ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW 1) z dnia 29 września 2005 r. w sprawie podziału części równoważącej subwencji ogólnej dla gmin na rok 2006

Na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. Nr 203, poz. 1966) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa sposób podziału części równoważącej subwencji ogólnej dla gmin na 2006 r.

§ 2. 1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1) gminie miejskiej, gminie wiejskiej lub gminie miejsko-wiejskiej — należy przez to rozumieć rodzaj gminy, o której mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad prowadzenia, stosowania i udostępniania krajowego rejestru urzędowego podziału terytorialnego kraju oraz związanych z tym obowiązków organów administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. Nr 157, poz. 1031, z późn. zm. 2) );

2) liczbie mieszkańców danej gminy miejskiej, wiejskiej lub miejsko-wiejskiej oraz wszystkich gmin miejskich, wiejskich lub miejsko-wiejskich — należy przez to rozumieć liczbę mieszkańców faktycznie zamieszkałych na obszarze danej gminy miejskiej, wiejskiej lub miejsko-wiejskiej oraz wszystkich gmin miejskich, wiejskich lub miejsko-wiejskich, według stanu na dzień 31 grudnia 2004 r., ustaloną przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

2. Identyfikatory jednostek podziału administracyjnego, w rozumieniu rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przyjmuje się według stanu prawnego na dzień 1 stycznia 2005 r.

3. Dane dotyczące uzyskanych dochodów i poniesionych wydatków gmin ustala się na podstawie danych ze sprawozdań budżetowych za 2004 r., których obowiązek sporządzania wynika z odrębnych przepisów.

§ 3. Z kwoty części równoważącej subwencji ogólnej, o której mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, wydziela się kwoty w wysokości:

1) 50 % — której podziału dokonuje się na zasadach określonych w § 4;

2) 25 % — której podziału dokonuje się na zasadach określonych w § 5;

3) 25 % — której podziału dokonuje się na zasadach określonych w § 6.

§ 4. 1. Kwotę, o której mowa w § 3 pkt 1, rozdziela się między gminy miejskie, w których wydatki na dodatki mieszkaniowe poniesione w 2004 r., w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy, były wyższe od 80 % średnich wydatków wszystkich gmin miejskich poniesionych na ten cel w 2004 r., w przeliczeniu na jednego mieszkańca tych gmin.

2. Wysokość należnej gminie kwoty, o której mowa w § 3 pkt 1, ustala się w następujący sposób:

1) dla danej gminy miejskiej ustala się, z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku, wydatki na dodatki mieszkaniowe poniesione w 2004 r., w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy;

2) dla gmin spełniających warunki, o których mowa w ust. 1, oblicza się różnicę między wydatkami na dodatki mieszkaniowe poniesionymi w 2004 r., w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy a 80 % średnich wydatków na ten cel poniesionych w 2004 r. przez wszystkie gminy miejskie, w przeliczeniu na jednego mieszkańca tych gmin;

3) oblicza się nadwyżkę wydatków na dodatki mieszkaniowe, poniesione w 2004 r., jako iloczyn różnicy wydatków, wyliczonej w pkt 2, i liczby mieszkańców gminy;

4) oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału nadwyżki wydatków danej gminy, o której mowa w pkt 3, w łącznej kwocie nadwyżki wydatków gmin miejskich spełniających warunki otrzymania kwoty, o której mowa w § 3 pkt 1;

5) współczynnik udziału, obliczony w sposób określony w pkt 4, mnoży się przez kwotę części równoważącej subwencji ogólnej, o której mowa w § 3 pkt 1.

§ 5. 1. Kwotę, o której mowa w § 3 pkt 2, rozdziela się między gminy wiejskie i gminy miejsko-wiejskie.

w których wydatki na dodatki mieszkaniowe, poniesione w 2004 r., w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy były wyższe od 90 % średnich wydatków wszystkich gmin wiejskich i miejsko-wiejskich poniesionych na ten cel w 2004 r., w przeliczeniu na jednego mieszkańca tych gmin.

2. Wysokość należnej gminie kwoty, o której mowa w § 3 pkt 2, ustala się w następujący sposób:

1) dla danej gminy wiejskiej lub miejsko-wiejskiej ustala się, z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku, wydatki na dodatki mieszkaniowe poniesione w 2004 r., w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy;

2) dla gmin spełniających warunki, o których mowa w ust. 1, oblicza się różnicę między wydatkami na dodatki mieszkaniowe poniesionymi w 2004 r., w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy a 90 % średnich wydatków na ten cel poniesionych w 2004 r. przez wszystkie gminy wiejskie i miejsko-wiejskie, w przeliczeniu na jednego mieszkańca tych gmin;

3) oblicza się nadwyżkę wydatków na dodatki mieszkaniowe poniesione w 2004 r., jako iloczyn różnicy wydatków, wyliczonej w pkt 2, i liczby mieszkańców gminy;

4) oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału nadwyżki wydatków danej gminy w łącznej kwocie nadwyżki wydatków gmin wiejskich i miejsko-wiejskich spełniających warunki otrzymania kwoty, o której mowa w § 3 pkt 2;

5) współczynnik udziału, obliczony w sposób określony w pkt 4, mnoży się przez kwotę części równoważącej subwencji ogólnej, o której mowa w § 3 pkt 2.

§ 6. 1. Kwotę, o której mowa w § 3 pkt 3, rozdziela się między gminy wiejskie i gminy miejsko-wiejskie, w których suma dochodów — zrealizowanych w 2004 r. z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych oraz dochodów, jakie gmina mogła uzyskać w 2004 r. z podatku rolnego, stosując do ich obliczenia średnią cenę skupu żyta, i z podatku leśnego, stosując do ich obliczenia średnią cenę sprzedaży drewna, ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, bez zwolnień, odroczeń, umorzeń oraz zaniechań poboru takich podatków, w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy — jest niższa od 80 % średnich dochodów z tych samych tytułów we wszystkich gminach wiejskich i miejsko-wiejskich w przeliczeniu na jednego mieszkańca tych gmin.

2. Wysokość należnej gminie kwoty, o której mowa w § 3 pkt 3, ustala się w następujący sposób:

1)dla danej gminy wiejskiej lub miejsko-wiejskiej ustala się, z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku, sumę dochodów z tytułów, o których mowa w ust. 1, w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy;

2) dla gmin spełniających warunki, o których mowa w ust. 1, oblicza się różnicę między 80 % średnich dochodów wszystkich gmin wiejskich i miejsko-wiejskich, w przeliczeniu na jednego mieszkańca tych gmin, z tytułów, o których mowa w ust. 1, a dochodami gminy z tych samych tytułów w przeliczeniu na jednego mieszkańca gminy;

3) oblicza się tzw. dochody do uzupełnienia jako iloczyn wyliczonej w pkt 2 różnicy dochodów z tytułów, o których mowa w ust. 1, i liczby mieszkańców gminy;

4) dla danej gminy oblicza się, z dokładnością do dziesiątego miejsca po przecinku, współczynnik udziału dochodów do uzupełnienia w łącznej kwocie dochodów do uzupełnienia gmin wiejskich i miejsko-wiejskich spełniających warunki otrzymania kwoty, o której mowa w § 3 pkt 3;

5) współczynnik udziału, obliczony w sposób określony w pkt 4, mnoży się przez kwotę części równoważącej subwencji ogólnej, o której mowa w § 3 pkt 3.

§ 7. Część równoważąca subwencji ogólnej dla danej gminy stanowi sumę kwot obliczonych zgodnie z przepisami § 4—6.

§ 8. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


1) Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej — finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 134, poz. 1427).

2) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 13, poz. 161, z 2001 r. Nr 12, poz. 100 i Nr 157, poz. 1840, z 2002 r. Nr 177, poz. 1459, z 2003 r. Nr 208, poz. 2022 oraz z 2004 r. Nr 254, poz. 2535.