ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW 1) z dnia 12 lipca 2013 r. w sprawie przydziału broni palnej oraz jej magazynowania, przechowywania i zapewniania właściwego stanu technicznego

Na podstawie art. 70 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1)   wykaz wyodrębnionych komórek organizacyjnych, w których pełniący służbę funkcjonariusze celni, wykonujący czynności związane z realizacją zadań, określonych w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, zwanej dalej „ustawą”, mają prawo użycia lub wykorzystania broni palnej;

2)   kryteria i tryb przydziału broni palnej i normy uzbrojenia oraz sposób jej magazynowania, przechowywania i zapewniania właściwego stanu technicznego.

§ 2. Ilekroć w rozporządzeniu użyto określenia „funkcjonariusz”, należy przez to rozumieć uprawnionego do użycia lub wykorzystania broni palnej funkcjonariusza celnego:

1)   wykonującego czynności związane z realizacją zadań określonych w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy, pełniącego służbę w wyodrębnionych komórkach organizacyjnych, o których mowa w § 3, lub

2)   upoważnionego przez Szefa Służby Celnej do wykonywania zadań określonych w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy.

§ 3. Wykaz wyodrębnionych komórek organizacyjnych, w których pełniący służbę funkcjonariusze mają prawo użycia lub wykorzystania broni palnej, określa załącznik do rozporządzenia.

§ 4. Broń palna może być przydzielona funkcjonariuszowi, który:

1)   pełni służbę stałą;

2)   uzyskał pozytywny wynik badań psychologicznego i psychofizjologicznego, o których mowa w art. 102 ust. 1 ustawy;

3)   odbył szkolenia w zakresie:

a)   budowy i działania broni palnej,

b)   zasad użycia lub wykorzystania broni palnej,

c)   zasad noszenia broni palnej oraz jej przechowywania,

d)   postępowania w przypadku użycia lub wykorzystania broni palnej — udokumentowane zaświadczeniem o ich pozytywnym ukończeniu.

§ 5. Przydziału funkcjonariuszowi broni palnej, na wniosek kierownika komórki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pełni służbę, dokonuje:

1)   Szef Służby Celnej — w przypadku funkcjonariusza pełniącego służbę w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych;

2)   dyrektor izby celnej — w przypadku funkcjonariusza pełniącego służbę w urzędzie w rozumieniu art. 24 ust. 1 ustawy.

§ 6. Funkcjonariuszowi może być przydzielone uzbrojenie:

1)   podstawowe, obejmujące broń palną krótką — 1 sztuka wraz z amunicją i oporządzeniem przewidzianym dla danej broni palnej;

2)   dodatkowe, obejmujące broń palną długą — 1 sztuka wraz z amunicją i oporządzeniem przewidzianym dla danej broni palnej.

§ 7. Za normatyw amunicji na jeden egzemplarz broni palnej, w zależności od jej rodzaju, przyjmuje się ilość amunicji do pełnego załadowania dwóch magazynków.

§ 8. 1. Funkcjonariusz posiadający broń palną jest obowiązany do:

1)   zabezpieczenia broni palnej przed utratą;

2)   niezwłocznego rozładowania broni palnej po ustaniu przyczyn jej przeładowania (nie dotyczy rewolwerów);

3)   przestrzegania zasad bezpieczeństwa użytkowania broni palnej;

4)   prowadzenia bieżącej obsługi technicznej broni palnej.

2. Zabrania się funkcjonariuszowi posiadającemu broń palną:

1)   wynoszenia broni palnej poza obiekty służbowe, w celach niezwiązanych z wykonywaniem obowiązków służbowych z zastrzeżeniem § 13 ust. 1 pkt 1;

2)   noszenia broni palnej w stanie niezabezpieczonym;

3)   udostępniania broni palnej innym osobom, z wyjątkiem broni przeznaczonej do szkolenia innych funkcjonariuszy.

§ 9. Broń palną i amunicję przechowuje się w pomieszczeniu, zwanym dalej „magazynem broni”, z zastrzeżeniem § 13 ust. 1.

§ 10. 1. Magazyn broni może być umiejscowiony w siedzibie organu Służby Celnej albo w innych obiektach użytkowanych przez Służbę Celną.

2. Organ Służby Celnej po uzgodnieniu, w formie porozumienia, z innymi jednostkami organizacyjnymi podlegającymi ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych albo innemu organowi może korzystać z magazynu broni prowadzonego przez te jednostki.

§ 11. Magazyn broni, z zastrzeżeniem § 10 ust. 2, powinien:

1)   być zorganizowany w sposób umożliwiający dostęp do niego wyłącznie upoważnionym funkcjonariuszom;

2)   znajdować się w budynku murowanym, będącym pod całodobową uzbrojoną ochroną lub wyposażonym w urządzenia sygnalizacyjne (alarmowe) połączone z najbliższą uzbrojoną formacją, w której pełniony jest całodobowy dyżur;

3)   posiadać drzwi wyposażone w co najmniej dwa zamki, w tym jeden atestowany, lub drzwi metalowe antywłamaniowe atestowane;

4)   posiadać okna wyposażone w co najmniej jedno z następujących zabezpieczeń: krata, siatka, żaluzja antywłamaniowa lub szyby o podwyższonej odporności na przebicie i rozbicie, w pomieszczeniach zlokalizowanych na parterze lub ostatnim piętrze;

5)   być wyposażony w szafy metalowe lub sejfy posiadające co najmniej jeden zamek atestowany.

§ 12. 1. Broń palną przechowuje się wyjętą z futerału, rozładowaną, zabezpieczoną zgodnie z zaleceniami producenta, z odłączonym magazynkiem, kompletną, czystą i zakonserwowaną.

2. Amunicję przechowuje się w pudełkach lub pojemnikach, ułożoną w sposób uniemożliwiający przypadkowe uderzenie w spłonkę naboju. Zabrania się przechowywania amunicji w magazynkach nabojowych.

§ 13. 1. W uzasadnionych przypadkach, po uzyskaniu pisemnej zgody osoby, która dokonała przydziału broni palnej funkcjonariuszowi, broń palna krótka i amunicja mogą być przechowywane w:

1)   miejscu zamieszkania tego funkcjonariusza;

2)   użytkowanych przez funkcjonariusza szafie metalowej lub sejfie, posiadających co najmniej jeden zamek atestowany oraz urządzenie sygnalizacyjne (alarmowe) połączone z najbliższą uzbrojoną formacją, w której pełniony jest całodobowy dyżur.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, funkcjonariusz jest obowiązany przechowywać broń palną i amunicję w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, funkcjonariusz przed udaniem się na urlop, leczenie, wyjazd lub w innych okolicznościach powodujących brak nadzoru nad bronią palną obowiązany jest zdać ją do magazynu broni.

§ 14. 1. Warunki przechowywania broni palnej powinny uwzględniać wymagania jej producenta w zakresie zapewnienia właściwego stanu technicznego.

2. Broń palna podlega systematycznej konserwacji oraz przeglądom technicznym. W przypadku stwierdzenia uszkodzenia broni palnej, naprawa może być przeprowadzona wyłącznie przez osobę do tego uprawnioną.

3. Dokonywanie przeróbek i napraw broni palnej przez funkcjonariusza we własnym zakresie jest zabronione.

4. Osoby, które dokonały przydziału broni palnej funkcjonariuszowi, są obowiązane zapewnić kontrolę stanu utrzymania i sprawności broni palnej oraz amunicji co najmniej raz w roku.

§ 15. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. 3)

1) Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej — finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 248, poz. 1481).

2) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228, z 2011 r. Nr 63, poz. 322, Nr 73, poz. 390, Nr 117, poz. 677, Nr 134, poz. 779 i Nr 171, poz. 1016, z 2012 r. poz. 362,627,707, 908 i 1544 oraz z 2013 r. poz. 628 i 675.

3) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 13 listopada 2009 r. w sprawie przydziału broni palnej oraz jej magazynowania, przechowywania i zapewniania właściwego stanu technicznego (Dz. U. z 2013 r. poz. 495).