ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI I PRACY 1) z dnia 11 lutego 2005 r. w sprawie zezwoleń na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie instalacji lub napraw oraz sprawdzania urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym – tachografów samochodowych

Na podstawie art. 16d ust. 5 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. – Prawo o miarach (Dz. U. z 2004 r. Nr 243, poz. 2441) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Rozporządzenie określa:

1) wzór wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie instalacji lub napraw oraz sprawdzania urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym – tachografów samochodowych, o których mowa w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. EWG L 370 z 31.12.1985) 2) , zwanego dalej „zezwoleniem”;

2) rodzaje dokumentów dołączanych do wniosku o wydanie zezwolenia;

3) zakres podstawowego wyposażenia technicznego niezbędnego do wykonywania działalności, o której mowa w pkt 1;

4) sposób potwierdzania posiadania odpowiedniej wiedzy przez personel w zakresie instalacji lub napraw oraz sprawdzania urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym – tachografów samochodowych, zwanych dalej „urządzeniami rejestrującymi”;

5) okresy, w jakich są wykonywane sprawdzania urządzeń rejestrujących;

6) sposób dokumentowania i prowadzenia ewidencji wykonywanych czynności przy instalacji i naprawach urządzeń rejestrujących;

7) wzór specjalnej cechy nadawanej przedsiębiorcy wykonującemu działalność, o której mowa w pkt 1.

2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do cyfrowych urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym, o których mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2135/98 z dnia 24 września 1998 r. zmieniającym rozporządzenie (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz dyrektywę 88/599/EWG dotyczącą stosowania rozporządzeń (EWG) nr 3820/84 i (EWG) nr 3821/85 (Dz. Urz. WE L 274 z 09.10.1998) oraz w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1360/2002 z 13.06.2002 r. dostosowującym po raz siódmy do postępu technicznego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. WE L 207 z 05.08.2002).

§ 2. Wzór wniosku o wydanie zezwolenia określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

§ 3. 1. Przedsiębiorca do wniosku o wydanie zezwolenia, z zastrzeżeniem ust. 2, dołącza:

1) aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego albo zaświadczenie z Ewidencji Działalności Gospodarczej, uzyskane nie wcześniej niż na 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku;

2) kopie dokumentów potwierdzających posiadanie odpowiedniej wiedzy przez personel wykonujący czynności w zakresie instalacji lub napraw oraz sprawdzania urządzeń rejestrujących;

3) kopie dokumentów potwierdzających tytuł prawny przedsiębiorcy do lokalu użytkowego niezbędnego do wykonywania działalności;

4) dokument zawierający opis lokalu, o którym mowa w pkt 3, w szczególności w zakresie zapewnienia wydzielenia osobnych pomieszczeń (izb) lub miejsc z przeznaczeniem wyłącznie do:

a) wykonywania napraw lub instalacji urządzeń rejestrujących,

b) wykonywania sprawdzania urządzeń rejestrujących,

c) obsługi klienta;

5) kopie dokumentów potwierdzające uprawnienie do korzystania z:

a) miejsc parkingowych dla pojazdów, w których mają być naprawiane, instalowane lub sprawdzane urządzenia rejestrujące,

b) baz drogowych, na których mają być wykonywane pomiary;

6) kopie procedur:

a) określających przyjęty przez wnioskodawcę sposób ewidencjonowania, przechowywania, stosowania oraz zabezpieczania i nadzoru nad materiałami i wyposażeniem niezbędnym do nakładania cech poświadczających wykonanie napraw lub sprawdzania urządzeń rejestrujących,

b) wykonywania odpowiednio:

– napraw lub instalacji urządzeń rejestrujących,

– sprawdzania urządzeń rejestrujących uwzględniające co najmniej: metody wykonywania pomiarów, stosowane przyrządy oraz zachowanie właściwej dokładności pomiarów w szczególności poprzez szacowanie ich niepewności;

7) dokument zawierający oświadczenia i zobowiązania:

a) do niezwłocznego zgłoszenia do organu administracji miar utraty materiałów lub wyposażenia do nakładania nadanej przedsiębiorcy specjalnej cechy,

b) do posiadania dokumentacji umożliwiającej stwierdzenie zgodności sprawdzanych urządzeń rejestrujących z zatwierdzonym typem i wymaganiami,

c) że nakładane zabezpieczenia nie będą mogły być usunięte bez zniszczenia znajdujących się na nich cech,

d) o wykonywaniu napraw lub instalacji zgodnie z dokumentacją techniczną urządzeń rejestrujących;

8) dokument zawierający wykaz przyrządów pomiarowych lub stanowisk pomiarowych wchodzących w skład wyposażenia technicznego stosowanego do sprawdzania urządzeń rejestrujących, uwzględniający:

a) nazwę i typ,

b) znak i numer fabryczny,

c) ich charakterystyki metrologiczne;

9) kopie aktualnych świadectw:

a) legalizacji przyrządów pomiarowych,

b) ekspertyz przyrządów pomiarowych lub stanowisk pomiarowych wchodzących w skład wyposażenia technicznego, wykonanych przez Główny Urząd Miar lub urząd miar, któremu Prezes Głównego Urzędu Miar, zwany dalej „Prezesem”, powierzył wykonanie tych ekspertyz potwierdzających możliwość ich zastosowania do sprawdzania urządzeń rejestrujących,

c) wzorcowań, wykonanych przez administrację miar lub akredytowane laboratoria pomiarowe, dotyczących przyrządów pomiarowych stosowanych podczas sprawdzania urządzeń rejestrujących;

10) dokument zawierający harmonogram wzorcowania przyrządów pomiarowych wchodzących w skład wyposażenia technicznego.

2. Przedsiębiorca do wniosku o wydanie zezwolenia, wyłącznie w zakresie napraw urządzeń rejestrujących, dołącza dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1–4, 6 i 7.

§ 4. 1. Dokumentami potwierdzającymi posiadanie odpowiedniej wiedzy przez personel przedsiębiorcy wykonujący czynności w zakresie:

1) sprawdzania – są świadectwa wydane przez Prezesa lub upoważniony przez niego organ administracji miar, potwierdzające odbycie szkolenia organizowanego przez te organy, zakończonego egzaminem przed komisją egzaminacyjną powołaną przez organ przeprowadzający szkolenie spośród pracowników administracji miar, obejmującego swym zakresem:

a) sprawdzanie urządzeń rejestrujących oraz wykonywanie, dokumentowanie i ocenę wyników wykonywanych pomiarów,

b) aktualnie obowiązujące wymagania;

2) napraw lub instalacji – są kopie zaświadczeń poświadczających ukończenie szkoleń z zakresu napraw lub instalacji urządzeń rejestrujących, wydanych przez:

a) producenta urządzeń rejestrujących lub jego przedstawiciela,

b) podmiot prowadzący specjalistyczne szkolenia z zakresu napraw lub instalacji, który uzgodnił z Prezesem ich zakres i tematykę oraz liczbę godzin, albo

c) organ administracji miar.

2. Zaświadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2, powinny:

1) zawierać zakres i tematykę szkolenia oraz liczbę godzin;

2) być wystawione nie wcześniej niż na 24 miesiące przed dniem złożenia wniosku.

§ 5. Wzór specjalnej cechy nadawanej przedsiębiorcy określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

§ 6. Zakres podstawowego wyposażenia technicznego niezbędnego do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie instalacji lub napraw oraz sprawdzania urządzeń rejestrujących określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

§ 7. 1. Sprawdzanie urządzenia rejestrującego zainstalowanego w pojeździe zarejestrowanym na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w ust. 3 lit. b rozdział VI załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym, wykonuje się nie rzadziej niż co 24 miesiące, licząc od daty naniesionej na tabliczkę pomiarową, o ile wcześniej nie nastąpi uszkodzenie urządzenia rejestrującego, przekroczenie dopuszczalnych wartości błędów, uszkodzenie bądź utrata cechy nałożonej w czasie sprawdzania lub tabliczki pomiarowej.

2. Urządzenie rejestrujące powinno być zgłoszone do sprawdzania:

1) po raz pierwszy, wraz z dowodem legalizacji pierwotnej;

2) kolejnego, z dowodem legalizacji pierwotnej albo ostatniej legalizacji ponownej.

§ 8. 1. Przedsiębiorca dokumentuje wykonanie czynności przy naprawie instalacji oraz sprawdzaniu urządzenia rejestrującego w księdze rejestrowej, prowadzonej w formie pisemnej albo w systemie informatycznym, w sposób zapewniający integralność, trwałość, poufność i bezpieczeństwo przechowywanych danych.

2. W księdze rejestrowej zamieszcza się informacje o wykonanych czynnościach z zakresu napraw lub instalacji oraz sprawdzania określające:

1) datę przyjęcia i wydania urządzenia rejestrującego;

2) dane identyfikujące urządzenie rejestrujące oraz typ przetwornika prędkości i długości przebytej drogi;

3) nazwę i adres zleceniodawcy;

4) zakres wykonanych czynności;

5) podpis pracownika poświadczającego wykonane czynności;

6) miejsca nałożenia cech i naniesione dane identyfikacyjne przy przyjmowaniu i odbiorze urządzeń rejestrujących;

7) dane identyfikujące pojazd, w którym urządzenie rejestrujące jest zainstalowane, w przypadku wykonania instalacji;

8) zgodność z zatwierdzonym typem i wymaganiami urządzenia rejestrującego, a w szczególności:

a) poprawność stanu technicznego urządzenia rejestrującego, instalacji i prawidłowość działania zespołu urządzenie rejestrujące – pojazd,

b) wyznaczone przy zastosowaniu stanowiska pomiarowego błędy wskazań i rejestracji prędkości i długości drogi przed zainstalowaniem, przy czym wyznaczenie błędów wskazań i rejestracji prędkości powinno być udokumentowane co najmniej dla trzech wartości prędkości równomiernie rozłożonych w zakresie pomiarowym,

c) wyznaczone błędy wskazań i rejestracji czasu,

d) sprawdzenie poprawności rejestracji okresów czasu i wymaganych zdarzeń;

9) spełnienie wymagań dotyczących błędów wskazań prędkości i długości drogi urządzenia rejestrującego przy instalacji lub w użytkowaniu na podstawie porównania wyznaczonego współczynnika charakterystycznego pojazdu i stałej urządzenia rejestrującego, o ile błędy wyznaczone w pkt 8 lit. b nie przekraczają wartości dopuszczalnych;

10) dane i informacje w zakresie:

a) oznaczenia rozmiaru i konstrukcji ogumienia oraz wyznaczonego obwodu tocznego kół pojazdu,

b) wyznaczenia współczynnika charakterystycznego pojazdu,

c) daty, która została naniesiona na nową tabliczkę pomiarową umieszczaną po wykonaniu sprawdzenia z wynikiem pozytywnym,

d) wartości stałej urządzenia rejestrującego,

e) identyfikacji urządzenia rejestrującego oraz typu przetwornika prędkości i długości drogi,

f) identyfikacji pojazdu,

g) wykonawcy legalizacji pierwotnej albo ostatniej legalizacji ponownej.

3. W przypadku wykonywania czynności wyłącznie z zakresu napraw w księdze rejestrowej zamieszcza się wyłącznie informacje wymienione w ust. 2 pkt 1–6.

4. Spełnienie wymagań dotyczących błędów wskazań oraz rejestracji drogi i prędkości, o których mowa w ust. 2 pkt 8–9, może być udokumentowane na podstawie sprawdzania wykonanego w inny równoważny sposób, który zapewnia nie mniejszą dokładność.

5. Dokumentację, o której mowa w ust. 2, włącznie z wykresówkami wykorzystanymi do sprawdzania, przedsiębiorca powinien przechowywać przez okres co najmniej trzech lat od dnia wykonania czynności.

§ 9. Dokumentami potwierdzającymi posiadanie odpowiedniej wiedzy przez personel przedsiębiorcy wykonujący czynności w zakresie:

1) sprawdzania – mogą być zaświadczenia o ukończeniu szkoleń z zakresu legalizacji tachografów samochodowych, wydane przez Prezesa od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia wejścia w życie rozporządzenia;

2) napraw lub instalacji – mogą być przez okres 24 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia zaświadczenia o ukończeniu szkoleń z zakresu instalacji lub napraw przyrządów kontrolnych – tachografów samochodowych, wydane od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia wejścia w życie rozporządzenia.

§ 10. Urządzenie rejestrujące będące w użytkowaniu przed wejściem w życie rozporządzenia powinno być zgłoszone do sprawdzania przed upływem ważności ostatniej okresowej legalizacji wraz z dowodem jej wykonania.

§ 11. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

Załączniki do rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 11 lutego 2005 r. (poz. 295)

1)  Minister Gospodarki i Pracy kieruje działem administracji rządowej – gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Gospodarki i Pracy (Dz. U. Nr 134, poz. 1428).

2)  Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. EWG z 1990 r. L 318, Dz. Urz. EWG z 1992 r. L 374, Dz. Urz. WE z 1995 r. L 256, Dz. Urz. WE z 1997 r. L 154, Dz. Urz. WE z 1998 r. L 274, Dz. Urz. WE z 2002 r. L 207, Dz. Urz. WE z 2004 r. L 71, z uwzględnieniem postanowień ogłoszonych w Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864.

Dane dotyczące aktów prawa Unii Europejskiej ogłoszonych przed dniem 1 maja 2004 r. zamieszczone w niniejszym rozporządzeniu dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej – wydanie specjalne.