ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW 1) z dnia 30 czerwca 2006 r. w sprawie niezbędnych elementów analizy przedsięwzięcia w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego

Na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz. U. Nr 169, poz. 1420) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa niezbędne elementy analizy przedsięwzięcia w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego.

§ 2. Przed podjęciem decyzji o realizacji przedsięwzięcia w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego podmiot publiczny sporządza wstępną analizę tego przedsięwzięcia, odrębnie analizując jego realizację w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego oraz jego realizację w inny sposób, w tym realizację przedsięwzięcia przez podmiot publiczny.

§ 3. Analiza każdego ze sposobów realizacji przedsięwzięcia obejmuje w szczególności:

1) określenie zakresu przedsięwzięcia;

2) analizę ekonomiczno-finansową;

3) analizę prawną;

4) analizę rodzajów ryzyka i wrażliwości przedsięwzięcia na rodzaje ryzyka.

§ 4. Podmiot publiczny określa zakres przedsięwzięcia oraz harmonogram jego realizacji.

§ 5. Analiza ekonomiczno-finansową każdego ze sposobów realizacji przedsięwzięcia powinna zawierać w szczególności następujące elementy:

1) całkowite nakłady na przedsięwzięcie;

2) źródła finansowania;

3) koszty przedsięwzięcia;

4) rachunek zysków i strat obejmujący całe przedsięwzięcie;

5) rachunek przepływów pieniężnych obejmujący całe przedsięwzięcie;

6) obliczenie podstawowych wskaźników efektywności, w tym wewnętrznej stopy zwrotu z inwestycji oraz zaktualizowanej wartości netto przedsięwzięcia;

7) koszty, zagrożenia i korzyści społeczne przedsięwzięcia.

§ 6. Analiza prawna każdego ze sposobów realizacji przedsięwzięcia powinna zawierać w szczególności następujące elementy:

1) stan prawny składników majątkowych ze szczególnym uwzględnieniem stanu prawnego składników majątkowych stanowiących wkład własny podmiotu publicznego w przedsięwzięcie, przekazanych partnerowi prywatnemu lub spółce, o której mowa w art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym, zwanej dalej „ustawą”;

2) skutki prawne oraz formę przekazania składników majątkowych na początku i po zakończeniu realizacji przedsięwzięcia.

§ 7. 1. Analiza rodzajów ryzyka i wrażliwości każdego ze sposobów realizacji przedsięwzięcia na rodzaje ryzyka powinna zawierać w szczególności następujące elementy:

1) identyfikację rodzajów ryzyka mających wpływ na przedsięwzięcie;

2) ocenę prawdopodobieństwa wystąpienia poszczególnych rodzajów ryzyka;

3) oszacowanie wartości poszczególnych rodzajów ryzyka;

4) oszacowanie wpływu poszczególnych rodzajów ryzyka na przedsięwzięcie, w tym w zależności od przekazania poszczególnych rodzajów ryzyka podmiotowi publicznemu lub partnerowi prywatnemu;

5) sposoby i koszty zapobiegania lub minimalizowania skutków wystąpienia zidentyfikowanych rodzajów ryzyka.

2.  Po przeprowadzeniu analizy rodzajów ryzyka podmiot publiczny opracowuje różne warianty ich podziału między podmiot publiczny i partnera prywatnego oraz określa potencjalny wpływ przyszłych zobowiązań umownych, w związku z dokonanymi podziałami, na poziom długu publicznego oraz deficyt sektora finansów publicznych.

3. Do identyfikacji rodzajów ryzyka, ich podziału między podmiot publiczny i partnera prywatnego oraz określania ich wpływu na poziom długu publicznego oraz deficytu sektora finansów publicznych stosuje się przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 czerwca 2006 r. w sprawie ryzyk związanych z realizacją przedsięwzięć w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego (Dz. U. Nr 125, poz. 868).

§ 8. 1. Wynikiem przeprowadzonych analiz różnych sposobów realizacji przedsięwzięcia jest porównanie każdego sposobu jego realizacji, w szczególności w odniesieniu do:

1) efektów finansowych;

2) korzyści i kosztów społecznych;

3) podziału rodzajów ryzyka pomiędzy podmiot publiczny i partnera prywatnego oraz ich wpływu na poziom długu publicznego i deficytu sektora finansów publicznych.

2. Wynik porównania, o którym mowa w ust. 1, powinien wskazywać i uzasadniać, który ze sposobów realizacji przedsięwzięcia przynosi korzyści dla interesu publicznego, o których mowa w art. 3 ustawy, przeważające w stosunku do korzyści wynikających z innych sposobów realizacji tego przedsięwzięcia.

§ 9. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


1) Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej — finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 października 2005 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 220, poz. 1887).