ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW 1) z dnia 10 lutego 2004 r. w sprawie dokumentowania kontroli operacyjnej prowadzonej przez wywiad skarbowy

Na podstawie art. 36c ust. 17 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 65) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) sposób dokumentowania kontroli operacyjnej;

2) sposób przekazywania wniosków i postanowień związanych ze stosowaniem kontroli operacyjnej;

3) sposób przechowywania, przekazywania oraz przetwarzania i niszczenia materiałów uzyskanych podczas stosowania kontroli operacyjnej;

4) wzory druków i rejestrów stosowanych w ramach kontroli operacyjnej.

§ 2. 1. Dokumentację kontroli operacyjnej stanowią:

1) wniosek do Sądu Okręgowego w Warszawie, zwanego dalej „sądem”, w sprawie zarządzenia, przedłużenia lub prowadzenia kontroli operacyjnej przez czas oznaczony również po upływie okresów, o których mowa w art. 36c ust. 6 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej, zwanego dalej „przedłużeniem po terminach kontroli operacyjnej”;

2) decyzja Prokuratora Generalnego w sprawie zgody na zarządzenie, przedłużenie lub przedłużenie po terminach kontroli operacyjnej;

3) postanowienie sądu w sprawie zarządzenia, przedłużenia lub przedłużenia po terminach kontroli operacyjnej;

4) zarządzenie kontroli operacyjnej w przypadkach niecierpiących zwłoki;

5) decyzja Prokuratora Generalnego w sprawie zgody na zarządzenie kontroli operacyjnej w przypadkach niecierpiących zwłoki;

6) postanowienie sądu w sprawie zgody na kontynuowanie kontroli operacyjnej zarządzonej w przypadkach niecierpiących zwłoki;

7) (uchylony).

8)(uchylony).

9) (uchylony).

10) (uchylony).

11) (uchylony).

12) informacje o wynikach przeprowadzonej kontroli operacyjnej;

13) protokół komisyjnego zniszczenia materiałów zgromadzonych podczas stosowania kontroli operacyjnej.

2. Dokumenty, o których mowa odpowiednio w ust. 1 pkt 1–6, sporządza się na drukach:

1) stosowania kontroli operacyjnej, którego wzór określa załącznik nr 1 do rozporządzenia;

2) stosowania kontroli operacyjnej w przypadkach niecierpiących zwłoki, którego wzór określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

3. Informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 12, sporządza pracownik wywiadu skarbowego prowadzący sprawę, w ramach której zarządzono kontrolę operacyjną, zgodnie z wzorem określonym w załączniku nr 5 do rozporządzenia.

4. Wzór protokołu, o którym mowa w ust. 1 pkt 13, określa załącznik nr 6 do rozporządzenia.

5. Dokumentację kontroli operacyjnej stanowią także materiały zgromadzone podczas jej stosowania, a w szczególności:

1) nośniki, na których zostały utrwalone treści rozmów telefonicznych lub innych przekazów informacji albo treści korespondencji lub zawartości przesyłek;

2) kopie wykonane z nośników, o których mowa w pkt 1;

3) dokumenty sporządzone na podstawie informacji utrwalonych na nośnikach, o których mowa w pkt 1.

§ 3. 1. Przekazywanie wniosków i postanowień na drukach, o których mowa w § 2 ust. 2, odbywa się za pośrednictwem upoważnionego do tego pisemnie przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej pracownika wywiadu skarbowego.

2. Upoważniony pracownik wywiadu skarbowego osobiście doręcza wnioski Prokuratorowi Generalnemu oraz sądowi, a także po podjęciu przez Prokuratora Generalnego decyzji w sprawie zgody oraz po wydaniu postanowienia przez sąd odbiera je.

§ 4. 1. Sąd, Prokurator Generalny i Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej prowadzą odrębne rejestry: postanowień, decyzji w sprawie zgód, zarządzeń i wniosków dotyczących kontroli operacyjnej.

2. Rejestry, o których mowa w ust. 1, mogą być prowadzone w formie księgi albo systemu informatycznego.

3. Wzór rejestru postanowień, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3 i 6, prowadzonego przez sąd, stanowi załącznik nr 7 do rozporządzenia.

4. Wzór rejestru decyzji w sprawie zgód, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 i 5, prowadzonego przez Prokuratora Generalnego, stanowi załącznik nr 8 do rozporządzenia.

5. Wzór rejestru wniosków i zarządzeń, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 i 4, prowadzonego przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, stanowi załącznik nr 9 do rozporządzenia

§ 5.1. Druki, o których mowa w § 2 ust. 2, wypełnia się w trzech egzemplarzach, informacje, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12 — w dwóch egzemplarzach, protokół, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 13 — w jednym egzemplarzu.

2. Sąd przechowuje pierwszy egzemplarz wydanych postanowień oraz wniosków Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

3. Prokurator Generalny przechowuje drugi egzemplarz postanowień sądu oraz wniosków Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej oraz pierwszy egzemplarz informacji, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12.

4. Trzeci egzemplarz postanowień sądu oraz wniosków Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, drugi egzemplarz informacji, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 12, oraz pozostałą dokumentację kontroli operacyjnej przechowuje Generalny Inspektor Kontroli

Skarbowej w kancelarii tajnej w odrębnych teczkach dla każdej sprawy, w ramach której zarządzono kontrolę operacyjną.

§ 6. 1. Wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej zawierające informacje mające znaczenie dla postępowania kontrolnego lub postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe przekazuje się właściwemu miejscowo organowi kontroli skarbowej za pośrednictwem pracownika wywiadu skarbowego.

2. Wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej zawierające dowody pozwalające na wszczęcie albo mające znaczenie dla postępowania w sprawach o przestępstwa i wykroczenia Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej przekazuje właściwemu prokuratorowi za pośrednictwem pracownika wywiadu skarbowego.

§ 7. Przetwarzanie materiałów zgromadzonych podczas stosowania kontroli operacyjnej odbywa się w sposób uniemożliwiający dostęp do tych materiałów i informacji w nich zawartych osobom nieuprawnionym.

§ 8. 1. Zniszczenie materiałów zgromadzonych podczas stosowania kontroli operacyjnej przeprowadza się komisyjnie poprzez:

1) całkowite zniszczenie dokumentów, o których mowa w § 2 ust. 5 pkt 3;

2) usunięcie zapisów informacji utrwalonych na nośnikach, o których mowa w § 2 ust. 5 pkt 1 i 2, w sposób uniemożliwiający odtworzenie treści tych zapisów, a w szczególności danych osobowych.

2. W przypadku gdy usunięcie z nośników utrwalonych na nich zapisów nie jest możliwe, uszkadza się je w sposób uniemożliwiający ich odczytanie albo dokonuje się ich fizycznego zniszczenia.

§ 9. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Załączniki do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 lutego 2004 r. (poz. 494)

Załącznik nr 3

(uchylony).

Załącznik nr 4

(uchylony).

Załącznik nr 10

(uchylony).



1) Minister Finansów kieruje działem administracji rządowej – finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Finansów (Dz. U. Nr 32, poz. 301, Nr 43, poz. 378 i Nr 93, poz. 834).