ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW 1) z dnia 8 lutego 2007 r. w sprawie sposobu przeprowadzania i dokumentowania przez wywiad skarbowy czynności niejawnego nadzorowania wytwarzania, przemieszczania, przechowywania i obrotu przedmiotami przestępstwa

Na podstawie art. 36ca ust. 5 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 65, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) sposób przeprowadzania i dokumentowania przez wywiad skarbowy czynności operacyjno-rozpoznawczych niejawnego nadzorowania wytwarzania, przemieszczania, przechowywania oraz obrotu przedmiotami przestępstwa i przestępstwa skarbowego, zwanych dalej „przedmiotami przestępstwa”;

2) wzory stosowanych druków i rejestrów.

§ 2. 1. Czynności niejawnego nadzorowania wytwarzania, przemieszczania, przechowywania i obrotu przedmiotami przestępstwa, zwane dalej „czynnościami”, przeprowadza się i dokumentuje w sposób zapewniający ochronę niejawności form i metod realizacji zadań, informacji, obiektów wywiadu skarbowego, danych identyfikacyjnych pracowników wywiadu skarbowego, zwanych dalej „pracownikami”, oraz osób udzielających im pomocy.

2. Czynności przeprowadza się w sposób polegający na obserwowaniu:

1) przesyłek, co do których zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że mogą zawierać przedmioty przestępstwa;

2) nieruchomości lub przedmiotów ruchomych, w tym pojazdów, co do których zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że są wykorzystywane do wytwarzania, przemieszczania, przechowywania lub obrotu przedmiotami przestępstwa;

3) osób, co do których zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że mogą wytwarzać, przemieszczać, przechowywać lub dokonywać obrotu przedmiotami przestępstwa.

3. Podczas przeprowadzania czynności można dokonywać w sposób niejawny następujących zmian w przesyłkach zawierających przedmioty przestępstwa lub innych rzeczach, o których mowa w ust. 2 pkt 2, wykorzystywanych do wytwarzania, przemieszczania, przechowywania lub obrotu przedmiotami przestępstwa:

1) otwierać przesyłki i inne rzeczy w celu sprawdzenia i oceny zawartości, oznakowania, usunięcia przedmiotów przestępstwa lub zastąpienia ich innymi przedmiotami w całości albo w części oraz w celu ujawnienia i utrwalenia śladów kryminalistycznych;

2) zamykać przesyłki i inne rzeczy po otwarciu.

4.  W celu dokonania zmian, o których mowa w ust. 3, można w sposób niejawny wyłączać okresowo przesyłki i inne rzeczy z obrotu lub procesu wytwarzania. Włączenie przesyłki lub innej rzeczy do obrotu lub procesu wytwarzania następuje po ich zamknięciu, o którym mowa w ust. 3 pkt 2.

5. Obserwowanie, o którym mowa w ust. 2, może być prowadzone przy użyciu środków technicznych umożliwiających rejestrowanie obrazu zdarzeń w miejscach publicznych oraz dźwięku towarzyszącego tym zdarzeniom, a także środków technicznych umożliwiających obserwowanie bez utrwalania dźwięku lub obrazu, w tym poprzez ustalanie położenia osób lub przedmiotów.

6. Sprawdzenia oraz oceny zawartości przesyłek i innych rzeczy dokonuje się metodą organoleptyczną lub w razie potrzeby przez pobranie próbki do badań właściwości fizykochemicznych lub innych cech identyfikacyjnych, istotnych z uwagi na okoliczności przeprowadzania czynności, a także dla upewnienia się, że prowadzenie czynności nie stworzy zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego. Pracownik, który dokonał sprawdzenia oraz oceny przesyłek i innych rzeczy, sporządza opis wyników tych czynności.

§ 3. 1. Czynności zarządza Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej. Wzór zarządzenia określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

2. Czynności prowadzi się przez czas oznaczony w zarządzeniu, o którym mowa w ust. 1, chyba że wcześniej zostanie osiągnięty cel tych czynności albo Prokurator Generalny nakaże zaniechanie czynności.

3. Podjęcie czynności w tej samej sprawie po raz kolejny następuje na podstawie ponownego zarządzenia.

4. Jeżeli prowadzenie czynności stało się trwale niemożliwe, zaprzestaje się ich prowadzenia na polecenie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

5. Jeżeli prowadzenie czynności stwarza zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego, przerywa się te czynności niezwłocznie i powiadamia o tym Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

§ 4. 1. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej zawiadamia właściwe organy i instytucje publiczne oraz przedsiębiorców o potrzebie wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 36ca ust. 4 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej, zwanej dalej „ustawą”, jeżeli jest to niezbędne do skutecznego przeprowadzenia czynności.

2.  Pracownik okazuje zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, osobie pełniącej funkcję organu, kierownikowi instytucji lub kierującemu przedsiębiorstwem, a w razie ich nieobecności osobom je zastępującym lub upoważnionym do ich reprezentowania. Osoba, której okazano zawiadomienie, potwierdza okazanie własnoręcznym podpisem, ze wskazaniem daty okazania.

3. Organy i instytucje publiczne oraz przedsiębiorcy wykonujący obowiązek, o którym mowa w art. 36ca ust. 4 ustawy, udostępniają pracownikowi okazującemu zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, wykaz osób wykonujących prace związane z przyjmowaniem, przewozem i doręczaniem przesyłek w zakresie związanym z dopuszczeniem do dalszego przewozu.

4. Wzór zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

5. W przypadku gdy cel czynności może być osiągnięty bez współdziałania z organami i instytucjami publicznymi oraz przedsiębiorcami, czynności przeprowadza się bez zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1.

§ 5. 1. Dokumentację czynności stanowią:

1) zarządzenie czynności przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej;

2) zawiadomienie Prokuratora Generalnego o zarządzeniu czynności, którego wzór określa załącznik nr 3 do rozporządzenia;

3) zawiadomienie organów i instytucji publicznych oraz przedsiębiorców dokonujących przewozu przesyłek zawierających przedmioty przestępstwa, o którym mowa w § 4 ust. 1;

4) informacja Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej o przebiegu i wynikach czynności, kierowana do Prokuratura Generalnego, której wzór określa załącznik nr 4 do rozporządzenia;

5) notatka służbowa o przebiegu czynności, sporządzona przez pracownika prowadzącego sprawę, w ramach której zarządzono czynności, której wzór określa załącznik nr 5 do rozporządzenia;

6) opis wyników sprawdzenia i oceny, o których mowa w § 2 ust. 6;

7) zarządzenie Prokuratora Generalnego o nakazaniu zaniechania czynności, skierowane do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej;

8) polecenie zaprzestania przeprowadzania czynności, o którym mowa w § 3 ust. 4.

2. Notatka służbowa, o której mowa w ust. 1 pkt 5, powinna zawierać w szczególności:

1) numer sprawy i kryptonim, jeżeli został jej nadany;

2) określenie rodzaju prowadzonych czynności;

3) czas, miejsce i sposób przeprowadzenia czynności;

4) dane dotyczące osoby, przesyłki, nieruchomości lub innego przedmiotu ruchomego, wobec których dokonano czynności;

5) dane dotyczące pracowników przeprowadzających czynności;

6) informację o wynikach przeprowadzonych czynności, w szczególności o ujawnionym przestępstwie lub przestępstwie skarbowym oraz osobach uczestniczących w jego popełnieniu.

3. Dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 oraz pkt 4, 7 i 8, sporządza się w dwóch egzemplarzach, a dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 3, 5 i 6, w jednym egzemplarzu.

4. Dokumentację czynności stanowią także materiały uzyskane podczas ich stosowania, a w szczególności zapisy z rejestracji obrazu lub dźwięku albo przemieszczania się osób lub przedmiotów na nośniku informacji, nośniki informacji oraz kopie wykonane z tych nośników, a także dokumenty sporządzone na podstawie informacji utrwalonych na nośnikach informacji.

§ 6. 1. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej i Prokurator Generalny prowadzą, każdy we własnym zakresie, rejestry czynności.

2. Rejestry, o których mowa w ust. 1, mogą być prowadzone w postaci księgi albo w systemie informatycznym.

3. Wzór rejestru czynności prowadzonego przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej określa załącznik nr 6 do rozporządzenia, a wzór rejestru czynności prowadzonego przez Prokuratora Generalnego określa załącznik nr 7 do rozporządzenia.

§ 7. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Załączniki do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2007 r. (poz. 223)

1) Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej — finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 131, poz. 908 i Nr 169, poz. 1204).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 64, poz. 594, Nr 91, poz. 868, Nr 171, poz. 1800 i Nr 173, poz. 1808, z 2005 r. Nr 124, poz. 1042, Nr 132, poz. 1110 i Nr 183, poz. 1537 oraz z 2006 r. Nr 66, poz. 470, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 157, poz. 1119, Nr 191, poz. 1413 i Nr 217, poz. 1590.