ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW 1) z dnia 21 marca 2012 r. w sprawie dokumentowania kontroli operacyjnej prowadzonej przez wywiad skarbowy

Na podstawie art. 36c ust. 17 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2011 r. Nr 41, poz. 214, Nr 53, poz. 273 i Nr 230, poz. 1371 oraz z 2012 r. poz. 362) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) sposób dokumentowania prowadzonej przez wywiad skarbowy kontroli operacyjnej, zwanej dalej „kontrolą”;

2) sposób przechowywania i przekazywania wniosków i postanowień związanych ze stosowaniem kontroli;

3) sposób przechowywania, przekazywania oraz przetwarzania i niszczenia materiałów uzyskanych podczas stosowania kontroli;

4) wzory druków i rejestrów stosowanych w ramach kontroli.

§ 2. 1. Dokumentację kontroli stanowią:

1) wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej do Sądu Okręgowego w Warszawie, zwanego dalej „Sądem”, w sprawie zarządzenia albo przedłużenia kontroli;

2) pisemna zgoda Prokuratora Generalnego na zarządzenie albo przedłużenie kontroli;

3) postanowienie Sądu w sprawie zarządzenia albo przedłużenia kontroli;

4) wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej do Prokuratora Generalnego o wyrażenie zgody na zarządzenie kontroli w przypadkach niecierpiących zwłoki;

5) pisemna zgoda Prokuratora Generalnego na zarządzenie kontroli w przypadkach niecierpiących zwłoki;

6) zarządzenie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej w sprawie kontroli w przypadkach niecierpiących zwłoki;

7) wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej do Sądu o wydanie postanowienia w sprawie zgody na kontynuowanie kontroli zarządzonej w przypadkach niecierpiących zwłoki;

8) postanowienie Sądu w sprawie zgody na kontynuowanie kontroli zarządzonej w przypadkach niecierpiących zwłoki;

9) wniosek Prokuratora Generalnego do Sądu o wyrażenie zgody na wykorzystanie w postępowaniu karnym uzyskanych w wyniku stosowania kontroli dowodów popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, w stosunku do którego można zarządzić kontrolę, popełnionego przez osobę, wobec której była stosowana kontrola, innego niż objęte zarządzeniem kontroli albo popełnionego przez inną osobę;

10) postanowienie Sądu w sprawie wykorzystania w postępowaniu karnym uzyskanych w wyniku stosowania kontroli dowodów popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, w stosunku do którego można zarządzić kontrolę, popełnionego przez osobę, wobec której była stosowana kontrola, innego niż objęte zarządzeniem kontroli albo popełnionego przez inną osobę;

11) informacja Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej dla Prokuratora Generalnego o wynikach przeprowadzonej kontroli;

12) zarządzenie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej w sprawie komisyjnego i protokolarnego zniszczenia materiałów uzyskanych w wyniku stosowania kontroli;

13) protokół komisyjnego zniszczenia materiałów uzyskanych w wyniku stosowania kontroli;

14) informacja Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej dla Prokuratora Generalnego o wydaniu i wykonaniu zarządzenia w sprawie zniszczenia materiałów uzyskanych w wyniku stosowania kontroli.

2. Dokumentację kontroli stanowią także materiały zgromadzone podczas jej stosowania, w szczególności:

1) nośniki, na których została utrwalona treść rozmów telefonicznych lub innych przekazów informacji albo treść korespondencji lub zawartość przesyłek;

2) kopie wykonane z nośników, o których mowa w pkt 1;

3) dokumenty sporządzone na podstawie informacji utrwalonych na nośnikach, o których mowa w pkt 1 i 2.

3. Dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1-10, sporządza się odpowiednio na drukach:

1) stosowania kontroli, którego wzór określa załącznik nr 1 do rozporządzenia;

2) stosowania kontroli w przypadkach niecierpiących zwłoki, którego wzór określa załącznik nr 2 do rozporządzenia;

3) wykorzystania w postępowaniu karnym uzyskanych w wyniku stosowania kontroli dowodów popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, którego wzór określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

4. Informację, o której mowa w ust. 1 pkt 11, sporządza pracownik wywiadu skarbowego prowadzący sprawę, w ramach której zarządzono kontrolę, zgodnie z wzorem określonym w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

5. Wzór zarządzenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 12, określa załącznik nr 5 do rozporządzenia.

6. Wzór protokołu, o którym mowa w ust. 1 pkt 13, określa załącznik nr 6 do rozporządzenia.

7. Wzór informacji, o której mowa w ust. 1 pkt 14, określa załącznik nr 7 do rozporządzenia.

§ 3. 1. Dokumenty, o których mowa w § 2 ust. 1:

1) pkt 1-10 — sporządza się w trzech egzemplarzach;

2) pkt 11-14 — sporządza się w dwóch egzemplarzach.

2. Sąd przechowuje pierwszy egzemplarz wydanych postanowień oraz wniosków Prokuratora Generalnego i Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

3. Prokurator Generalny przechowuje drugi egzemplarz postanowień Sądu oraz wniosków Prokuratora Generalnego i Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, a także pierwszy egzemplarz informacji, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 11 i 14.

4. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej przechowuje w odrębnych dla każdej sprawy zbiorach dokumentów:

1) trzeci egzemplarz postanowień Sądu oraz wniosków Prokuratora Generalnego i Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej;

2) drugi egzemplarz informacji, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 11 i 14;

3) pierwszy egzemplarz zarządzeń, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12;

4) pierwszy egzemplarz protokołów, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 13;

5) pozostałą dokumentację kontroli.

5. Komórka wywiadu skarbowego wykonująca zarządzenie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 12, przechowuje drugi egzemplarz tego zarządzenia i drugi egzemplarz protokołu, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 13.

§ 4. 1. Przekazywanie wniosków i postanowień na drukach, o których mowa w § 2 ust. 3 pkt 1 i 2, odbywa się za pośrednictwem upoważnionego pisemnie przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej pracownika wywiadu skarbowego.

2. Upoważniony pracownik wywiadu skarbowego osobiście dostarcza wnioski wraz z materiałami uzasadniającymi zastosowanie kontroli do Prokuratora Generalnego oraz Sądu, a po podjęciu przez Prokuratora Generalnego decyzji w sprawie zgody oraz po wydaniu postanowienia przez Sąd odbiera je.

§ 5. 1. Sąd, Prokurator Generalny i Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej prowadzą odpowiednio rejestry postanowień, pisemnych zgód, zarządzeń i wniosków dotyczących kontroli.

2. Rejestry, o których mowa w ust. 1, mogą być prowadzone w formie księgi albo w systemie teleinformatycznym.

3. Wzór rejestru postanowień, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3, 8 i 10, prowadzonego przez Sąd określa załącznik nr 8 do rozporządzenia.

4. Wzór rejestru pisemnych zgód, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 i 5, prowadzonego przez Prokuratora Generalnego określa załącznik nr 9 do rozporządzenia.

5. Wzór rejestru wniosków, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 9, prowadzonego przez Prokuratora Generalnego określa załącznik nr 10 do rozporządzenia.

6. Wzór rejestru wniosków i zarządzeń, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, 4, 6 i 7, prowadzonego przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej określa załącznik nr 11 do rozporządzenia.

§ 6. 1. Wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania kontroli zawierające informacje mające znaczenie dla postępowania kontrolnego przekazuje się właściwemu miejscowo organowi kontroli skarbowej za pośrednictwem pracownika wywiadu skarbowego.

2. Wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania kontroli zawierające dowody pozwalające na wszczęcie albo mające znaczenie dla postępowania w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej przekazuje Prokuratorowi Generalnemu za pośrednictwem pracownika wywiadu skarbowego.

§ 7. Przechowywanie dokumentów, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1-10, oraz materiałów zgromadzonych podczas stosowania kontroli, a także przetwarzanie tych materiałów, odbywa się w sposób uniemożliwiający dostęp do tej dokumentacji osobom nieuprawnionym.

§ 8. 1. Zniszczenie materiałów zgromadzonych w wyniku stosowania kontroli niezawierających dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe albo niemających znaczenia dla postępowania kontrolnego, a także materiałów uzyskanych w wyniku stosowania kontroli w przypadku niecierpiącym zwłoki, co do której Sąd nie wyraził zgody na jej kontynuację, przeprowadza się przez:

1) usunięcie zapisów informacji utrwalonych na nośnikach, o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 1 i 2, w sposób uniemożliwiający odtworzenie treści tych zapisów, w szczególności danych osobowych;

2) całkowite zniszczenie dokumentów sporządzonych na podstawie informacji utrwalonych na nośnikach, o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 1 i 2.

2. W przypadku gdy usunięcie z nośników, o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 1 i 2, utrwalonych na nich zapisów nie jest możliwe, uszkadza się je w sposób uniemożliwiający ich odczytanie albo dokonuje się ich fizycznego zniszczenia.

§ 10. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

Załączniki do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 marca 2012 r. (poz. 383)

1) Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej — finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 248, poz. 1481).