ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW 1) z dnia 23 grudnia 2010 r. w sprawie dodatku kontrolerskiego dla pracowników podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych

Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1267, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa zasady, warunki i tryb przyznawania, stawki, zmiany wysokości albo utraty dodatku kontrolerskiego do wynagrodzenia, zwanego dalej „dodatkiem”, dla pracowników podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, zwanych dalej „pracownikami”, wykonujących:

1) kontrolę podatkową;

2) kontrolę prawidłowości wykonywania zadań należących do zakresu działania dyrektorów izb skarbowych i naczelników urzędów skarbowych oraz kontrolę urzędów obsługujących te organy;

3) kontrolę przestrzegania zasad etyki zawodowej oraz bezstronności i obiektywizmu działania pracowników izb skarbowych.

§ 2. 1. Dodatek przyznaje się pracownikom zatrudnionym:

1) w izbach skarbowych, realizującym zadania w zakresie wykonywania kontroli podatkowej, jako podstawowe zadanie o charakterze ciągłym;

2) w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych, wykonującym kontrole, o których mowa w § 1 pkt 2 i 3, jako podstawowe zadanie o charakterze ciągłym.

2. Dodatek przyznaje się również:

1) pracownikom, dla których wykonywanie kontroli nie stanowi podstawowego zadania o charakterze ciągłym, jeżeli w danym miesiącu na polecenie naczelnika urzędu skarbowego wykonują kontrole podatkowe, czynności przygotowawcze do kontroli lub opracowują dokumentację przeprowadzonej kontroli, w wymiarze co najmniej 25 % czasu pracy;

2) kierownikowi komórki kontroli podatkowej oraz kierownikowi komórki wykonującej kontrole, o których mowa w § 1 pkt 2 i 3, jeżeli wykonuje osobiście czynności kontrolne, czynności przygotowawcze do kontroli lub opracowuje dokumentację przeprowadzonej kontroli albo dokonuje weryfikacji dokumentacji przeprowadzonej kontroli w zakresie jej zgodności z prawem, w wymiarze co najmniej 20 % czasu pracy w kwartale.

§ 3. Stawka dodatku może być przyznawana w wysokości:

1) 10 %,

2) 15 %,

3) 20 %,

4) 25 %,

5) 30 %,

6) 35 %,

7) 40 %,

8) 45 %,

9) 50 %

— zasadniczego wynagrodzenia miesięcznego pracownika.

§ 4. 1. Przy przyznawaniu dodatku bierze się pod uwagę:

1) rodzaj, stopień złożoności i uciążliwość wykonywanych kontroli;

2) wyniki i osiągnięcia pracownika w wykonywaniu kontroli;

3) stanowisko służbowe zajmowane przez pracownika, kwalifikacje i doświadczenie w wykonywaniu kontroli;

4) czas pracy przeznaczony na wykonywanie kontroli, czynności przygotowawczych, opracowanie dokumentacji przeprowadzonej kontroli albo na weryfikację takiej dokumentacji w zakresie jej zgodności z prawem;

5) sporządzone w roku kalendarzowym poprzedzającym przyznanie dodatku oceny, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt 2, w przypadku dodatku przyznawanego na kolejny rok.

2. Dodatek przyznaje się na okres roku kalendarzowego.

3. Dodatek przyznaje:

1) dyrektor izby skarbowej — w przypadku pracowników zatrudnionych w izbach skarbowych;

2) dyrektor generalny urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych — w przypadku pracowników zatrudnionych w tym urzędzie.

§ 5. Dodatek wypłaca się w miesiącu następnym po miesiącu przedstawienia przez pracownika miesięcznej ewidencji czasu pracy, z tym że rozliczenie czasu pracy i wypłata dodatku odpowiednio za grudzień albo za IV kwartał jest dokonywana do końca grudnia.

§ 6. 1. Wysokość dodatku może być zmieniona, jeżeli pracownik:

1)   był nieobecny w pracy dłużej niż 1 miesiąc, z innych przyczyn niż urlop wypoczynkowy, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 2;

2)   uzyskał na piśmie ocenę pracy kontrolerskiej:

a)  bardzo dobrą,

b)  niezadowalającą.

1a. Ocenę pracy kontrolerskiej sporządza się, biorąc pod uwagę następujące kryteria:

1)   znajomość procedury i poprawność zastosowania przepisów prawa, w tym podatkowego, w ustaleniach kontroli;

2)    stopień trudności, złożoności i uciążliwości wykonywanych kontroli;

3)   kwalifikacje i doświadczenie w wykonywaniu kontroli;

4)   kreatywność i inicjatywę.

1b. Ocenę pracy kontrolerskiej sporządza:

1)   naczelnik urzędu skarbowego w przypadku:

a)  pracowników, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1, biorąc pod uwagę opinię bezpośredniego przełożonego ocenianego pracownika,

b)  kierownika komórki kontroli podatkowej, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 2, biorąc pod uwagę stopień realizacji zadań i wyznaczonych celów;

2)   kierujący komórką organizacyjną w przypadku:

a)  pracowników, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, biorąc pod uwagę opinię bezpośredniego przełożonego ocenianego pracownika oraz stopień realizacji zadań i wyznaczonych celów,

b)  kierownika komórki wykonującej kontrole, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 2, biorąc pod uwagę stopień realizacji zadań i wyznaczonych celów.

1c. Ocena pracy kontrolerskiej jest sporządzana kwartalnie i przekazywana odpowiednio do dyrektora izby skarbowej albo dyrektora generalnego urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych — nie później niż do 15 dnia miesiąca po upływie kwartału, za który sporządzana jest ocena pracy kontrolerskiej.

2. Pracownik traci uprawnienie do dodatku kontrolerskiego, jeżeli:

1) przestanie spełniać warunki, o których mowa w § 2;

2) jego nieobecność w pracy przekracza 3 miesiące.

3. Utrata dodatku albo zmiana jego wysokości następuje odpowiednio z końcem miesiąca kalendarzowego, w którym nastąpiło zdarzenie, o którym mowa w ust. 1 albo 2.

§ 7. Zmiany wysokości dodatku dokonuje:

1)    dyrektor izby skarbowej — w przypadku pracowników, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1, oraz kierownika komórki kontroli podatkowej, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 2;

2)    dyrektor generalny urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych — w przypadku pracowników, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2, oraz kierownika komórki wykonującej kontrole, o którym mowa w § 2 ust. 2 pkt 2.

§ 8. O przyznaniu dodatku, o jego zmianie albo o utracie uprawnienia do dodatku pracownik jest zawiadamiany na piśmie z podaniem daty, od której przyznanie dodatku, jego zmiana albo utrata uprawnienia obowiązuje.

§ 9. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. 4)


1)  Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej — finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 216, poz. 1592).

2)  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 183, poz. 1538 i Nr 249, poz. 2104, z 2009 r. Nr 157, poz. 1241 oraz z 2010 r. Nr 127, poz. 858.

 Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 85, poz. 727, Nr 86, poz. 732 i Nr 143, poz. 1199, z 2006 r. Nr 66, poz. 470, Nr 104, poz. 708, Nr 143, poz. 1031, Nr 217, poz. 1590 i Nr 225, poz. 1635, z 2007 r. Nr 112, poz. 769, Nr 120, poz. 818, Nr 192, poz. 1378 i Nr 225, poz. 1671, z 2008 r. Nr 118, poz. 745, Nr 141, poz. 888, Nr 180, poz. 1109 i Nr 209, poz. 1316, 1318 i 1320, z 2009 r. Nr 18, poz. 97, Nr 44, poz. 362, Nr 57, poz. 466, Nr 131, poz. 1075, Nr 157, poz. 1241, Nr 166, poz. 1317, Nr 168, poz. 1323, Nr 213, poz. 1652 i Nr 216, poz. 1676 oraz z 2010 r. Nr 40, poz. 230, Nr 57, poz. 355, Nr 127, poz. 858, Nr 167, poz. 1131, Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1306.

4) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu przyznawania dodatku kontrolerskiego pracownikom podległym ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych (Dz. U. Nr 232, poz. 2324 oraz z 2004 r. Nr 261, poz. 2600), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, na podstawie art. 11 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o kontroli skarbowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 127, poz. 858).