ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW 1) z dnia 2 kwietnia 2004 r. w sprawie sposobu ustalania opłat za czynności związane z systemem oceny zgodności oraz akredytacją jednostek certyfikujących, kontrolujących i laboratoriów

Na podstawie art. 37 ust. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. Nr 166, poz. 1360, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa sposób ustalania opłat za czynności związane z:

1) obowiązkową oceną zgodności wyrobów;

2) badaniami na potrzeby oceny zgodności wyrobów;

3) certyfikacją;

4) sprawdzaniem zgodności wyrobów z wymaganiami, dokonywane przez notyfikowane jednostki kontrolujące;

5) akredytacją jednostek certyfikujących, jednostek kontrolujących i laboratoriów.

§ 2. 1. Opłaty za czynności, o których mowa w § 1, są ustalane w cennikach, stanowiących ofertę notyfikowanej jednostki certyfikującej lub kontrolującej, lub notyfikowanego laboratorium, zwanych dalej „jednostkami notyfikowanymi”, albo krajowej jednostki akredytującej.

2. Opłaty, o których mowa w ust. 1, zawierają kwotę podatku od towarów i usług, jeżeli czynności, o których mowa w § 1, są opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

3. Cenniki, o których mowa w ust. 1, ustala osoba zarządzająca odpowiednio jednostką notyfikowaną albo krajową jednostką akredytującą.

4. Zmiany wysokości opłat ujętych w cennikach, o których mowa w ust. 1, mogą być dokonywane nie częściej niż raz na sześć miesięcy, zgodnie z przepisami § 3 i 4.

§ 3. 1. Opłaty za czynności związane z obowiązkową oceną zgodności wyrobów różnicuje się odpowiednio do rodzaju i zakresu wykonywanych czynności.

2. Podstawę do określenia wysokości opłat, o których mowa w § 1 pkt 1–4, stanowią w szczególności:

1) rodzaj wyrobu, wykonanej czynności lub usługi;

2) stopień skomplikowania wykonanej czynności, usługi lub programu oceny;

3) koszt pracy jednej osoby w jednym dniu lub godzinie, pomnożony przez liczbę osób i dni lub godzin;

4) koszt pracy jednostki notyfikowanej.

3. Przy ustalaniu opłaty za czynności związane z obowiązkową oceną zgodności wyrobu uwzględnia się koszty poszczególnych etapów czynności związanych z tą oceną, zwane dalej „kosztami jednostkowymi”.

4. Na sumę kosztów jednostkowych składają się, w szczególności, koszty:

1) wstępnego rozpatrzenia wniosku, przeprowadzenia analizy jego kompletności, dokonania identyfikacji próbek i dostawcy oraz rejestracji wniosku (opłata wstępna);

2) przeprowadzenia prac techniczno-organizacyjnych;

3) przeprowadzenia kontroli warunków techniczno-organizacyjnych;

4) przeprowadzenia szczegółowej analizy dokumentacji oraz dokonania oceny w procesie obowiązkowej oceny zgodności wyrobu zgodnie z procedurą jednostki notyfikowanej;

5) rozpatrzenia wniosku przez właściwy komitet techniczny, grupę lub osobę w jednostce notyfikowanej, jeżeli jest to niezbędne;

6) sprawowania nadzoru w zakresie czynności związanych z obowiązkową oceną zgodności wyrobu, jeżeli jest to niezbędne.

§ 4. 1. Podstawę do określenia wysokości opłat za akredytację jednostek certyfikujących, jednostek kontrolujących i laboratoriów, zwanych dalej „jednostkami”, stanowią:

1) niezbędna do oceny liczba auditorów i ekspertów technicznych;

2) koszt pracy jednego auditora i eksperta technicznego;

3) koszt pracy krajowej jednostki akredytującej;

4) zakres akredytacji.

2. Opłaty za czynności związane z akredytacją jednostek obejmują następujące koszty:

1) poszczególnych etapów procesu akredytacji, zwane dalej „kosztami jednostkowymi procesu akredytacji”;

2) sprawowanie nadzoru nad akredytowanymi jednostkami;

3) uczestnictwa w krajowym systemie akredytacji.

3. Na sumę kosztów jednostkowych procesu akredytacji składają się koszty:

1) formalnego rozpatrzenia wniosku (opłata wstępna);

2) prac organizacyjno-administracyjnych;

3) oceny w procesie akredytacji zgodnie z procedurą jednostki akredytującej;

4) oceny przebiegu procesu i wydania opinii przez komitet techniczny krajowej jednostki akredytującej;

5) wystawienia dokumentów akredytacyjnych.

§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.



1)  Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej – finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 32, poz. 301, Nr 43, poz. 378 i Nr 93, poz. 834).

2)  Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 718, Nr 130, poz. 1188, Nr 170, poz. 1652 i Nr 229, poz. 2275 oraz z 2004 r. Nr 70, poz. 631.