ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW 1) z dnia 14 czerwca 2013 r. w sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy

Na podstawie art. 24a ust. 4 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. — Prawo o miarach (Dz. U. z 2004 r. Nr 243, poz. 2441, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Ustala się stawki godzinowe za czas pracy pracownika urzędu podległego organowi administracji miar, stanowiące podstawę do ustalenia opłat za czynności organów administracji miar i podległych im urzędów:

1)   związane z wydaniem, odmową wydania albo ze zmianą decyzji zatwierdzenia typu przyrządów pomiarowych — w wysokości 220 zł;

2)   wykonane podczas przeprowadzania kontroli podmiotów upoważnionych do legalizacji pierwotnej lub legalizacji ponownej i przedsiębiorców, którym udzielono zezwolenia na wykonywanie działalności w zakresie instalacji lub napraw oraz sprawdzania przyrządów pomiarowych — w wysokości 143 zł;

3)   związane z uznawaniem wzorców jednostek miar za państwowe wzorce jednostek miar — w wysokości 132 zł;

4)   związane ze sprawowaniem nadzoru nad jednostkami i laboratoriami spoza administracji miar, będącymi właścicielami państwowych wzorców jednostek miar — w wysokości 110 zł;

5)   związane z kontrolą towarów paczkowanych — w wysokości 165 zł.

2. Za czynności związane z uznaniem albo odmową uznania za równoważną prawnej kontroli metrologicznej w Rzeczypospolitej Polskiej odpowiedniej kontroli wykonanej przez właściwe zagraniczne instytucje metrologiczne ustala się stawkę godzinową za czas pracy pracownika urzędu podległego organowi administracji miar w wysokości 330 zł.

3. Wysokość opłat za czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, oblicza się, mnożąc kwotę stawki godzinowej przez liczbę godzin, podczas których wykonano czynności. Każdą rozpoczętą godzinę liczy się jako pełną.

4. Wysokość opłaty za wydanie dowodu legalizacji jednostkowej albo za wykonanie czynności sprawdzenia w przypadku, gdy przyrząd pomiarowy zgłoszony do legalizacji jednostkowej nie spełnia wymagań i nie może być zalegalizowany, stanowi pięćdziesięciokrotność opłaty określonej w załączniku do rozporządzenia dla danego rodzaju przyrządu pomiarowego.

§ 2. 1. Wysokość opłat za wydanie przez organy administracji miar i podległe im urzędy dowodu legalizacji pierwotnej albo ponownej przyrządów pomiarowych określa załącznik do rozporządzenia.

2. W przypadku gdy przyrząd pomiarowy nie spełnia wymagań i w wyniku wykonania czynności sprawdzenia ustalono, że nie może on być zalegalizowany, wysokość opłaty za wykonanie tych czynności jest równa opłacie za wydanie dowodu legalizacji pierwotnej albo ponownej przyrządu pomiarowego określonej zgodnie z ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 3.

3. W przypadku gdy sprawdzenie przyrządu pomiarowego zostało ograniczone tylko do oględzin zewnętrznych i przyrząd pomiarowy nie spełnia wymagań oraz nie może być zalegalizowany, wysokość opłaty wynosi 20% opłaty określonej w załączniku do rozporządzenia, jeżeli czynności te wykonano w urzędzie podległym organowi administracji miar, albo 40% tej opłaty, jeżeli czynności wykonano poza urzędem podległym organowi administracji miar.

§ 3. W przypadku wykonywania czynności legalizacji, na żądanie wnioskodawcy, poza godzinami pracy urzędu lub w dniach wolnych od pracy opłaty, o których mowa w § 1 ust. 4 i § 2, ulegają zwiększeniu o 100%.

§ 4. 1. Wysokość należnej opłaty za wydanie dowodów legalizacji pierwotnej lub ponownej wnioskodawca ustala jako iloczyn stawki opłaty za legalizację danego rodzaju przyrządów pomiarowych i liczby przyrządów pomiarowych zgłoszonych do legalizacji.

2. Wysokość należnej opłaty wnioskodawca ustala na formularzu, który składa, wraz z wnioskiem o przeprowadzenie legalizacji, we właściwym urzędzie podległym organowi administracji miar.

3. Formularz, o którym mowa w ust. 2, jest bezpłatnie wydawany wnioskodawcy przez urzędy podległe organom administracji miar lub udostępniany za pośrednictwem strony internetowej danego urzędu.

§ 5. 1. Wysokość opłaty za wydanie wnioskodawcy dodatkowo świadectwa legalizacji w przypadku, gdy dowodem legalizacji jest cecha legalizacji lub świadectwo legalizacji, a poświadczenie wykonania legalizacji nastąpiło przez umieszczenie na przyrządzie pomiarowym cechy legalizacji, wynosi 55 zł.

2. Wysokość opłaty za wystawienie duplikatów wydanych świadectw legalizacji albo duplikatów innych dokumentów wynosi 55 zł za każdy egzemplarz.

§ 6. 1. Wysokość opłaty za udzielenie upoważnienia do legalizacji pierwotnej wynosi 27 500 zł.

2. Wysokość opłaty w przypadku odmowy udzielenia upoważnienia do legalizacji pierwotnej wynosi 2200 zł.

3. Wysokość opłaty za zmianę upoważnienia do legalizacji pierwotnej wynosi:

1)   550 zł — gdy zmiana nie wymaga przeprowadzenia czynności sprawdzających w zakresie spełnienia warunków do wydania upoważnienia;

2)   2200 zł — gdy zmiana wymaga przeprowadzenia czynności sprawdzających w zakresie spełnienia warunków do wydania upoważnienia;

3)    27 500 zł — gdy zmiana dotyczy przedłużenia ważności upoważnienia o kolejny okres 36-miesięczny ważności upoważnienia.

§ 7. 1. Wysokość opłaty za udzielenie upoważnienia do legalizacji ponownej wynosi 27 500 zł.

2. Wysokość opłaty w przypadku odmowy udzielenia upoważnienia do legalizacji ponownej wynosi 2200 zł.

3. Wysokość opłaty za zmianę upoważnienia do legalizacji ponownej wynosi:

1)   550 zł — gdy zmiana nie wymaga przeprowadzenia czynności sprawdzających w zakresie spełnienia warunków do wydania upoważnienia;

2)   2200 zł — gdy zmiana wymaga przeprowadzenia czynności sprawdzających w zakresie spełnienia warunków do wydania upoważnienia;

3)    27 500 zł — gdy zmiana dotyczy przedłużenia ważności upoważnienia o kolejny okres 36-miesięczny ważności upoważnienia.

§ 8. 1. Wysokość opłat za udzielenie zezwolenia na wykonywanie instalacji lub napraw oraz sprawdzania przyrządów pomiarowych na okres 12 miesięcy, w zależności od zakresu zezwolenia, wynosi:

1) do napraw, instalacji i sprawdzania — 13 200 zł;

2) do napraw i sprawdzania — 12 650 zł;

3) do instalacji i sprawdzania — 12 650 zł;

4) do napraw — 1100 zł.

2. Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, ulega zwiększeniu w przypadku udzielania zezwolenia na okres:

1)   od 13 do 24 miesięcy — o 80%;

2)   od 25 do 36 miesięcy — o 120%;

3)   od 37 do 48 miesięcy — o 150%.

3. Wysokość opłaty za zmianę zezwolenia wynosi:

1)   550 zł — gdy zmiana nie wymaga przeprowadzenia czynności sprawdzających w zakresie spełnienia warunków do wydania zezwolenia;

2)   1100 zł — gdy zmiana wymaga przeprowadzenia czynności sprawdzających w zakresie spełnienia warunków do wydania zezwolenia.

§ 9. 1. Wysokość opłaty za wydanie decyzji o utworzeniu punktu legalizacyjnego wynosi 2750 zł.

2. Wysokość opłaty w przypadku zmiany lub odmowy wydania decyzji o utworzeniu punktu legalizacyjnego wynosi:

1)   440 zł — gdy zmiana lub odmowa nie wymagają przeprowadzenia czynności sprawdzających w zakresie spełnienia warunków do wydania decyzji;

2)   1320 zł — gdy zmiana lub odmowa wymagają przeprowadzenia czynności sprawdzających w zakresie spełnienia warunków do wydania decyzji.

§ 10. W przypadku wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy:

1)   od decyzji, o których mowa w § 1 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, nie pobiera się opłaty,

2)   od decyzji, o których mowa w § 6-9, wnioskodawca uiszcza opłatę w wysokości określonej dla tej decyzji, po potrąceniu opłaty wniesionej z tytułu wydania decyzji w pierwszej instancji

— o ile rozpatrzenie tego wniosku spowodowało wydanie decyzji na korzyść odwołującego się.

§ 11. Wysokość opłaty za wykonywanie wzorcowania zbiorników statków wynosi 4400 zł za każdy zbiornik.

§ 12. 1. W przypadku powstania dodatkowych kosztów postępowania podczas wykonywania czynności urzędowych o których mowa w § 1 ust. 1 i 4 oraz § 2, wysokość opłaty za daną czynność ulega zwiększeniu o te koszty.

2. Za koszty dodatkowe, o których mowa w ust. 1, uważa się wydatki bezpośrednio związane z daną czynnością urzędową, poniesione przez organy administracji miar i podległe im urzędy z tytułu:

1) podróży służbowych pracowników urzędów podległych organom administracji miar, w wysokości wynikającej z przepisów wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. — Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm. 3) );

2) transportu kontrolnych przyrządów pomiarowych służących do wykonywania czynności urzędowych do miejsca wykonywania czynności związanych z prawną kontrolą metrologiczną i kontrolą towarów paczkowanych oraz transportu powrotnego, w wysokości stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów i stawki za jeden kilometr określonej:

a)   w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1265, z późn. zm. 4) ) — w przypadku samochodów osobowych oraz

b)  jako 2,5-krotność stawki za jeden kilometr dla samochodu osobowego o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm3 określonej w przepisach, o których mowa w lit. a — w przypadku samochodów ciężarowych.

3. Jeżeli procedura legalizacji wymaga użycia w czasie czynności pomiarowych pojazdu samochodowego, wnioskodawca ponosi koszty użycia takiego pojazdu w wysokości określonej w ust. 2 pkt 2.

4. W przypadku wykonywania czynności, o których mowa w § 1 ust. 1 i 4 oraz § 2, w jednej miejscowości na rzecz kilku wnioskodawców koszty podróży służbowej zwracają wszyscy wnioskodawcy w równych częściach.

5. W przypadku wykonywania czynności urzędowych na rzecz kilku wnioskodawców w różnych miejscowościach wnioskodawcę obciąża taka część kosztów dodatkowych, która odpowiada iloczynowi sumy kosztów dodatkowych i ułamka, którego licznikiem jest koszt, który organ administracji miar poniósłby w czasie wykonywania czynności u tego wnioskodawcy, mianownikiem zaś suma kosztów ponoszonych w czasie czynności u wszystkich wnioskodawców, przy założeniu, że czynności te byłyby wykonywane odrębnie dla każdego z nich.

§ 13. W przypadku czynności urzędowych, o których mowa w § 1 ust. 4 i § 2, przy których wykonywaniu powstały dodatkowe koszty, o których mowa w § 12, organ administracji miar informuje o nich wnioskodawcę w formie pisemnej.

§ 14. 1. Opłaty wnosi się na rachunek bankowy właściwego urzędu podległego organowi administracji miar albo do kasy właściwego urzędu podległego organowi administracji miar.

2. Wnioskodawca, uiszczając opłatę, wskazuje urząd podległy organowi administracji miar, w którym złożył wniosek, oraz rodzaj czynności, za które wnosi opłatę, a w przypadku legalizacji — jako identyfikację zobowiązania — znak wniosku o dokonanie legalizacji nadany we właściwym urzędzie podległym organowi administracji miar, zawarty w potwierdzeniu przyjęcia wniosku.

§ 15. Za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy podjęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia pobiera się opłaty w wysokości obowiązującej w dniu podjęcia tych czynności.

§ 17. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1) Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej — finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 248, poz. 1481).

2)    Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 163, poz. 1362 i Nr 180, poz. 1494, z 2006 r. Nr 170, poz. 1217 i Nr 249, poz. 1834, z 2007 r. Nr 176, poz. 1238, z 2008 r. Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 18, poz. 97 i Nr 91, poz. 740, z 2010 r. Nr 66, poz. 421 i Nr 107, poz. 679 oraz z 2011 r. Nr 64, poz. 332.

3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805,z2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 166, poz. 1608 i Nr 213, poz. 2081, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99, poz. 1001, Nr 120, poz. 1252 i Nr 240, poz. 2407, z 2005 r. Nr 10, poz. 71, Nr 68, poz. 610, Nr 86, poz. 732 i Nr 167, poz. 1398, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 133, poz. 935, Nr 217, poz. 1587 i Nr 221, poz. 1615, z 2007 r. Nr 64, poz. 426, Nr 89, poz. 589, Nr 176, poz. 1239, Nr 181, poz. 1288 i Nr 225, poz. 1672, z 2008 r. Nr 93, poz. 586, Nr 116, poz. 740, Nr 223, poz. 1460 i Nr 237, poz. 1654, z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 56, poz. 458, Nr 58, poz. 485, Nr 98, poz. 817, Nr 99, poz. 825, Nr 115, poz. 958, Nr 157, poz. 1241 i Nr 219, poz. 1704, z 2010 r. Nr 105, poz. 655, Nr 135, poz. 912, Nr 182, poz. 1228, Nr 224, poz. 1459, Nr 249, poz. 1655 i Nr 254, poz. 1700, z 2011 r. Nr 36, poz. 181, Nr 63, poz. 322, Nr 80, poz. 432, Nr 144, poz. 855, Nr 149, poz. 887 i Nr 232, poz. 1378, z 2012 r. poz. 908 i 1110 oraz z 2013 r. poz. 2 i 675.

4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 21, 567 i 628.