ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW 1) z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie warunków prowadzenia składów podatkowych oraz ewidencji przez podmioty prowadzące składy podatkowe 2)

Na podstawie art. 55 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626, z późn. zm. 3) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1)   szczegółowe warunki prowadzenia składów podatkowych, w tym dotyczące:

a)   miejsca, w którym wyroby akcyzowe będą magazynowane,

b)   regulaminu funkcjonowania składu podatkowego;

2)   sposób prowadzenia ewidencji ilościowej lub ilościowo-wartościowej wyrobów akcyzowych przez podmiot prowadzący skład podatkowy oraz szczegółowy zakres danych, które powinny się znajdować w tej ewidencji.

§ 2. 1. Miejsce magazynowania wyrobów akcyzowych w składzie podatkowym powinno:

1)   być właściwie dostosowane do bezpiecznego składowania tych wyrobów;

2)   spełniać warunki gwarantujące w szczególności zapewnienie nienaruszalności i tożsamości znajdujących się w nim wyrobów akcyzowych oraz warunki techniczne zapewniające możliwość wykonywania kontroli wyrobów akcyzowych na podstawie odrębnych przepisów;

3)   być odpowiednio oznaczone i oddzielone od pozostałej części terenu lub pomieszczenia, w szczególności za pomocą ogrodzenia lub innego trwałego oznaczenia.

2. Do magazynowania w składzie podatkowym wyrobów energetycznych nie mają zastosowania wymogi dotyczące nienaruszalności i tożsamości, określone w ust. 1 pkt 2, o ile:

1)   podmiot prowadzący skład podatkowy prowadzi ewidencje umożliwiające identyfikację tych wyrobów;

2)   w jednym zbiorniku magazynowane są wyłącznie wyroby o tym samym kodzie Nomenklatury Scalonej (CN) oraz posiadające te same parametry fizykochemiczne.

3. 4) Przepisu ust. 2 pkt 2 nie stosuje się w przypadku gazów propan-butan (LPG) objętych pozycją CN 2711.

§ 3. 1. W składach podatkowych, w których prowadzona jest działalność polegająca wyłącznie na magazynowaniu wyrobów akcyzowych wyprodukowanych w innym składzie podatkowym, magazynowanie wyrobów energetycznych i napojów alkoholowych, określonych w załączniku nr 2 do ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, zwanej dalej „ustawą”, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa i procedurą zawieszenia poboru akcyzy, odbywa się w zbiornikach, które podlegają prawnej kontroli metrologicznej, na podstawie odrębnych przepisów.

2. W składach podatkowych, w których prowadzona jest działalność polegająca na produkcji wyrobów akcyzowych magazynowanie gotowych wyrobów energetycznych, określonych w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa i procedurą zawieszenia poboru akcyzy, odbywa się w zbiornikach, które podlegają prawnej kontroli metrologicznej, na podstawie odrębnych przepisów. Za zbiorniki służące do magazynowania gotowych wyrobów energetycznych uznawane są zbiorniki, w których magazynowane są wyroby w takim stopniu przetworzenia, w którym mogą być wyprowadzane ze składu podatkowego do odbiorcy, nawet jeśli ich część zostanie wykorzystana w procesach produkcyjnych w składzie podatkowym.

§ 4. Właściwy naczelnik urzędu celnego, zatwierdzając regulamin funkcjonowania składu podatkowego, może dopuścić magazynowanie w składzie podatkowym innych niż akcyzowe wyrobów służących bezpośrednio do produkcji finalnej, pod warunkiem możliwości dokonania kontroli i weryfikacji ilości oraz sposobu wykorzystania wszystkich magazynowanych wyrobów.

§ 5. 1. Powiadomienie właściwego naczelnika urzędu celnego o przerwaniu działalności składu podatkowego na okres dłuższy niż 3 miesiące powinno być złożone przez podmiot prowadzący skład podatkowy w formie pisemnej, co najmniej 14 dni przed planowanym terminem przerwania działalności.

2. W powiadomieniu należy określić przewidywany okres, na jaki zostanie przerwana działalność składu podatkowego.

§ 6. W przypadku wystąpienia braków ilościowych wyrobów akcyzowych, podmiot prowadzący skład podatkowy informuje o tym fakcie niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 dni, licząc od dnia stwierdzenia braków, właściwego naczelnika urzędu celnego.

§ 7. Regulamin funkcjonowania składu podatkowego określa:

1)   zasady funkcjonowania składu podatkowego;

2)   wykaz wyposażenia składu podatkowego niezbędnego do:

a)   prowadzenia działalności gospodarczej,

b)   wykonywania kontroli wyrobów akcyzowych, na podstawie odrębnych przepisów,

c)   wykonywania prac magazynowych oraz przeładunkowych;

3)   opis stosowanych zabezpieczeń technicznych;

4)   opis urządzeń służących do produkcji i magazynowania wyrobów akcyzowych oraz technologii stosowanych w składzie podatkowym;

5)   opis infrastruktury technicznej, sanitarnej i komunikacyjnej;

6)   wskazanie wyrobów bezpośrednio służących do produkcji finalnej.

§ 8. Podmiot prowadzący skład podatkowy jest obowiązany oznaczyć skład podatkowy przez umieszczenie tablicy zawierającej wyrazy „Skład podatkowy” oraz imię i nazwisko lub nazwę podmiotu prowadzącego skład podatkowy.

§ 9. 1. Podmiot prowadzący skład podatkowy prowadzi ewidencję ilościową lub ilościowo-wartościową, zwaną dalej „ewidencją”, której odrębne części stanowią zestawienia danych dotyczące wyrobów akcyzowych objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą oraz wyrobów akcyzowych wyprodukowanych w składzie podatkowym, w którym prowadzona jest działalność polegająca na produkcji wyrobów akcyzowych.

2. Ewidencja powinna być prowadzona w sposób ciągły, umożliwiający identyfikację przeprowadzonych operacji gospodarczych, w szczególności czynności produkcyjnych lub związanych z obrotem wyrobami akcyzowymi oraz stanów zapasów tych wyrobów.

3. Wpisów do ewidencji dokonuje się bezpośrednio po zakończeniu czynności podlegającej wpisaniu.

3a. 5) Wpisów do ewidencji informacji dotyczących wyrobów akcyzowych o kodach CN 3811 11 10, 3811 11 90, 3811 19 00 i 3811 90 00 zużywanych do wyprodukowania w składzie podatkowym innych wyrobów akcyzowych dokonuje się nie rzadziej niż raz dziennie.

4. 6) Podmiot prowadzący skład podatkowy dokonuje zamknięcia ewidencji i jej podsumowania za każdy miesiąc kalendarzowy, nie później niż w terminie 3 dni po upływie ostatniego dnia każdego miesiąca.

5. Podmiot prowadzący skład podatkowy prowadzący ewidencję w formie elektronicznej przekazuje właściwemu naczelnikowi urzędu celnego raport z zamknięć i podsumowań ewidencji za każdy rok kalendarzowy, a na żądanie właściwego naczelnika urzędu celnego raport z zamknięć i podsumowań ewidencji za wskazane miesiące. Raport roczny należy przekazywać w terminie do dnia 31 stycznia roku kalendarzowego następującego po roku, za który raport jest przekazywany, a w przypadku raportu przekazywanego na żądanie właściwego naczelnika urzędu celnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia żądania.

§ 10. 1. W przypadku prowadzenia ewidencji w formie papierowej, przed rozpoczęciem jej wypełniania karty ewidencji powinny zostać przeszyte, a strony ponumerowane i opatrzone pieczęcią podmiotu prowadzącego skład podatkowy. Właściwy naczelnik urzędu celnego opatruje przeszycie plombą, przy użyciu plombownicy stosowanej do plombowania ewidencji prowadzonych przez organ celny, a na ostatniej stronie ewidencji wpisuje liczbę jej stron i składa podpis.

2. Wpisów do ewidencji dokonuje się w sposób trwały i wyraźny. Wszelkie zmiany i poprawki w ewidencji są dokonywane w taki sposób, aby przekreślony tekst pierwotny pozostał czytelny. Każdą zmianę lub poprawkę należy potwierdzić podpisem osoby dokonującej zmiany lub poprawki, z podaniem daty ich wprowadzenia oraz w razie potrzeby należy je opisać w rubryce „uwagi”.

§ 11. 1. Ewidencja w formie elektronicznej prowadzona jest zgodnie z pisemną instrukcją obsługi programu komputerowego wykorzystywanego do prowadzenia tej ewidencji i w taki sposób, aby:

1)   umożliwiała wgląd w treść dokonywanych wpisów oraz ochronę przechowywanych danych przed zniekształceniem lub utratą;

2)   umożliwiała dokonywanie korekty danych opatrzonej adnotacją osoby dokonującej tej korekty oraz daty jej dokonania;

3)   pozwalała na drukowanie raportu, o którym mowa w § 9 ust. 5;

4)   pozwalała na drukowanie wpisów w porządku chronologicznym i uniemożliwiała ich usuwanie.

2. Podmiot prowadzący skład podatkowy, który prowadzi ewidencję w formie elektronicznej, przechowuje kopię ewidencji zapisaną na informatycznych nośnikach danych. Kopia ewidencji powinna być przechowywana w sposób zapewniający ochronę przechowywanych danych przed zniekształceniem lub utratą lub w formie wydruku sporządzonego za okresy jednodniowe.

§ 12. Ewidencja powinna zawierać:

1)   nazwy wyrobów akcyzowych wraz z ich kodami Nomenklatury Scalonej (CN) oraz informacje o naniesionych na te wyroby znakach akcyzy lub ich znakowaniu i barwieniu;

2)   ilości wyrobów akcyzowych w jednostkach miary właściwych dla ustalenia podstawy opodatkowania;

3)   datę wprowadzenia wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;

4)   dane identyfikacyjne podmiotu, od którego wyroby akcyzowe zostały dostarczone;

5)   dane identyfikacyjne właściciela wyrobów akcyzowych innego niż podmiot prowadzący skład podatkowy;

6)   dane identyfikacyjne osoby, która złożyła zgłoszenie celne w przypadku importowanych wyrobów akcyzowych objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy;

7)   datę wyprodukowania wyrobów akcyzowych;

8)   dokładne określenie miejsca w składzie podatkowym, w którym wyroby akcyzowe się znajdują, i informacje o ich przemieszczaniu wewnątrz tego składu;

9) 7) numer referencyjny e-AD, a jeżeli System jest niedostępny — lokalny numer referencyjny umieszczony w dokumencie zastępującym e-AD, albo numer identyfikacyjny dokumentu handlowego, w przypadku wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, na podstawie którego wyroby akcyzowe zostały wprowadzone do składu podatkowego w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub wyprowadzone ze składu podatkowego w ramach dostawy wewnątrzwspólnotowej;

10)  datę złożenia deklaracji podatkowej;

11)  kwotę podatku akcyzowego przypadającego do zapłaty lub kwotę podatku akcyzowego, której pobór został zawieszony;

12)  datę wyprowadzenia wyrobów akcyzowych ze składu podatkowego i dane identyfikacyjne odbiorcy lub datę zapłaty podatku akcyzowego;

13)  informacje na temat wyrobów akcyzowych:

a)   wprowadzonych do składu podatkowego,

b)   zużytych do wyprodukowania w składzie podatkowym innych wyrobów,

c)   wyprodukowanych w składzie podatkowym,

d)   magazynowanych w składzie podatkowym,

e)   wyprowadzonych ze składu podatkowego przez podmiot prowadzący skład podatkowy,

f)   wyprowadzonych ze składu podatkowego przez właściciela wyrobów niebędącego podmiotem prowadzącym skład podatkowy,

g)   wykorzystanych na własny użytek.

§ 13. Wyroby energetyczne, o których mowa w § 3, mogą być magazynowane w zbiornikach wprowadzonych do użytkowania przed dniem 1 maja 2004 r., które nie posiadają dowodów legalizacji — jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2010 r.

§ 13a. 8) Wyroby energetyczne, o których mowa w § 3, o kodach CN 3811 11 10,3811 1190,3811 19 00 i 3811 90 00, mogą być magazynowane w zbiornikach, które nie posiadają dowodów legalizacji — jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2014 r.

§ 14. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 marca 2009 r. 9)


1) Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej — finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 248, poz. 1481).

2)    Niniejsze rozporządzenie dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. WE L 79 z 23.03.1992, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 9, t. 1, str. 179), która została uchylona przez dyrektywę Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (Dz. Urz. UE L 9 z 14.01.2009, str. 12, z późn. zm.).

3)    Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 120, poz. 690, Nr 171, poz. 1016, Nr 205, poz. 1208, Nr 232, poz. 1378 i Nr 291, poz. 1707, z 2012 r. poz. 1342 i 1456 oraz z 2013 r. poz. 939,1231 i 1645.

4)    Dodany przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2010 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków prowadzenia składów podatkowych oraz ewidencji przez podmioty prowadzące składy podatkowe (Dz. U. Nr 235, poz. 1545), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2011 r.

5) Dodany przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 7 lutego 2013 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków prowadzenia składów podatkowych oraz ewidencji przez podmioty prowadzące składy podatkowe (Dz. U. poz. 225), które weszło w życie z dniem 6 marca 2013 r.

6) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 5.

7) W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 4.

8)    Dodany przez § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków prowadzenia składów podatkowych oraz ewidencji przez podmioty prowadzące składy podatkowe (Dz. U. poz. 1525), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

9)    Zakres spraw objęty niniejszym rozporządzeniem był dotychczas uregulowany w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 1 marca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków prowadzenia składów podatkowych (Dz. U. Nr 35, poz. 311, z 2005 r. Nr 131, poz. 1097 i Nr 250, poz. 2160, z 2007 r. Nr 247, poz. 1829 oraz z 2008 r. Nr 228, poz. 1511) oraz w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 19 kwietnia 2004 r. w sprawie dokumentacji związanej z przemieszczaniem wyrobów akcyzowych zharmonizowanych (Dz. U. Nr 81, poz. 744 i Nr 170, poz. 1790 oraz z 2005 r. Nr 94, poz. 792), które utraciły moc z dniem 1 marca 2009 r. w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11).