust. 2 wskazuje na uzasadnione podejrzenie niezgodności z wymaganiami międzynarodowymi w zakresie bezpieczeństwa lotów przez określonego użytkownika lub jego statek powietrzny, dopuszcza się prowadzenie inspekcji nieprzewidzianych w planie inspekcji lub zwiększenie częstotliwości inspekcji.

§ 4. 1. Inspekcję przeprowadza się po uzyskaniu zgody dowódcy statku powietrznego na wstęp na pokład tego statku i przeprowadzenie inspekcji.

2. W przypadku nieuzyskania zgody jej brak odnotowuje się w sprawozdaniu z inspekcji. Prezes Urzędu powiadamia o tym Komisję Europejską, władzę lotniczą państwa rejestracji oraz władzę lotniczą państwa odpowiedzialną za bezpieczeństwo użytkowania statku powietrznego.

§ 5. Podczas prowadzenia inspekcji dokonuje się sprawdzenia i oceny:

1) w kabinie pilotów:

a) licencji członków załogi lotniczej,

b) dokumentacji statku powietrznego,

c) dokumentacji lotu,

d) wyposażenia;

2) w kabinie pasażerskiej:

a) liczby i dokumentów personelu pokładowego,

b) stanu wnętrza,

c) wyjść bezpieczeństwa i wyposażenia ratunkowego;

3) na zewnątrz statku powietrznego — ogólnego stanu technicznego statku powietrznego;

4) w przedziale ładunkowym:

a) ogólnego stanu przedziału ładunkowego,

b) zabezpieczenia bagażu, cargo lub materiałów niebezpiecznych.

§ 6. Czynności wykonywane w ramach inspekcji oraz kryteria kwalifikacji i zasady szkoleń inspektorów SAFA prowadzone są zgodnie z instrukcjami ogłaszanymi w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa Cywilnego, sporządzanymi na podstawie SAFA.

§ 7. 1. Przebieg inspekcji oraz jej wyniki, w tym wymagane działania naprawcze, podlegają udokumentowaniu w sprawozdaniu z inspekcji.

2. Sprawozdanie z inspekcji przekazuje się:

1) do centralnej bazy danych SAFA — w najkrótszym możliwym terminie, jednak nie później niż w terminie 15 dni roboczych od dnia przeprowadzenia inspekcji, nawet jeśli w jej wyniku nie stwierdzono naruszeń;

2) władzy lotniczej państwa odpowiedzialnego za bezpieczeństwo użytkowania statku powietrznego — jeżeli zawiera informacje o naruszeniu wymagań międzynarodowych w zakresie bezpieczeństwa;

3) dowódcy statku powietrznego lub przedstawicielowi przewoźnika;

4) przewoźnikowi bezpośrednio — jeżeli zawiera informacje o naruszeniu wymagań międzynarodowych w zakresie bezpieczeństwa;

5) organom, których obowiązek poinformowania wynika z przepisów odrębnych.

3. Wzór sprawozdania z inspekcji określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

§ 8. 1. Po zakończeniu inspekcji wypełnia się potwierdzenie przeprowadzenia inspekcji. Kopię potwierdzenia przekazuje się dowódcy statku powietrznego lub przedstawicielowi przewoźnika lotniczego.

2.  Odbiorca poświadcza odbiór potwierdzenia przeprowadzenia inspekcji przez złożenie na nim podpisu. Odmowę złożenia podpisu odnotowuje się w treści potwierdzenia przeprowadzenia inspekcji.

3. Potwierdzenie przeprowadzenia inspekcji sporządza się w języku polskim i angielskim.

4. Wzór potwierdzenia przeprowadzenia inspekcji określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

§ 9. 1. Prezes Urzędu gromadzi informacje dotyczące bezpieczeństwa wykonywania lotów, w tym:

1) istotne z uwagi na bezpieczeństwo wykonywania lotów informacje dostępne w szczególności w:

a) raportach załóg lotniczych,

b) raportach organizacji obsługi technicznej,

c) raportach o zdarzeniach lotniczych,

d) dokumentach organizacji niezależnych od organów państw członkowskich Unii Europejskiej,

e) skargach;

2) informacje w sprawie działań podjętych po inspekcji, takich jak:

a) zatrzymanie na ziemi statku powietrznego,

b) zakaz lądowań dla statku powietrznego lub przewoźnika lotniczego w Rzeczypospolitej Polskiej,

c) wymagane działania naprawcze;

3) korespondencję z właściwymi organami przewoźnika lotniczego;

4) dodatkowe informacje dotyczące przewoźnika lotniczego, takie jak:

a) wykonane działania naprawcze,

b) powtarzalność stwierdzanych w ramach inspekcji naruszeń wymagań międzynarodowych w zakresie bezpieczeństwa.

2. W przypadku wymiany informacji, o których mowa w ust. 1, na wniosek właściwych organów państw członkowskich Unii Europejskiej, informacje podlegające wymianie obejmują również wykaz portów lotniczych otwartych dla międzynarodowego ruchu lotniczego ze wskazaniem, dla każdego roku kalendarzowego, liczby przeprowadzonych inspekcji oraz liczby lotów obcych statków powietrznych w każdym z portów lotniczych ujętych w wykazie.

3. Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, są gromadzone przez Prezesa Urzędu w bazie danych. W bazie danych nie rejestruje się nazwisk ani adresów osób. Informacje dotyczące inspekcji zamieszcza się w bazie danych w formie sprawozdania, którego wzór określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

§ 10. 1. Prezes Urzędu, wydając decyzję o zabezpieczeniu statku powietrznego, określa zakres naruszenia oraz termin jego usunięcia.

2. Decyzję o zabezpieczeniu statku powietrznego, o której mowa w art. 155a ust. 1 pkt 1 ustawy, doręcza się niezwłocznie:

1) dowódcy statku powietrznego, którego zabezpieczenie dotyczy;

2) instytucji zapewniającej służby żeglugi powietrznej, o której mowa w art. 127 ustawy, oraz zarządzającemu lotniskiem, na którym statek powietrzny zostaje zabezpieczony, informując jednocześnie te podmioty o zakazie wydania zezwolenia odlotu zabezpieczonego statku powietrznego do czasu otrzymania następnej decyzji Prezesa Urzędu o jego zwolnieniu z zabezpieczenia;

3) użytkownikowi statku powietrznego.

§ 11. Z zastrzeżeniem § 12 ust. 1, statek powietrzny może być zwolniony z zabezpieczenia po złożeniu Prezesowi Urzędu przez użytkownika statku pisemnego oświadczenia o usunięciu stwierdzonych wcześniej naruszeń wymagań i powtórnym przeprowadzeniu inspekcji, w wyniku której stwierdzono usunięcie tych naruszeń.

§ 12. 1. W przypadku braku możliwości usunięcia stwierdzonych naruszeń w miejscu zabezpieczenia statku powietrznego. Prezes Urzędu może zwolnić statek powietrzny z zabezpieczenia, po uprzednim uzyskaniu przez użytkownika statku powietrznego zezwolenia od właściwej władzy lotniczej państwa rejestracji statku powietrznego lub państwa sprawującego nadzór nad statkiem powietrznym na przelot statku powietrznego do miejsca, gdzie usterka może być usunięta (lot techniczny).

2. Jeżeli stwierdzone naruszenia wpływają niekorzystnie na ważność świadectwa zdatności statku powietrznego. Prezes Urzędu może zwolnić statek powietrzny z zabezpieczenia wyłącznie po uzyskaniu przez użytkownika statku powietrznego pozwolenia na lot od odpowiednich władz państw, nad których terytorium będzie odbywał się lot.

3. Prezes Urzędu, zwalniając statek powietrzny z zabezpieczenia, o którym mowa w ust. 1, może określić warunki wykonania takiego lotu wynikające z przepisów dotyczących ruchu lotniczego oraz bezpieczeństwa lotnictwa cywilnego.

§ 13. Prezes Urzędu informuje niezwłocznie instytucję zapewniającą służby żeglugi powietrznej o zakazie wlotu przez określonego użytkownika statku powietrznego, wprowadzonym przez uprawniony do tego organ Komisji Europejskiej w trybie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2111/2005/WE z dnia 14 grudnia 2005 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego wykazu przewoźników lotniczych podlegających zakazowi wykonywania przewozów w ramach Wspólnoty i informowania pasażerów korzystających z transportu lotniczego o tożsamości przewoźnika lotniczego wykonującego przewóz oraz uchylającego art. 9 dyrektywy 2004/36/WE (Dz. Urz. UE L 344 z 27.12.2005, str. 15—22, z późn. zm.).

§ 14. 1. Instytucja zapewniająca służby żeglugi powietrznej odmawia przyjęcia planu lotu złożonego przez użytkownika objętego zakazem wlotu i zakazuje wlotu tego statku powietrznego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2. W przypadku gdy statek powietrzny objęty zakazem wlotu wyląduje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, instytucja zapewniająca służby żeglugi powietrznej powiadamia o tym niezwłocznie Prezesa Urzędu i odmawia udzielenia zgody na odlot takiego statku powietrznego do czasu otrzymania odrębnej decyzji Prezesa zezwalającej na jego odlot.

§ 15. 1. Prezes Urzędu cofa decyzję wprowadzającą czasowy zakaz wlotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli ustały przyczyny, dla których decyzja ta została wydana. Przepis § 12 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

2. W przypadku gdy decyzję uchylającą zakaz wlotu wydaje uprawniony do tego organ Komisji Europejskiej, Prezes Urzędu niezwłocznie powiadamia o tym instytucję zapewniającą służby żeglugi powietrznej.

§ 16. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Załączniki do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 stycznia 2009 r. (poz. 23)

1) Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządowej — transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 216, poz. 1594).

2) Rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę 2004/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa statków powietrznych państwa trzeciego korzystających z portów lotniczych Wspólnoty (Dz. Urz. UE L 143 z 20.04.2008, str. 76) zmienioną przez dyrektywę 2008/49/WE z dnia 16 kwietnia 2008 r. zmieniającą załącznik II do dyrektywy 2004/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do kryteriów przeprowadzania kontroli na ziemi statków powietrznych korzystających z portów lotniczych Wspólnoty (Dz. Urz. UE L 109 z 19.04.2008, str. 17).

3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 141, poz. 1008, Nr 170, poz. 1217 i Nr 249, poz. 1829, z 2007 r. Nr 50, poz. 331 i Nr 82, poz. 558 oraz z 2008 r. Nr 97, poz. 625, Nr 144, poz. 901, Nr 177, poz. 1095, Nr 180, poz. 1113 i Nr 227, poz. 1505.

4) Zmiany wymienionej umowy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1963 r. Nr 24, poz. 137 i 138, z 1969 r. Nr 27, poz. 210 i 211, z 1976 r. Nr 21, poz. 130 i 131, Nr 32, poz. 188 i 189 i Nr 39, poz. 227 i 228, z 1984 r. Nr 39, poz. 199 i 200, z 2000 r. Nr 39, poz. 446 i 447, z 2002 r. Nr 58, poz. 527 i 528 oraz z 2003 r. Nr 78, poz. 700 i 701.