ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW 1) z dnia 14 października 2004 r. w sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy 2)

Na podstawie art. 24a ust. 4 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. – Prawo o miarach (Dz. U. Nr 63, poz. 636, z późn. zm. 3) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Ustala się stawki godzinowe za czas pracy pracownika administracji miar, stanowiące podstawę do ustalenia opłat za następujące czynności organów administracji miar i podległych im urzędów:

1) związane z wydaniem albo odmową wydania decyzji zatwierdzenia typu przyrządów pomiarowych – w wysokości 200,00 zł;

2) związane ze zmianą decyzji zatwierdzenia typu przyrządów pomiarowych – w wysokości 100,00 zł;

3) wykonane podczas przeprowadzania kontroli podmiotów upoważnionych do legalizacji pierwotnej lub legalizacji ponownej i przedsiębiorców, którym udzielono zezwolenia na wykonywanie działalności w zakresie instalacji lub napraw oraz sprawdzania przyrządów pomiarowych – w wysokości 130,00 zł;

4) związane z uznawaniem wzorców jednostek miar za państwowe wzorce jednostek miar – w wysokości 120,00 zł;

5) związane ze sprawowaniem nadzoru nad jednostkami i laboratoriami spoza administracji miar, będących właścicielami tych wzorców – w wysokości 100,00 zł;

6) związane z kontrolą towarów paczkowanych – w wysokości 150,00 zł.

2. Za czynności związane z uznaniem albo odmową uznania za równoważną prawnej kontroli metrologicznej w Rzeczypospolitej Polskiej odpowiedniej kontroli wykonanej przez właściwe zagraniczne instytucje metrologiczne ustala się stawkę godzinową za czas pracy pracownika administracji miar w wysokości 300,00 zł.

3. Wysokość opłat za czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, oblicza się, mnożąc kwotę stawki godzinowej przez liczbę godzin, podczas których wykonano czynności. Każdą rozpoczętą godzinę liczy się jako pełną.

§ 2. 1. Wysokość opłat za wydanie przez organy administracji miar i podległe im urzędy dowodu legalizacji pierwotnej albo ponownej przyrządów pomiarowych określa załącznik do rozporządzenia.

2. W przypadku gdy przyrząd pomiarowy nie spełnia wymagań i w wyniku wykonania czynności sprawdzenia ustalono, że nie może on być zalegalizowany, wysokość opłaty za wykonanie tych czynności jest równa opłacie określonej w załączniku do rozporządzenia dla danego przyrządu pomiarowego, z zastrzeżeniem ust. 3.

3. W przypadku gdy sprawdzenie przyrządu pomiarowego zostało ograniczone tylko do oględzin zewnętrznych i przyrząd pomiarowy nie spełnia wymagań oraz nie może być zalegalizowany, wysokość opłaty wynosi 20% opłaty określonej w załączniku do rozporządzenia, jeżeli czynności te wykonano w urzędzie, albo 40% tej opłaty, jeżeli czynności wykonano poza urzędem.

§ 3. Wysokość opłaty za wydanie dowodu legalizacji jednostkowej oraz za wykonanie czynności sprawdzenia w przypadku, gdy przyrząd pomiarowy nie spełnia wymagań i nie może być zalegalizowany, stanowi pięćdziesięciokrotność opłaty określonej w załączniku do rozporządzenia dla danego rodzaju przyrządu pomiarowego.

§ 4. W przypadku wykonywania czynności legalizacji, na żądanie wnioskodawcy, poza godzinami pracy urzędu lub w dniach wolnych od pracy, opłaty, o których mowa w § 2 i 3, ulegają zwiększeniu o 100%.

§ 5. 1. Wysokość należnej opłaty za wydanie dowodu legalizacji wnioskodawca ustala jako iloczyn stawki opłaty za legalizację danego rodzaju przyrządów pomiarowych i liczby przyrządów pomiarowych zgłoszonych do legalizacji.

2. Wysokość należnej opłaty wnioskodawca ustala na formularzu, który składa, wraz z wnioskiem o przeprowadzenie legalizacji, we właściwym urzędzie miar.

3. Formularz, o którym mowa w ust. 2, jest bezpłatnie wydawany wnioskodawcy przez urząd miar.

§ 6. 1. Wysokość opłaty za wydanie wnioskodawcy dodatkowo świadectwa legalizacji w przypadku, gdy dowodem legalizacji jest cecha legalizacji lub świadectwo legalizacji, a poświadczenie wykonania legalizacji nastąpiło przez umieszczenie na przyrządzie pomiarowym cechy legalizacji, wynosi 50,00 zł.

2. Wysokość opłaty za wystawienie duplikatów wydanych świadectw legalizacji albo duplikatów innych dokumentów wynosi 50,00 zł za każdy egzemplarz.

§ 7. 1. Wysokość opłaty za udzielenie upoważnienia do legalizacji pierwotnej wynosi 25 000,00 zł.

2. Wysokość opłaty w przypadku odmowy udzielenia upoważnienia do legalizacji pierwotnej wynosi 2 000,00 zł.

3. Wysokość opłaty za zmianę upoważnienia do legalizacji pierwotnej wynosi:

1) 500,00 zł – gdy zmiana nie wymaga przeprowadzenia czynności sprawdzających w zakresie spełnienia warunków do wydania upoważnienia;

2) 2 000,00 zł – gdy zmiana wymaga przeprowadzenia czynności sprawdzających w zakresie spełnienia warunków do wydania upoważnienia.

§ 8. 1. Wysokość opłaty za udzielenie upoważnienia do legalizacji ponownej wynosi 25 000,00 zł.

2. Wysokość opłaty w przypadku odmowy udzielenia upoważnienia do legalizacji ponownej wynosi 2 000,00 zł.

3. Wysokość opłaty za zmianę upoważnienia do legalizacji ponownej wynosi:

1) 500,00 zł – gdy zmiana nie wymaga przeprowadzenia czynności sprawdzających w zakresie spełnienia warunków do wydania upoważnienia;

2) 2 000,00 zł – gdy zmiana wymaga przeprowadzenia czynności sprawdzających w zakresie spełnienia warunków do wydania upoważnienia.

§ 9. 1. Wysokość opłat za udzielenie zezwolenia na wykonywanie instalacji lub napraw oraz sprawdzania przyrządów pomiarowych, na okres 12 miesięcy, w zależności od zakresu zezwolenia, wynosi:

1) do napraw, instalacji i sprawdzania – 12 000,00 zł;

2) (uchylony)

3) do napraw i sprawdzania – 11 500,00 zł;

4) do instalacji i sprawdzania – 11 500,00 zł;

5)(uchylony).

6) do napraw – 1 000,00 zł;

7) (uchylony).

2. Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, ulega zwiększeniu w przypadku udzielania zezwolenia na okres:

1) od 13 do 24 miesięcy – o 80%;

2) od 25 do 36 miesięcy – o 120%;

3) od 37 do 48 miesięcy – o 150%.

3. Wysokość opłaty za zmianę zezwolenia wynosi:

1) 500,00 zł – gdy zmiana nie wymaga przeprowadzenia czynności sprawdzających w zakresie spełnienia warunków do wydania zezwolenia;

2) 1 000,00 zł – gdy zmiana wymaga przeprowadzenia czynności w zakresie spełnienia warunków do wydania zezwolenia.

§ 10. 1. Wysokość opłaty za wydanie decyzji o utworzeniu punktu legalizacyjnego wynosi 2 500,00 zł.

2. Wysokość opłaty w przypadku odmowy wydania decyzji o utworzeniu punktu legalizacyjnego wynosi 1 200,00 zł.

3. Wysokość opłaty za zmianę decyzji o utworzeniu punktu legalizacyjnego wynosi:

1) 400,00 zł – gdy zmiana nie wymaga przeprowadzenia czynności sprawdzających w zakresie spełnienia warunków do wydania decyzji;

2) 1 200,00 zł – gdy zmiana wymaga przeprowadzenia czynności sprawdzających w zakresie spełnienia warunków do wydania decyzji.

§ 11. W przypadku wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy:

1) od decyzji, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 1 – nie pobiera się opłaty,

2) od decyzji, o których mowa w § 7–10, wnioskodawca uiszcza opłatę w wysokości określonej dla tej decyzji, po potrąceniu opłaty wniesionej z tytułu wydania decyzji w pierwszej instancji

– o ile rozpatrzenie tego wniosku spowodowało wydanie decyzji na korzyść odwołującego się.

§ 12. Wysokość opłaty za wykonywanie wzorcowania zbiorników statków wynosi 4 000,00 zł.

§ 13. 1. W przypadku wystąpienia podczas dokonywania czynności urzędowych, o których mowa w § 1 ust. 1 oraz § 2 i 3, dodatkowych kosztów postępowania wysokość opłaty za daną czynność ulega zwiększeniu o te koszty.

2. Za koszty dodatkowe, o których mowa w ust. 1, uważa się dodatkowe wydatki bezpośrednio związane z daną czynnością urzędową, poniesione przez administrację miar, a w szczególności koszty:

1) podróży służbowych pracowników administracji miar, w wysokości wynikającej z przepisów wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm. 4) );

2) transportu kontrolnych przyrządów pomiarowych, służących do wykonywania czynności urzędowych, do miejsca wykonywania czynności związanych z prawną kontrolą metrologiczną i kontrolą towarów paczkowanych oraz transportu powrotnego, w wysokości stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów i stawki za jeden kilometr, która nie może być wyższa niż:

a) 0,4894 zł — dla samochodu osobowego o pojemności skokowej silnika do 900 cm3,

b) 0,7846 zł — dla samochodu osobowego o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm3,

c) 1,9500 zł — dla samochodu ciężarowego;

3) oczyszczenia lub naprawy zwróconych kontrolnych przyrządów pomiarowych, które wnioskodawca zwrócił w stanie zanieczyszczonym lub uszkodzonym, w wysokości:

a) nie wyższej niż faktyczne koszty oczyszczania kontrolnych przyrządów pomiarowych.

b) nie wyższej niż faktyczne koszty naprawy kontrolnych przyrządów pomiarowych.

3. W przypadku wykonywania czynności, o których mowa w § 1 ust. 1 oraz § 2 i 3, w jednej miejscowości na rzecz kilku wnioskodawców koszty podróży służbowej zwracają wszyscy wnioskodawcy, w częściach równych.

4. W przypadku gdy podróż służbowa jest związana z pobytem w różnych miejscowościach, wszyscy wnioskodawcy zwracają koszty tej podróży w częściach proporcjonalnych do kosztów, jakie by ponieśli, gdyby podróż służbowa odbywała się odrębnie do każdego wnioskodawcy.

§ 14. W przypadku czynności urzędowych, o których mowa w § 2 i 3, przy wykonywaniu których powstały dodatkowe koszty, o których mowa w § 13, organ administracji miar informuje o nich wnioskodawcę albo podmiot kontrolowany w formie pisemnej.

§ 15. 1. Opłaty wnosi się na rachunek bankowy właściwego urzędu miar albo do kasy urzędu.

2. Wnioskodawca, uiszczając opłatę, powinien wskazać rodzaj czynności, za które wnosi opłatę, a w przypadku legalizacji – także liczbę przyrządów pomiarowych zgłoszonych do legalizacji.

3. Opłaty należne z różnych tytułów wnosi się oddzielnie.

§ 16. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

1)  Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej – finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 134, poz. 1427).

2)  Niniejsze rozporządzenie zostało notyfikowane Komisji Europejskiej w dniu 29 września 2004 r., pod numerem 2004/391/PL, zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039, z późn. zm.), które wdraża dyrektywę 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych (Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998 r., z późn. zm.).

3)  Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 155, poz. 1286 i Nr 166, poz. 1360, z 2003 r. Nr 170, poz. 1652 oraz z 2004 r. Nr 49, poz. 465, Nr 93, poz. 896 i Nr 141, poz. 1493.

4)  Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 166, poz. 1608, Nr 213, poz. 2081 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99, poz. 1001 i Nr 120, poz. 1252.