ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY 1) z dnia 15 maja 2009 r. w sprawie umundurowania Inspekcji Transportu Drogowego

Na podstawie art. 69 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa dystynkcje i wzór umundurowania służbowego Inspekcji Transportu Drogowego, zwanego dalej „umundurowaniem”, oraz normy umundurowania, sposób i kryteria jego przydziału, zasady i sposób noszenia oraz warunki jego używania.

§ 2. Umundurowanie i dystynkcje określone w rozporządzeniu są prawnie zastrzeżone i mogą być używane wyłącznie przez uprawnionych pracowników Inspekcji Transportu Drogowego.

§ 3. 1. Umundurowanie składa się z ubioru wyjściowego i polowego.

2. Zasadniczymi składnikami umundurowania są:

1) spodnie męskie;

2) spódnica damska;

3) spodnie polowe;

4) czapka;

5) koszula;

6) kurtka 3/4;

7) sweter;

8) marynarka;

9) obuwie;

10) bluza polowa;

11) kurtka i spodnie motocyklisty;

12) kamizelka ostrzegawcza.

3.  Wzory umundurowania Inspekcji Transportu Drogowego określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

4.  Charakterystykę składników umundurowania i sposób ich noszenia określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

5. Ilość i rodzaj składników umundurowania, a także okresy ich używalności określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

§ 4. 1. Na guzikach zewnętrznych i czapkach wchodzących w skład umundurowania umieszczony jest wizerunek orła, zgodny z wzorem określonym w ustawie z dnia 31 stycznia 1980 r. o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej oraz o pieczęciach państwowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 235, poz. 2000 oraz z 2006 r. Nr 220, poz. 1600).

2. Dystynkcje umieszczane na pochewkach zakładanych na pagony kurtki, płaszcza, marynarki, bluzy polowej, swetra, koszuli oraz bezpośrednio na taśmie otokowej czapki określa załącznik nr 4 do rozporządzenia. Dystynkcje umieszcza się również na klapach marynarki.

3. Kamizelkę ostrzegawczą nosi się na umundurowaniu w czasie wykonywania zadań na drogach w warunkach niedostatecznej widoczności oraz gdy zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym tego wymagają.

4. Składniki umundurowania określone w załączniku nr 3 do rozporządzenia przeznaczone do wykonywania zadań służbowych z wykorzystaniem motocykla przysługują tylko osobom posiadającym odpowiednie uprawnienia i imiennie upoważnienie wojewódzkiego inspektora transportu drogowego.

§ 5. 1. Uprawnienie do zaopatrzenia w składniki umundurowania, z zastrzeżeniem § 4 ust. 4:

1) powstaje z dniem:

a) powołania na stanowisko Głównego Inspektora Transportu Drogowego, zastępcy Głównego Inspektora Transportu Drogowego, wojewódzkiego inspektora transportu drogowego oraz jego zastępcy,

b) zatrudnienia w wojewódzkim inspektoracie transportu drogowego lub Głównym Inspektoracie Transportu Drogowego na stanowisku inspektora oraz na stanowisku pracownika Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego uprawniającym do umundurowania, zgodnie z art. 69 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym;

2) wygasa z dniem:

a) odwołania osób, o których mowa w pkt 1 lit. a,

b) rozwiązania stosunku pracy z osobami, o których mowa w pkt 1 lit. b.

2. Okres używalności poszczególnych składników umundurowania przez osoby, o których mowa w ust. 1, zwane dalej „uprawnionym”, liczy się od dnia nabycia uprawnienia do zaopatrzenia w składniki umundurowania.

3.  Poszczególne składniki umundurowania nie podlegają zwrotowi po upływie okresu ich używalności.

4.  Prawo do ponownego przydziału poszczególnych składników umundurowania nabywa się z dniem, w którym upłynął okres ich używalności.

§ 6. W przypadku utraty bądź zniszczenia składników umundurowania przed upływem okresu ich używalności nowe umundurowanie przysługuje:

1) bezpłatnie — jeżeli utrata lub zniszczenie nastąpiły z przyczyn niezależnych od uprawnionego — na jego wniosek zaopiniowany przez przełożonego;

2) odpłatnie — jeżeli utrata lub zniszczenie nastąpiły z winy uprawnionego — za zwrotem wartości składnika umundurowania utraconego lub zniszczonego, obliczonej stosownie do okresu, który pozostał do końca okresu jego używalności.

§ 7. 1. W przypadku wygaśnięcia uprawnienia do zaopatrzenia w składniki umundurowania przed upływem okresu używalności umundurowania uprawniony zatrzymuje umundurowanie na własność po uiszczeniu kwoty odpowiadającej wartości umundurowania, obliczonej stosownie do okresu jego używalności.

2. Kwoty podlegające uiszczeniu, liczone według cen nabycia składników umundurowania, odpowiadają wartości tych składników od dnia rozwiązania stosunku pracy do upływu okresu ich używalności.

3. Uprawniony odchodzący na emeryturę lub rentę zatrzymuje składniki przydzielonego mu umundurowania bez konieczności uiszczenia kwoty, o której mowa w ust. 1.

4. Zwrot dystynkcji następuje z dniem wygaśnięcia uprawnienia do zaopatrzenia w składniki umundurowania.

§ 8. 1. Umundurowanie powinno być utrzymane w należytym stanie, zapewniającym estetyczny, schludny i nienaruszający godności umundurowanego wygląd zewnętrzny podczas wykonywania obowiązków służbowych.

2. Zabrania się używania składników umundurowania:

1) w połączeniu z elementami ubioru cywilnego widocznymi na zewnątrz;

2) których stopień zużycia lub wygląd zewnętrzny narusza powagę munduru;

3) niezgodnie z ich przeznaczeniem.

3. Zabrania się samowolnego dokonywania przeróbek, poprawek i zniekształcania składników umundurowania.

4.  Uprawniony jest obowiązany do posiadania kompletu umundurowania zgodnie z wzorami określonymi w załączniku nr 1 do rozporządzenia, zapewniającego wykonywanie obowiązków służbowych w każdej porze roku.

5. Dopuszcza się używanie przez uprawnionego:

1) symbolu żałoby w sposób zwyczajowo przyjęty;

2) okularów przeciwsłonecznych lub zdrowotnych;

3) spinki do krawata.

6.  Korzystanie z umundurowania z naruszeniem zasad określonych w niniejszym paragrafie stanowi podstawę do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego.

§ 9. 1. Główny Inspektorat Transportu Drogowego oraz wojewódzkie inspektoraty transportu drogowego prowadzą ewidencję wydanego umundurowania oraz okresu jego używalności.

2. Główny Inspektor Transportu Drogowego oraz wojewódzcy inspektorzy transportu drogowego:

1) nadzorują przestrzeganie przepisów rozporządzenia;

2) przeprowadzają, co najmniej raz w roku, przeglądy umundurowania, polegające na bezpośrednim sprawdzeniu stanu jakościowego i ilościowego przedmiotów umundurowania użytkowanych przez podległych im uprawnionych pracowników Inspekcji Transportu Drogowego.

§ 10. Do składników umundurowania wydanych w Inspekcji Transportu Drogowego przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe, z wyłączeniem § 6.

§ 11. W okresie wdrażania na zaopatrzenie Inspekcji Transportu Drogowego umundurowania określonego w niniejszym rozporządzeniu zezwala się na noszenie przez uprawnionych do umundurowania w terminie do dnia 31 grudnia 2013 r. umundurowania i dystynkcji według wzorów obowiązujących przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, znajdujących się na wyposażeniu Inspekcji Transportu Drogowego.

§ 12. Traci moc rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2004 r. w sprawie umundurowania Inspekcji Transportu Drogowego (Dz. U. Nr 30, poz. 258 oraz z 2006 r. Nr 210, poz. 1553).

§ 13. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Załączniki do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 15 maja 2009 r. (poz. 688)

1) Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządowej — transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 216, poz. 1594).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 176, poz. 1238 i Nr 192, poz. 1381, z 2008 r. Nr 218, poz. 1391, Nr 227, poz. 1505 i Nr 234, poz. 1574 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97 i Nr 31, poz. 206.