ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW z dnia 20 czerwca 2006 r. w sprawie szczegółowego sposobu klasyfikacji tytułów dłużnych zaliczanych do państwowego długu publicznego, w tym do długu Skarbu Państwa

Na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz, 2104 i Nr 169, poz. 1420 oraz z 2006 r. Nr 45, poz. 319 i Nr 104, poz. 708) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowy sposób klasyfikacji tytułów dłużnych zaliczanych do państwowego długu publicznego, w tym do długu Skarbu Państwa.

§ 2. Klasyfikacji tytułów dłużnych zaliczanych do państwowego długu publicznego, w tym do długu Skarbu Państwa, dokonuje się ze względu na:

1) przedmiot i okresy zapadalności;

2) rodzaj wierzyciela.

§ 3. Tytuły dłużne zaliczane do państwowego długu publicznego, w tym do długu Skarbu Państwa, sklasyfikowane zgodnie z § 2 pkt 1, dzielą się na:

1) papiery wartościowe, inne niż akcje, z wyłączeniem praw pochodnych, dopuszczone do obrotu zorganizowanego, z uwzględnieniem podziału na:

a) krótkoterminowe papiery wartościowe — o pierwotnym terminie wykupu nie dłuższym niż rok (bony skarbowe, obligacje, bony komercyjne, pozostałe papiery wartościowe),

b) długoterminowe papiery wartościowe — o pierwotnym terminie wykupu dłuższym niż rok (obligacje, obligacje skarbowe, pozostałe papiery wartościowe);

2) pożyczki, w tym papiery wartościowe, których zbywalność jest ograniczona, z uwzględnieniem podziału na:

a) krótkoterminowe — o pierwotnym terminie spłaty nie dłuższym niż rok lub podlegające spłacie na żądanie,

b) długoterminowe — o pierwotnym terminie spłaty dłuższym niż rok;

3) kredyty, z uwzględnieniem podziału na:

a) krótkoterminowe — o pierwotnym terminie spłaty nie dłuższym niż rok,

b) długoterminowe — o pierwotnym terminie spłaty dłuższym niż rok;

4) przyjęte depozyty, w tym:

a) depozyty zbywalne — natychmiast wymienialne na gotówkę lub płatne na żądanie wierzyciela,

b) inne depozyty, które nie mogą być natychmiast wymienione na gotówkę lub nie mogą być w dowolnym momencie wykorzystywane do dokonywania płatności przez wierzyciela;

5) zobowiązania wymagalne, w tym:

a) wynikające z odrębnych ustaw oraz prawomocnych orzeczeń sądów lub ostatecznych decyzji administracyjnych,

b) uznane za bezsporne przez właściwą jednostkę sektora finansów publicznych, będącą dłużnikiem.

§ 4. Tytuły dłużne zaliczane do państwowego długu publicznego, w tym do długu Skarbu Państwa, sklasyfikowane zgodnie z § 2 pkt 2, dzielą się na:

1) dług krajowy — obejmujący zadłużenie powstałe w stosunku do rezydentów w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. — Prawo dewizowe (Dz. U. Nr 141, poz. 1178, z 2003 r. Nr 228, poz. 2260 oraz z 2004 r. Nr 91, poz. 870 i Nr 173, poz. 1808), w szczególności wobec:

a) jednostek sektora finansów publicznych,

b) banku centralnego,

c) banków,

d) innych instytucji finansowych;

2) dług zagraniczny — obejmujący zadłużenie powstałe w stosunku do nierezydentów w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. — Prawo dewizowe, w szczególności wobec podmiotów mających swoją siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym obowiązującym środkiem płatniczym jest waluta euro.

§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2006 r. 1)


1) Niniejsze rozporządzenie poprzedzone było rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 9 kwietnia 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad klasyfikacji tytułów dłużnych zaliczanych do państwowego długu publicznego (Dz. U. Nr 38, poz. 364).