ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY 1) z dnia 5 czerwca 2009 r. w sprawie opłat za przejazd po drogach krajowych 2)

Na podstawie art. 42 ust. 7 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874, z późn. zm. 3) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) rodzaj oraz stawki opłaty uiszczanej za przejazd po drogach krajowych przez podmioty wykonujące na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przewóz drogowy, zwanej dalej „opłatą”;

2) tryb wnoszenia i sposób rozliczania opłaty w przypadku niewykorzystania w całości lub w części dokumentu potwierdzającego jej wniesienie za okres roczny z przyczyn niezależnych od podmiotu;

3) wzory dokumentów potwierdzających wniesienie opłaty.

§ 2. Rodzaje oraz stawki opłat, uwzględniające czas przejazdu po drogach krajowych, rodzaj pojazdu samochodowego, liczbę osi pojazdu oraz emisję spalin, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

§ 3. 1. Uiszczenie opłaty następuje poprzez nabycie, przez podmiot wykonujący na terenie Rzeczypospolitej Polskiej przewóz drogowy, karty opłaty w jednostce upoważnionej do poboru opłat, zwanej dalej „jednostką”.

2. Pracownik jednostki, dokonując sprzedaży karty opłaty drogowej, wpisuje na rewersie odcinka kontrolnego datę zakupu i składa podpis oraz przedziurkowuje winietę i odcinek kontrolny zgodnie ze wskazaniem podmiotu wykonującego przewóz drogowy, z wyjątkiem karty opłaty dobowej, którą przedziurkować może także podmiot wykonujący przewóz.

3. Karta opłaty składa się z dwóch części:

1) winiety samoprzylepnej, zwanej dalej „winietą”, umieszczonej w sposób trwały wewnątrz pojazdu samochodowego, w prawym dolnym rogu przedniej szyby pojazdu;

2) odcinka kontrolnego przechowywanego w pojeździe samochodowym i okazywanego na żądanie osób uprawnionych do kontroli karty opłaty.

4. Dowód uiszczenia opłaty stanowi łącznie przedziurkowany odcinek kontrolny i przedziurkowana winieta o tym samym numerze i serii umieszczona w sposób, o którym mowa w ust. 3 pkt 1.

5. Nie stanowią dowodu uiszczenia opłaty:

1) odcinek kontrolny nieprzedziurkowany lub winieta nieprzedziurkowana bądź winieta nieumieszczona trwale w sposób, o którym mowa w ust. 3 pkt 1;

2) uszkodzona winieta lub odcinek kontrolny w sposób uniemożliwiający odczytanie numeru rejestracyjnego pojazdu samochodowego lub daty ważności karty;

3) odcinek kontrolny noszący ślady ingerencji chemicznej lub mechanicznej;

4) odcinek kontrolny zafoliowany (zalaminowany) lub w stanie uniemożliwiającym sprawdzenie umieszczonych na dokumencie zabezpieczeń.

6. Wzory kart opłat określają załączniki nr 2—26 do rozporządzenia.

7. Opis kart opłat wraz z opisem zabezpieczeń oraz sposób zaznaczania na karcie opłaty czasu przejazdu po drogach krajowych określa załącznik nr 27 do rozporządzenia.

§ 3a. Karta opłaty dobowej nabyta dla pojazdu lub zespołu pojazdów innych niż autobusy jest ważna na okres, na jaki została wydana, niezależnie od liczby osi oraz emisji spalin tych pojazdów.

§ 4. 1. Kartę opłaty wypełnia podmiot wykonujący przewóz drogowy przed rozpoczęciem pierwszego przejazdu.

2. Wypełnienie karty opłaty polega na wpisaniu numeru rejestracyjnego pojazdu samochodowego na jej odcinku kontrolnym.

3. Kartą nieprawidłowo wypełnioną jest karta:

1) wypełniona niezgodnie z ust. 2;

2) wskazująca na ingerencję w pola podlegające wypełnieniu.

§ 5. 1. Podmiot wykonujący przewóz drogowy może wystąpić do jednostki z wnioskiem o zwrot niewykorzystanej opłaty, zwanym dalej „wnioskiem”, w przypadku niewykorzystania w całości lub w części dokumentu potwierdzającego wniesienie opłaty rocznej z przyczyn od niego niezależnych, a w szczególności:

1) utraty pojazdu, na który wystawiona była karta opłaty;

2) zmiany numerów rejestracyjnych pojazdu, na który wystawiona była karta opłaty;

3) zaprzestania lub zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej, w zakresie której wykonywane były przewozy;

4) wymiany szyby w pojeździe, na której umieszczona była winieta;

5) utraty odcinka kontrolnego.

2. We wniosku podmiot wykonujący przewóz drogowy podaje przyczyny niewykorzystania opłaty oraz dołącza do niego:

1) dowód zakupu karty opłaty i odcinek kontrolny tej karty, a w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, dowód zakupu karty opłaty i winietę samoprzylepną;

2) dokumenty potwierdzające przyczynę niewykorzystania opłaty.

3. Wniosek składa się w terminie 30 dni od dnia powstania przyczyny niewykorzystania opłaty. Wniosek złożony po upływie terminu pozostaje nierozpatrzony. Przepis art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

§ 6. 1. Jednostka rozpatruje wniosek w terminie 21 dni od dnia złożenia.

2. Przy rozpatrywaniu wniosku każdy rozpoczęty miesiąc uważa się za miesiąc wykorzystany.

§ 7. 1. W przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku jednostka dokonuje zwrotu za niewykorzystaną opłatę roczną. Sumę zwrotu stanowi kwota obliczona w oparciu o wysokość opłaty obowiązującą w dniu zakupu karty opłaty oraz liczbę pełnych miesięcy pozostałych do końca okresu, za który opłata została uiszczona, począwszy od dnia złożenia wniosku, pomniejszona o 20 % tej kwoty.

2. Kwota podlegająca zwrotowi z tytułu niewykorzystanej opłaty rocznej podlega zaokrągleniu do pełnych złotych.

3. Jednostka dokonuje zwrotu niewykorzystanej opłaty w terminie do dziesiątego dnia miesiąca następującego po dniu rozpatrzenia wniosku.

4.  Zwrot niewykorzystanej opłaty dokonywany jest z uzyskanych przez jednostkę środków z tytułu opłat za przejazd po drogach krajowych.

§ 8. Jednostka odmawia zwrotu opłaty lub jej części w przypadku:

1) złożenia wniosku po terminie, o którym mowa w § 5 ust. 3;

2) gdy niewykorzystanie karty opłaty rocznej nastąpiło z przyczyn zależnych od podmiotu wykonującego przewóz drogowy;

3) podejrzenia podrobienia albo przerobienia odcinka kontrolnego;

4) złożenia odcinka kontrolnego wypełnionego niewłaściwie;

5) złożenia odcinka kontrolnego, o którym mowa w § 3 ust. 5 pkt 2–4;

6) niezłożenia odcinka kontrolnego.

§ 9. Jednostka przechowuje wnioski wraz z załączonymi dokumentami przez okres 2 lat od dnia złożenia wniosku.

§ 10. Karty opłaty za przejazd pojazdu samochodowego po drogach krajowych nabyte przed dniem wejścia w życie rozporządzenia zachowują ważność przez okres, na jaki zostały wydane, jednak nie dłużej niż:

1) w przypadku opłaty rocznej — do dnia 9 czerwca 2010 r.;

2) w przypadku opłaty miesięcznej — do dnia 9 sierpnia 2009 r.;

3) w przypadku opłaty siedmiodniowej — do dnia 15 lipca 2009 r.;

4) w przypadku opłaty dobowej — do dnia 9 lipca 2009 r.

§ 11. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 10 czerwca 2009 r. 4)

Załączniki do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 5 czerwca 2009 r. (poz. 721)

1) Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządowej — transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 216, poz. 1594).

2) Niniejsze rozporządzenie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy 2006/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. zmieniającej dyrektywę 1999/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie opłat za użytkowanie niektórych typów infrastruktury przez pojazdy ciężarowe (Dz. Urz. UE L 157 z 09.06.2006, str. 8).

3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 176, poz. 1238 i Nr 192, poz. 1381, z 2008 r. Nr 218, poz. 1391, Nr 227, poz. 1505 i Nr 234, poz. 1574 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97 i Nr 31, poz. 206.

4) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Transportu z dnia 8 sierpnia 2006 r. w sprawie opłat za przejazd po drogach krajowych (Dz. U. Nr 151, poz. 1089, z 2007 r. Nr 195, poz. 1412 oraz z 2008 r. Nr 235, poz. 1598), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.