ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW 1) z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie miejsca wyznaczonego lub uznanego przez organ celny, w którym mogą być dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa celnego

Na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. — Prawo celne (Dz. U. z 2013 r. poz. 727, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1)   wymogi, jakie ma spełniać miejsce wyznaczone lub uznane przez organ celny;

2)   warunki i tryb postępowania przy wyznaczaniu lub uznawaniu oraz znoszeniu przez organ celny tych miejsc;

3)   okres, na jaki mogą zostać przez organ celny uznane lub wyznaczone te miejsca;

4)   przypadki, w których czynności przewidziane przepisami prawa celnego mogą być dokonywane w tych miejscach;

5)   rodzaj towarów, którym może zostać nadane przeznaczenie celne w tych miejscach.

§ 2. 3) 1. Organ celny może z urzędu wyznaczyć miejsce, w którym mogą być dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa celnego, zwane dalej „miejscem wyznaczonym”.

2. Organ celny, na wniosek osoby zainteresowanej, może uznać miejsce, w którym mogą być dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa celnego, zwane dalej „miejscem uznanym”.

§ 2a. 4) 1. Organ celny może uznać miejsce, w którym wykonywane będą czynności związane z wywozem, przywozem i tranzytem towarów o znaczeniu strategicznym, na wniosek:

1)   jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej;

2)   osób fizycznych lub prawnych realizujących umowy rządowe na dostawy uzbrojenia i sprzętu woj skowego;

3) 5) przedsiębiorców posiadających świadectwo, o którym mowa w art. 14a ust. 1 lit. b lub c rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 253 z 11.10.1993, str. 1, z późn. zm; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 6, str. 3, z późn. zm.), zwanego dalej „Rozporządzeniem Wykonawczym”.

2. Zakres czynności przewidzianych przepisami prawa celnego, które mogą być wykonywane w miejscu uznanym, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, ogranicza się tylko do czynności związanych z realizacją umów rządowych na dostawy uzbrojenia i sprzętu wojskowego.

3. 6) W miejscu uznanym, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, może zostać nadane przeznaczenie celne:

1)   towarom niebezpiecznym;

2)   towarom, których przewóz wymaga użycia transportu ponadgabarytowego;

3)   towarom wymagającym specjalnego opakowania, które w wyniku przeprowadzenia rewizji zostałoby bezpowrotnie uszkodzone.

4. Czynności przewidziane przepisami prawa celnego mogą być wykonane w miejscu uznanym, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, wyłącznie w swoim imieniu i na swoją rzecz lub na rzecz przedsiębiorców posiadających świadectwo, o którym mowa w art. 14a ust. 1 lit. b lub c Rozporządzenia Wykonawczego.

§ 3. 1. Miejsce wyznaczone lub uznane powinno spełniać warunki gwarantujące, w szczególności, zapewnienie nienaruszalności i tożsamości znajdujących się w nim towarów.

2. Miejsce wyznaczone lub uznane powinno spełniać warunki techniczne, zapewniające możliwość wykonywania kontroli celnej oraz innych czynności, przewidzianych przepisami prawa celnego.

3. 7)  Miejsce wyznaczone lub uznane powinno być odpowiednio oznaczone tablicą informacyjną oraz oddzielone od pozostałej części terenu w sposób zapewniający identyfikację miejsca przedstawienia towaru.

4. Organ celny może odstąpić od żądania spełnienia warunków określonych w ust. 2 lub 3, w szczególności gdy miejsce wyznaczone lub uznane sąsiaduje z obszarem morskiego przejścia granicznego, jest wykorzystywane w transporcie kolejowym, znajduje się na terenie stałego lotniczego przejścia granicznego albo gdy wyznaczenie lub uznanie miejsca następuje w celu jednorazowego dokonania czynności przewidzianych przepisami prawa celnego.

§ 4. Zakres czynności, przewidzianych przepisami prawa celnego, dokonywanych w miejscu wyznaczonym lub uznanym, nie może przekraczać zakresu czynności przewidzianych przepisami prawa celnego, które w zależności od rodzajów towarów lub procedur celnych, na podstawie przepisów rozporządzenia wydanego na podstawie art. 17 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. — Prawo celne lub na podstawie przepisów odrębnych, mogą być dokonywane w urzędzie celnym sprawującym bezpośredni nadzór nad miejscem wyznaczonym lub uznanym, z zastrzeżeniem § 6.

§ 5. 1. Miejsce, w którym mogą być dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa celnego, może zostać wyznaczone lub uznane zgodnie z art. 38 ust. 1 lit. a rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992, str. 1, z późn. zm; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 4, str. 307, z późn. zm.), ostatnio zmienionego aktem dotyczącym warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE L 236 z 23.09.2003, str. 33, z późn. zm.), zwanego dalej „Wspólnotowym Kodeksem Celnym”, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli wyznaczenie lub uznanie miejsca uzasadnione jest, w szczególności:

1)   umową międzynarodową;

2)   ważnym interesem państwowym;

3)   ważnymi względami służbowymi;

4)   brakiem technicznych możliwości dostarczenia towaru do urzędu celnego;

5)   właściwościami towaru;

6)   sprawowanym dozorem i kontrolą celną, w szczególności gdy czynności z nimi związane, ze względów technicznych, nie mogą odbywać się w urzędzie celnym lub są znacznie utrudnione;

7) 8) ważnym interesem osoby ubiegającej się o uznanie miejsca.

2. 9) Miejsce, w którym mogą być dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa celnego, może zostać uznane także:

1) 10) w pozwoleniu na stosowanie procedury uproszczonej w miejscu, zgodnie z art. 253 ust. 3 Rozporządzenia Wykonawczego;

2) w pojedynczym pozwoleniu na stosowanie procedury uproszczonej w miejscu, o którym mowa w art. 1 pkt 13 tiret drugie Rozporządzenia Wykonawczego;

3) 11 w pozwoleniu na uproszczenie przy obejmowaniu towarów procedurą tranzytu wspólnotowego/wspólnego lub przy zamykaniu procedury tranzytu wspólnotowego/wspólnego, zgodnie z art. 398 i art. 406 Rozporządzenia Wykonawczego;

4) w pozwoleniu na uproszczenie przy obejmowaniu towarów procedurą tranzytu TIR lub przy zamykaniu procedury tranzytu TIR, na podstawie art. 19 i art. 49 Konwencji celnej dotyczącej międzynarodowego przewozu towarów z zastosowaniem karnetów TIR (Konwencja TIR) z dnia 14 listopada 1975 r. (Dz. Urz. UE L 165 z 26.06.2009, str. 3, z późn. zm.) oraz zgodnie z art. 454a Rozporządzenia Wykonawczego.

3. 12) Miejsca uznane w pozwoleniach określonych w ust. 2 pkt 3 i 4 są uznawane przez organ celny jako miejsca uznane, w których towary niewspólnotowe uprzednio objęte procedurą tranzytu zamkniętą w tym miejscu, mogą zostać przedstawione organom celnym, w celu objęcia procedurą celną lub czasowym składowaniem.

§ 6. 13) Przepisów § 4, § 9 ust. 1 i 2 oraz § 12 nie stosuje się w przypadku miejsc, o których mowa w § 5 ust. 2.

§ 7. 1. 14) Osoba ubiegająca się o uznanie miejsca składa wniosek do organu celnego właściwego ze względu na lokalizację miejsca, w którym towarom będzie nadawane przeznaczenie celne.

2. Wniosek o uznanie miejsca powinien zawierać, w szczególności:

1)   imię i nazwisko lub nazwę oraz miejsce zamieszkania lub adres siedziby wnioskodawcy;

2)   (uchylony); 15)

2a) 16) numer Wspólnotowego Systemu Rejestracji i Identyfikacji Podmiotów Gospodarczych (EORI);

3)   (uchylony); 17)

4)   adres miejsca, o uznanie którego wnosi wnioskodawca;

5)   wskazanie czynności, przewidzianych przepisami prawa celnego, które będą dokonywane w miej scu uznanym;

6)   wskazanie przeznaczeń celnych, jakie będą nadawane towarom w miej scu uznanym.

3. 18) Do wniosku o uznanie miejsca należy dołączyć:

1)   (uchylony); 19)

2)   opis miejsca, jego plan sytuacyjny oraz opis warunków, które mają zapewnić nienaruszalność i tożsamość towarów;

3)   określenie wyposażenia i sprzętu technicznego, niezbędnego do wykonywania czynności wynikających z przepisów prawa celnego;

4)   dane lub dokumenty uzasadniające uznanie miejsca.

4. 20) W przypadku, o którym mowa w § 5 ust. 2, do wniosku o udzielenie pozwolenia należy dołączyć opis miejsca oraz jego plan sytuacyjny.

5. Dokumenty, o których mowa w ust. 3 i 4, powinny zawierać dane aktualne w dniu złożenia wniosku o uznanie miejsca.

6. Dokumentów, o których mowa w ust. 3 i 4, nie dołącza się do wniosku o uznanie miejsca, jeżeli zostały one wcześniej złożone organowi celnemu, do którego składany jest wniosek, a dane w nich zawarte są nadal aktualne. W takim wypadku wnioskodawca jest obowiązany do wskazania sprawy, przy której złożono te dokumenty.

6a. 21) Jeżeli wnioskodawca składa jednocześnie, do tego samego organu, więcej niż jeden wniosek o uznanie miejsca, w którym mogą być dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa celnego, dokumenty, o których mowa w ust. 3 i 4, należy dołączyć tylko do jednego z wniosków.

7. 22) Do wniosku o uznanie miejsca, w którym czynności przewidziane przepisami prawa celnego mają być dokonane jednorazowo, nie dołącza się dokumentów, o których mowa w ust. 3 pkt 3, oraz planu sytuacyjnego i opisu warunków, o którym mowa w ust. 3 pkt 2. Wnioskodawca powinien złożyć dodatkowo pisemne oświadczenie o spełnieniu warunków określonych w § 3 ust. 1.

7a. 23) Do wniosku o uznanie miejsca nie dołącza się dokumentów, o których mowa w ust. 3 pkt 4, w przypadku gdy wnioskodawca posiada świadectwo, o którym mowa w art. 14a ust. 1 Rozporządzenia Wykonawczego.

8. (uchylony). 24)

§ 8. (uchylony). 25)

§ 9. 26) 1. W decyzji o uznaniu miejsca organ celny określa, w szczególności:

1)   towary, które nie mogą być obejmowane procedurą celną w tym miejscu, poprzez podanie działów Wspólnej Taryfy Celnej, stanowiącej załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm), ostatnio zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. zmieniającym załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 301 z 31.10.2006, str. 1) 27) ;

2)   rodzaj e przeznaczeń celnych, które mogą być nadawane w tym miej scu;

3)   zakres czynności przewidzianych przepisami prawa celnego, które będą dokonywane w tym miejscu, oraz szczegółowy tryb i warunki ich wykonywania;

4)   numer identyfikacyjny miejsca uznanego;

5)   urząd celny sprawujący bezpośredni nadzór nad miejscem uznanym.

2. Decyzję o uznaniu miejsca wydaje się na okres nie dłuższy niż 2 lata.

3. Na wniosek osoby zainteresowanej, złożony przed upływem terminu ważności decyzji o uznaniu miejsca, ważność decyzji może być przedłużana na dalsze, nie dłuższe niż dwuletnie, okresy. Do wniosku o przedłużenie ważności decyzji nie dołącza się dokumentów, o których mowa w § 7 ust. 3, jeżeli dane w nich zawarte są aktualne.

3a. 28) W przypadku, o którym mowa w art. 14b ust. 4 Rozporządzenia Wykonawczego, organ celny może uznać miejsce w celu jednorazowego dokonania czynności, o których mowa w tym przepisie.

4. Uznanie miejsca w celu jednorazowego dokonania czynności przewidzianych przepisami prawa celnego nie wymaga formy decyzji administracyjnej.

§ 9a. 29) 1. Wyznaczenie miejsca przez organ celny następuje poprzez podanie pisemnej informacji o wyznaczeniu miejsca do publicznej wiadomości. Informacja ta podlega publikacji na stronie internetowej urzędu obsługującego organ celny oraz wywieszeniu jej w siedzibie tego organu. Wyznaczenie miejsca nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. Przepis § 9 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

2. Wyznaczenie miejsca powinno zostać poprzedzone pisemnymi uzgodnieniami z podmiotem posiadającym tytuł prawny do tego miejsca, w kwestii możliwości jego wyznaczenia do wykonywania czynności przewidzianych przepisami prawa celnego.

3. Wyznaczenie miejsca może nastąpić na czas oznaczony albo nieoznaczony.

4. (uchylony). 30)

§ 10. 1. 31) Organ celny prowadzi wykaz miejsc wyznaczonych lub uznanych, nadając im numery identyfikacyjne, składające się z następujących części:

1)   PL — symbol kraju;

2)   6 cyfr—kod izby celnej;

3)   2 litery — określenie statusu miejsca, gdzie „MW” oznacza miejsce wyznaczone, a „MU” oznacza miejsce uznane;

4)   4 cyfry — wyróżnik cyfrowy miejsca wyznaczonego lub uznanego znajdującego się na terenie właściwości miejscowej izby celnej.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do miejsc wyznaczonych lub uznanych w celu jednorazowego dokonania czynności przewidzianych przepisami prawa celnego.

§ 11. 1. 32) Osoba, na wniosek której organ celny uznał miejsce, jest obowiązana do niezwłocznego poinformowania tego organu o zmianie danych zawartych we wniosku lub dołączonych do niego dokumentach.

2. W wypadku niewywiązania się z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, przepis § 12 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

§ 12. 33) 1. Organ celny wydaje decyzję o zniesieniu miejsca uznanego, jeżeli:

1)   wystąpi o to osoba, na wniosek której wydano decyzję o uznaniu miejsca;

2)   miejsce uznane przestało spełniać warunki, o których mowa w § 3 ust. 1 lub 2;

3)   ogłoszono likwidację bądź upadłość osoby, o której mowa w pkt 1;

4)   osoba kierująca działalnością gospodarczą wnioskodawcy została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, obrotowi gospodarczemu lub za przestępstwo skarbowe.

2. Organ celny może wydać decyzję o zniesieniu miejsca uznanego, jeżeli:

1)   osoba, na wniosek której wydano decyzję o uznaniu miejsca, w sposób istotny naruszyła przepisy prawa związane z przywozem lub wywozem towarów;

2)   zapewnienie właściwego dozoru i kontroli celnej w miejscu uznanym wymaga stosowania przez organy celne środków i nakładów niewspółmiernych do zakresu prowadzonej działalności;

3)   uznanie miejsca przestało być uzasadnione okolicznościami, o których mowa w § 5 ust. 1;

4)   osoba, na wniosek której wydano decyzj ę o uznaniu miejsca, zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej.

§ 13. 1. Organ celny znosi miejsce wyznaczone, jeżeli miejsce to przestało spełniać warunki, o których mowa w § 3 ust. 1 lub 2.

2. Organ celny może znieść miejsce wyznaczone, jeżeli:

1)   zapewnienie właściwego dozoru i kontroli celnej w miejscu wyznaczonym wymaga stosowania przez organy celne środków i nakładów niewspółmiernych do zakresu prowadzonej działalności;

2)   wyznaczenie miejsca przestało być uzasadnione okolicznościami, o których mowa w § 5 ust. 1.

3. Zniesienie miejsca wyznaczonego następuje z zachowaniem formy, o której mowa w § 9a ust. 1.

§ 14. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia 34) . 35)


1) Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej — finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 września 2014 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. poz. 1256).

2)   Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 1149 oraz z 2014 r. poz. 768 i 1662.

3)   W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie miejsca wyznaczonego lub uznanego przez organ celny, w którym mogą być dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa celnego (Dz. U. Nr 144, poz. 1005), które weszło w życie z dniem 24 sierpnia 2007 r.

4)   Dodany przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.

5)   Dodany przez § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 października 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie miejsca wyznaczonego lub uznanego przez organ celny, w którym mogą być dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa celnego (Dz. U. poz. 1475), które weszło w życie z dniem 24 grudnia 2013 r.

6)   Dodany przez § 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.

7) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.

8)   Dodany przez § 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.

9)   W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 stycznia 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie miejsca wyznaczonego lub uznanego przez organ celny, w którym mogą być dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa celnego (Dz. U. Nr 8, poz. 41), które weszło w życie z dniem 5 lutego 2009 r.

10)   W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. b tiret pierwsze rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.

11) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. b tiret drugie rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.

12)  Dodany przez § 1 pkt 3 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.

13)  W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 4 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.

14)  W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.

15)  Przez § 1 pkt 5 lit. a tiret pierwsze rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.

16)  Dodany przez § 1 pkt 5 lit. a tiret drugie rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.

17)  Przez § 1 pkt 5 lit. a tiret trzecie rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.

18)  W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 marca 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie miejsca wyznaczonego lub uznanego przez organ celny, w którym mogą być dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa celnego (Dz. U. Nr 60, poz. 521), które weszło w życie z dniem 29 kwietnia 2005 r.

19)  Przez § 1 pkt 5 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.

20)  W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 9.

21)  Dodany przez § 1 pkt 5 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3; w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 9.

22)   W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.

23)   Dodany przez § 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 9; w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 5 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.

24)   Przez § 1 pkt 5 lit. d rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.

25)   Przez § 1 pkt 6 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.

26)   W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 6 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.

27)   Zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.), Komisja przyjmuje każdego roku rozporządzenie przedstawiające pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz ze stawkami celnymi zgodnie z art. 1 tego rozporządzenia jako wynik środków przyjętych przez Radę lub Komisję; rozporządzenie to jest publikowane nie później niż dnia 31 października w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich i stosuje się je od dnia 1 stycznia roku następnego.

Ostatnia zmiana załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 została wprowadzona rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 312 z 31.10.2014, str. 1).

28)   Dodany przez § 1 pkt 4 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 9.

29)   Dodany przez § 1 pkt 7 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.

30)  Przez § 1 pkt 5 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 9.

31)  W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 8 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.

32)  W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 9 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.

33)  W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 10 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.

34)  Rozporządzenie zostało ogłoszone w dniu 1 maja 2004 r.

35)  Z dniem wejścia wżycie niniejszego rozporządzenia utraciło moc rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 września 2003 r. w sprawie miejsca wyznaczonego lub uznanego przez organ celny, w którym mogą być dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa celnego (Dz. U. Nr 176, poz. 1715).