ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY 1) z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie wymagań dla lądowisk

Na podstawie art. 93 ust. 4 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 130, poz. 1112, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa wymagania, jakie powinny spełniać lądowiska ze względu na bezpieczeństwo ruchu lotniczego i ochronę środowiska, i wyłącza w tym zakresie stosowanie przepisów dotyczących lotnisk.

§ 2. Lądowiska powinny być utrzymywane w sposób zapewniający ich bezpieczne użytkowanie.

§ 3. Lądowiska powinny być usytuowane na odpowiednio zagęszczonym i przygotowanym podłożu gruntowym, odwodnionym stosownie do lokalnych warunków hydrogeologicznych i ukształtowanym powierzchniowo w przedziale dopuszczalnych nachyleń.

§ 4. Usytuowanie lądowisk powinno być takie, aby:

1) dłuższy bok pasa startowego był zgodny z kierunkiem przeważających wiatrów;

2) pas startowy zapewniał wykonywanie startów i lądowań z obydwu przeciwnych kierunków;

3) starty i lądowania statków powietrznych powodowały jak najmniejszą uciążliwość dla środowiska;

4) w jego otoczeniu nie występowały przeszkody lotnicze.

§ 5. 1. Długość pasa startowego na lądowiskach powinna być taka, aby statek powietrzny (lub zespół statków powietrznych w przypadku lotów holowanych) przy bezwietrznej pogodzie, po oderwaniu się na końcu pasa mógł przejść na wysokości co najmniej 15 m ponad szczytami istniejących obiektów stałych i tymczasowych, aż do osiągnięcia wysokości 100 m ponad wzniesieniem lądowiska.

2. Pasy startowe, na lądowiskach dla samolotów i szybowców, powinny mieć rozporządzalną długość rozbiegu co najmniej o 50% większą od długości wymaganej dla statku powietrznego korzystającego z danego lądowiska, odpowiednio skorygowaną ze względu na rodzaj i spadek nawierzchni.

§ 6. 1. W przypadku lądowisk dla samolotów i szybowców szerokość pasa startowego nie powinna być mniejsza niż 50 m, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. W przypadku lądowisk przeznaczonych wyłącznie dla samolotów ultralekkich (mikrolotów) szerokość pasa startowego powinna zostać określona w oparciu o parametry techniczne samolotu i może być mniejsza niż 50 m.

§ 7. W przypadku lądowisk dla śmigłowców długość i szerokość pola wzlotów nie powinna być mniejsza niż dwukrotna długość największego wymiaru śmigłowca używanego na danym lądowisku.

§ 8. Tereny znajdujące się poza czołowymi granicami pasa startowego, na lądowiskach dla samolotów i szybowców, powinny mieć powierzchnię uporządkowaną i wyrównaną, na szerokości i długości tego pasa nie mniejszej niż 50 m.

§ 9. Nachylenie powierzchni pasa startowego na lądowiskach nie powinno przekraczać:

1) w kierunku podłużnym – 3,0%;

2) w kierunku poprzecznym – 2,0%.

§ 10. 1. Schemat powierzchni określający dopuszczalną wysokość obiektów naturalnych i sztucznych w otoczeniu lądowisk dla samolotów i szybowców z obydwu kierunków pasa startowego określa załącznik nr 1 do rozporządzenia, a w otoczeniu lądowisk dla śmigłowców z kierunków podejścia i wznoszenia – załącznik nr 2 do rozporządzenia, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Nachylenia powierzchni wznoszenia (podejścia) lądowisk nie mogą być większe niż:

1) 1 : 20 (na długości 2 000 m) – na lądowiskach dla samolotów i szybowców;

2) 1 : 6 (na długości 600 m) – na lądowiskach dla śmigłowców.

§ 11. Lądowiska dla śmigłowców używane w nocy powinny być oznakowane światłami w sposób umożliwiający ich identyfikację, bezpieczny start i lądowanie. Schemat rozmieszczenia pomocy świetlnych na lądowisku dla śmigłowców określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

§ 12. Na lądowiskach dla samolotów, używanych w nocy, pas startowy powinien być oznakowany światłami, tak aby wskazywały one:

1) w przypadku startu – miejsce rozpoczęcia i kierunek startu oraz granice rozporządzalnego pasa;

2) w przypadku lądowania – kierunek lądowania i miejsce przyziemienia oraz granice rozporządzalnego pasa.

§ 13. Lądowiska powinny być wyposażone we wskaźnik kierunku wiatru.

§ 14. 1. Lądowisko powinno posiadać przynajmniej jedną drogę dojazdową łączącą je z siecią dróg publicznych, gwarantującą przez okres użytkowania lądowiska przejezdność dla pojazdów jednostek przewidzianych do udziału w działaniu ratowniczym.

2. Na lądowisku, w trakcie startów i lądowań statków powietrznych oraz tankowania statków powietrznych, powinien być zapewniony środek łączności służący do powiadamiania jednostek, o których mowa w ust. 1. 

§ 15. 1. Zarządzający lądowiskiem opracowuje plan ratowniczy lądowiska i uzgadnia go z właściwym miejscowo komendantem powiatowym (miejskim) Państwowej Straży Pożarnej.

2. Plan ratowniczy lądowiska powinien zawierać co najmniej:

1) podstawowe dane o lądowisku, w tym dane techniczne lądowiska;

2) ogólną informację o podstawowych statkach powietrznych najczęściej wykonujących starty i lądowania z lądowiska;

3) instrukcję alarmowania oraz opis współdziałania jednostek, o których mowa w § 14 ust. 1;

4) zakres czynności podejmowanych przez zarządzającego lądowiskiem w przypadku zdarzenia lotniczego, do momentu przybycia jednostek, o których mowa w § 14 ust. 1;

5) opis zabezpieczenia ratowniczego i gaśniczego w trakcie wykonywania startów, lądowań, postoju oraz tankowania statków powietrznych;

6) opis terenu lądowiska, kierunków podejścia i wznoszenia, stref dla lotów, pól lądowań awaryjnych, usytuowania szpitali oraz innych mających znaczenie elementów dla skutecznego przeprowadzenia działań ratowniczych, w promieniu 3 km od punktu odniesienia lądowiska, opisanych na mapie w skali 1 : 25 000 lub większej.

3. Kopię uzgodnionego planu ratowniczego lądowiska przechowuje się we właściwej miejscowo komendzie powiatowej (miejskiej) Państwowej Straży Pożarnej.

4. Kopię uzgodnionego planu ratowniczego lądowiska zarządzający lądowiskiem przekazuje również do właściwego miejscowo starosty.

5. Plan ratowniczy lądowiska podlega aktualizacji w przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 2. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

§ 16. Zarządzający lądowiskami stałymi dostosują te lądowiska do wymagań określonych w rozporządzeniu do dnia 31 grudnia 2005 r.

§ 17. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Załączniki do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 20 lipca 2004 r. (poz. 1791)

1)  Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządowej – transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 134, poz. 1429).

2)  Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 210, poz. 2036 oraz z 2004 r. Nr 54, poz. 535, Nr 96, poz. 959 i Nr 99, poz. 1002.