ROZPORZĄDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ 1) z dnia 15 czerwca 2009 r. w sprawie publicznych placówek kształcenia ustawicznego, publicznych placówek kształcenia praktycznego oraz publicznych ośrodków dokształcania i doskonalenia zawodowego

Na podstawie art. 68a ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm. 2) ) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

1) rodzaje publicznych placówek kształcenia ustawicznego i publicznych placówek kształcenia praktycznego;

2) zadania publicznych placówek kształcenia ustawicznego o zasięgu ogólnokrajowym;

3) szczegółową organizację, sposób, warunki i formy prowadzenia kształcenia ustawicznego przez publiczne placówki kształcenia ustawicznego, publiczne placówki kształcenia praktycznego i publiczne ośrodki dokształcania i doskonalenia zawodowego oraz zadania tych placówek i ośrodków;

4) warunki i tryb odpłatności za prowadzone w publicznych placówkach kształcenia ustawicznego, publicznych placówkach kształcenia praktycznego i publicznych ośrodkach dokształcania i doskonalenia zawodowego kształcenie ustawiczne w formach pozaszkolnych.

§ 2. Do publicznych placówek kształcenia ustawicznego należą:

1) placówki kształcenia ustawicznego o zasięgu ogólnokrajowym, zwane dalej „placówkami o zasięgu ogólnokrajowym”;

2) centra kształcenia ustawicznego.

§ 3. 1. Do zadań placówki o zasięgu ogólnokrajowym należy:

1) przygotowywanie rozwiązań służących rozwojowi kształcenia ustawicznego w systemie oświaty, w szczególności służących uzyskiwaniu lub podnoszeniu kwalifikacji zawodowych przez osoby dorosłe dla potrzeb rynku pracy;

2) projektowanie i realizowanie przedsięwzięć edukacyjnych dotyczących kształcenia ustawicznego, w tym kształcenia na odległość;

3) przygotowywanie raportów, materiałów i analiz służących diagnozowaniu i ocenianiu stanu kształcenia ustawicznego w systemie oświaty;

4) tworzenie narzędzi służących monitorowaniu procesu kształcenia ustawicznego w systemie oświaty, w szczególności w zakresie uzyskiwania lub uzupełniania umiejętności i kwalifikacji zawodowych;

5) opracowywanie programów i materiałów edukacyjnych do prowadzenia kształcenia ustawicznego, w tym kształcenia na odległość, oraz przygotowywanie kadry do realizacji tych programów;

6) opracowywanie programów, materiałów i narzędzi służących do prowadzenia doradztwa zawodowego w systemie oświaty oraz przygotowywanie kadry dla ich realizacji;

7) promowanie innowacyjnych i eksperymentalnych projektów z zakresu kształcenia ustawicznego w systemie oświaty, w szczególności umożliwiających uzyskiwanie lub uzupełnianie umiejętności i kwalifikacji zawodowych;

8) tworzenie baz danych i zbiorów informacji w zakresie kształcenia ustawicznego w systemie oświaty oraz prowadzenie działalności wydawniczej w tym zakresie.

2. Placówka o zasięgu ogólnokrajowym może realizować także inne niż określone w ust. 1 zadania z zakresu kształcenia ustawicznego, zlecone przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania.

§ 4. Placówka o zasięgu ogólnokrajowym, w zakresie zadań statutowych, współpracuje z:

1) Centralną Komisją Egzaminacyjną i okręgowymi komisjami egzaminacyjnymi, z placówkami doskonalenia nauczycieli oraz z placówkami prowadzącymi kształcenie ustawiczne;

2) instytucjami rządowymi, samorządowymi i naukowymi oraz z partnerami społecznymi w kraju i za granicą.

§ 5. 1. Placówką o zasięgu ogólnokrajowym kieruje dyrektor.

2. Do dyrektora placówki o zasięgu ogólnokrajowym nie stosuje się przepisu art. 36 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, zwanej dalej „ustawą”.

§ 6. 1. Kandydata na stanowisko dyrektora placówki o zasięgu ogólnokrajowym wyłania się w drodze konkursu.

2. Jeżeli do konkursu nie zgłosi się żaden kandydat albo w wyniku konkursu nie wyłoniono kandydata, minister właściwy do spraw oświaty i wychowania powierza to stanowisko ustalonemu przez siebie kandydatowi.

3. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania powołuje komisję konkursową oraz ustala jej skład i regulamin działania.

4. Stanowisko dyrektora placówki o zasięgu ogólnokrajowym powierza się na okres 5 lat. W uzasadnionych przypadkach można powierzyć to stanowisko na krótszy okres, jednak nie krótszy niż rok.

5. Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 4, minister właściwy do spraw oświaty i wychowania może przedłużać powierzenie stanowiska na kolejne okresy wymienione w ust. 4.

6. Do placówki o zasięgu ogólnokrajowym nie stosuje się art. 36a ust. 2, 4, 6—8, 10 i 12—14 ustawy.

§ 7. 1. Statut placówki o zasięgu ogólnokrajowym określa w szczególności:

1) nazwę placówki;

2) cele i szczegółowe zadania placówki;

3) formy realizacji zadań placówki;

4) organizację wewnętrzną placówki;

5) warunki powoływania zespołów doradczych.

2. Do placówki o zasięgu ogólnokrajowym nie stosuje się art. 60 ustawy.

§ 8. Do placówki o zasięgu ogólnokrajowym nie stosuje się art. 40, 50, 53 i 58 ust. 7 ustawy.

§ 9. 1. Centrum kształcenia ustawicznego prowadzi kształcenie ustawiczne w szkołach dla dorosłych, jeżeli takie szkoły wchodzą w skład centrum, oraz w formach pozaszkolnych, o których mowa w przepisach w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych.

2. Szczegółową organizację, sposób i warunki prowadzenia kształcenia w szkołach dla dorosłych wchodzących w skład centrum kształcenia ustawicznego określają przepisy dotyczące szkół publicznych.

§ 10. 1. Do zadań centrum kształcenia ustawicznego należy:

1) opracowywanie i wydawanie materiałów metodyczno-dydaktycznych dla prowadzonego kształcenia;

2) przygotowywanie oferty kształcenia ustawicznego skierowanej do uczestników tego kształcenia, zwiększającej szansę ich zatrudnienia, oraz współpraca z pracodawcami w tym zakresie;

3) gromadzenie informacji naukowo-technicznej dla potrzeb kształcenia ustawicznego, ze szczególnym uwzględnieniem kierunków i form tego kształcenia, prowadzonego przez centrum kształcenia ustawicznego.

2. Centrum kształcenia ustawicznego może ponadto:

1) realizować zadania z zakresu praktycznej nauki zawodu, wynikające z programu nauczania dla danego zawodu;

2) organizować i prowadzić kształcenie ustawiczne umożliwiające spełnianie obowiązku nauki.

§ 11. 1. Centrum kształcenia ustawicznego prowadzi kształcenie ustawiczne z uwzględnieniem:

1) współpracy w zakresie zadań statutowych z placówkami o zasięgu ogólnokrajowym oraz z innymi placówkami prowadzącymi kształcenie ustawiczne;

2) współpracy z urzędami pracy w zakresie szkolenia osób zarejestrowanych w tych urzędach i pracodawcami w zakresie kształcenia ustawicznego pracowników.

2. Centrum kształcenia ustawicznego może współpracować z organizatorami kształcenia ustawicznego za granicą.

§ 12. 1. Organy prowadzące centra kształcenia ustawicznego mogą, w drodze porozumienia, wyznaczyć jedno z centrów do koordynowania kształcenia ustawicznego, w tym kształcenia na odległość, na terenie danego województwa lub województw, po zasięgnięciu opinii organu lub organów sprawujących nadzór pedagogiczny nad tymi centrami.

2.  Centrum kształcenia ustawicznego, o którym mowa w ust. 1, realizuje zadania określone w § 10, a ponadto gromadzi, analizuje i upowszechnia informacje o zakresie i potrzebach kształcenia ustawicznego, w tym kształcenia na odległość, prowadzonego przez centra kształcenia ustawicznego, centra kształcenia praktycznego oraz ośrodki dokształcania i doskonalenia zawodowego, działające na terenie danego województwa lub województw.

3. Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, określa w szczególności zadania centrum kształcenia ustawicznego w zakresie koordynacji kształcenia ustawicznego, w tym kształcenia na odległość, oraz warunki finansowania zadań centrum w tym zakresie.

§ 13. 1. Publicznymi placówkami kształcenia praktycznego są centra kształcenia praktycznego.

2. Centra kształcenia praktycznego realizują zadania z zakresu praktycznej nauki zawodu, wynikające z programu nauczania dla danego zawodu, oraz prowadzą kształcenie ustawiczne w formach pozaszkolnych, o których mowa w przepisach w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych.

3. Do zadań centrum kształcenia praktycznego należy:

1) prowadzenie zajęć praktycznych dla uczniów szkół prowadzących kształcenie zawodowe, w zakresie całego lub części programu nauczania dla danego zawodu, w tym modułowego programu nauczania dla danego zawodu;

2) prowadzenie zajęć uzupełniających z zakresu praktycznej nauki zawodu dla młodocianych pracowników;

3) organizowanie i prowadzenie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych;

4) opracowywanie i wydawanie materiałów metodyczno-dydaktycznych dla potrzeb prowadzonego kształcenia;

5) przygotowywanie oferty prowadzonego kształcenia ustawicznego dostosowanej do potrzeb rynku pracy.

4. Centrum kształcenia praktycznego może organizować i prowadzić kształcenie ustawiczne umożliwiające spełnianie obowiązku nauki.

§ 14. 1. Centrum kształcenia praktycznego prowadzi kształcenie ustawiczne z uwzględnieniem współpracy w zakresie zadań statutowych z placówką o zasięgu ogólnokrajowym oraz z innymi placówkami prowadzącymi kształcenie ustawiczne.

2. Centrum kształcenia praktycznego może współpracować z:

1) urzędami pracy w zakresie szkolenia osób zarejestrowanych w tych urzędach i pracodawcami w zakresie kształcenia ustawicznego pracowników;

2) placówkami doskonalenia nauczycieli w zakresie doskonalenia umiejętności zawodowych nauczycieli kształcenia zawodowego.

§ 15. 1. Organy prowadzące centra kształcenia praktycznego mogą, w drodze porozumienia, wyznaczyć jedno z centrów do koordynowania kształcenia praktycznego na terenie danego województwa lub województw, po zasięgnięciu opinii organu lub organów sprawujących nadzór pedagogiczny nad tymi centrami.

2.  Centrum kształcenia praktycznego, o którym mowa w ust. 1, realizuje zadania określone w § 13, a ponadto gromadzi, analizuje i upowszechnia informacje o zakresie i potrzebach kształcenia praktycznego prowadzonego przez centra kształcenia praktycznego działające na terenie danego województwa lub województw.

3. Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, określa w szczególności zadania centrum kształcenia praktycznego w zakresie koordynacji kształcenia praktycznego oraz warunki finansowania zadań centrum w tym zakresie.

§ 16. 1. Publiczne ośrodki dokształcania i doskonalenia zawodowego, zwane dalej „ośrodkami”, prowadzą dokształcanie teoretyczne młodocianych pracowników, zwanych dalej „młodocianymi”, oraz prowadzą kształcenie ustawiczne w formach pozaszkolnych, o których mowa w przepisach w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych.

2. Do zadań ośrodka należy:

1) organizowanie dokształcania teoretycznego młodocianych zatrudnionych u pracodawców w celu nauki zawodu, wynikającego z programu nauczania dla danego zawodu;

2) organizowanie i prowadzenie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych.

3. Ośrodek może ponadto:

1) organizować dokształcanie teoretyczne młodocianych zatrudnionych u pracodawców w celu nauki zawodu i uczęszczających do zasadniczych szkół zawodowych — w zakresie przedmiotów zawodowych teoretycznych, jeżeli szkoła nie ma możliwości ich zrealizowania;

2) organizować i prowadzić kształcenie ustawiczne umożliwiające spełnianie obowiązku nauki.

§ 17. Ośrodek prowadzi kształcenie ustawiczne z uwzględnieniem:

1) współpracy w zakresie zadań statutowych z placówką o zasięgu ogólnokrajowym oraz z innymi placówkami prowadzącymi kształcenie ustawiczne;

2) współpracy z urzędami pracy w zakresie szkolenia osób zarejestrowanych w tych urzędach i pracodawcami w zakresie kształcenia ustawicznego pracowników.

§ 18. 1. Dokształcanie teoretyczne młodocianych w ośrodku odbywa się w formie turnusów, z zastrzeżeniem § 19.

2. Turnusy organizuje się dla młodocianych dokształcających się teoretycznie w zakresie danego zawodu.

3. W szczególnie uzasadnionych przypadkach turnusy mogą być organizowane dla młodocianych dokształcających się teoretycznie w zakresie różnych zawodów.

4. Dokształcanie teoretyczne młodocianych w formie turnusu realizuje się w wymiarze odpowiednim do zakresu dokształcania teoretycznego, na które został skierowany młodociany.

5. Liczba młodocianych uczestniczących w turnusie wynosi co najmniej 20. Za zgodą organu prowadzącego ośrodek liczba młodocianych uczestniczących w turnusie może być mniejsza niż 20.

§ 19. 1. Dyrektor ośrodka w porozumieniu z organem prowadzącym może w uzasadnionych przypadkach, w szczególności w przypadkach losowych, zorganizować dokształcanie teoretyczne młodocianych w formie konsultacji indywidualnych, zwanych dalej „konsultacjami”.

2. Liczba godzin konsultacji wynosi co najmniej 20 % liczby godzin przewidzianych na nauczanie przedmiotów zawodowych teoretycznych określonych w przepisach w sprawie ramowych planów nauczania w szkołach publicznych.

§ 20. 1. Po zakończeniu turnusu lub konsultacji młodociany otrzymuje zaświadczenie.

2. Zaświadczenie zawiera w szczególności:

1) imię i nazwisko młodocianego;

2) datę i miejsce urodzenia młodocianego;

3) nazwę zawodu;

4) zakres odbytego dokształcania teoretycznego;

5) w przypadku młodocianych, o których mowa w § 16 ust. 3 pkt 1 — również oceny z realizowanych przedmiotów zawodowych teoretycznych; oceny te są wpisywane do arkusza ocen prowadzonego przez szkołę, do której uczęszcza młodociany.

§ 21. 1. Młodociani są przyjmowani do ośrodków na podstawie skierowania wydanego przez:

1) pracodawcę;

2) szkołę — w przypadku młodocianych, o których mowa w § 16 ust. 3 pkt 1.

2. Skierowanie zawiera w szczególności:

1) imię i nazwisko młodocianego oraz datę i miejsce jego urodzenia;

2) nazwę szkoły lub pracodawcy kierującego młodocianego na dokształcanie teoretyczne w ośrodku;

3) nazwę i kod zawodu, zgodnie z klasyfikacją zawodów szkolnictwa zawodowego, oraz zakres dokształcania teoretycznego.

3. Skierowanie składa się do dyrektora ośrodka w określonym przez niego terminie.

§ 22. 1. Dyrektor ośrodka, na podstawie skierowań, o których mowa w § 21 ust. 1, sporządza plan dokształcania teoretycznego młodocianych na dany rok szkolny, w terminie do dnia 30 kwietnia danego roku.

2. Plan zawiera:

1) liczbę młodocianych, dla których ma być prowadzone dokształcanie teoretyczne;

2) wykaz zawodów, w których ma być prowadzone dokształcanie teoretyczne, oraz kody zawodów zgodne z klasyfikacją zawodów szkolnictwa zawodowego;

3) zakres i formę dokształcania teoretycznego młodocianych.

3.  Organ prowadzący ośrodek zatwierdza plan, biorąc pod uwagę potrzeby lokalnego rynku pracy, po zasięgnięciu opinii organu sprawującego nadzór pedagogiczny, w terminie do dnia 31 maja danego roku.

§ 23. 1. Organy prowadzące ośrodki mogą, w drodze porozumienia, wyznaczyć jeden z ośrodków do koordynowania dokształcania teoretycznego młodocianych na terenie danego województwa lub województw, po zasięgnięciu opinii organu lub organów sprawujących nadzór pedagogiczny nad tymi ośrodkami.

2. Ośrodek, o którym mowa w ust. 1, realizuje zadania określone w § 16 ust. 2 i 3, a ponadto gromadzi, analizuje i upowszechnia informacje o zakresie i potrzebach dokształcania teoretycznego młodocianych, prowadzonego przez ośrodki działające na terenie danego województwa lub województw.

3. Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, określa w szczególności zadania ośrodka w zakresie koordynacji dokształcania teoretycznego młodocianych oraz warunki finansowania zadań ośrodka w tym zakresie.

§ 24. Działalność centrów kształcenia ustawicznego, centrów kształcenia praktycznego i ośrodków jest prowadzona z uwzględnieniem potrzeb osób niepełnosprawnych.

§ 25. Warunki i tryb organizowania praktycznej nauki zawodu w centrach kształcenia ustawicznego i centrach kształcenia praktycznego określają przepisy w sprawie praktycznej nauki zawodu.

§ 26. 1. Centra kształcenia ustawicznego, centra kształcenia praktycznego lub ośrodki mogą pobierać opłaty za kształcenie ustawiczne prowadzone w formach pozaszkolnych.

2. Opłaty nie mogą być pobierane od osób, które spełniają obowiązek nauki przez uczęszczanie na zajęcia realizowane w formach pozaszkolnych.

3. Opłaty są wnoszone za cały okres kształcenia, w terminie do dnia rozpoczęcia kształcenia.

4.  Dyrektor centrum kształcenia ustawicznego, centrum kształcenia praktycznego lub ośrodka może w uzasadnionych przypadkach przedłużyć termin wniesienia opłaty lub wyrazić zgodę na wniesienie opłaty w ratach.

5. Opłaty wnosi się na rachunek centrum kształcenia ustawicznego, centrum kształcenia praktycznego lub ośrodka wskazany przez dyrektora.

6. Wysokość opłat ustala dyrektor centrum kształcenia ustawicznego, centrum kształcenia praktycznego lub ośrodka, z uwzględnieniem kosztów prowadzenia poszczególnych form pozaszkolnych. Opłaty nie mogą przekraczać ponoszonych kosztów kształcenia ustalonych w porozumieniu z właściwym organem prowadzącym.

7.  Dyrektor centrum kształcenia ustawicznego, centrum kształcenia praktycznego lub ośrodka może zwolnić w całości lub w części z opłat osobę o niskich dochodach, w szczególności, jeżeli dochód tej osoby nie przekracza kwot, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 albo 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2008 r. Nr 115, poz. 728, z późn. zm. 3) ),

8. Zwolnienie w całości lub w części z opłat następuje na wniosek osoby zainteresowanej.

9. Opłaty nie podlegają zwrotowi, jeżeli słuchacz został skreślony z listy słuchaczy albo zrezygnował z kształcenia, chyba że rezygnacja nastąpiła z powodów zdrowotnych potwierdzonych zaświadczeniem lekarskim lub z innych ważnych przyczyn losowych.

§ 27. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. 4)


1) Minister Edukacji Narodowej kieruje działem administracji rządowej — oświata i wychowanie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Edukacji Narodowej (Dz. U. Nr 216, poz. 1591).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703 i Nr 281, poz. 2781, z 2005 r. Nr 17, poz. 141, Nr 94, poz. 788, Nr 122, poz. 1020, Nr 131, poz. 1091, Nr 167, poz. 1400 i Nr 249, poz. 2104, z 2006 r. Nr 144, poz. 1043, Nr 208, poz. 1532 i Nr 227, poz. 1658, z 2007 r. Nr 42, poz. 273, Nr 80, poz. 542, Nr 115, poz. 791, Nr 120, poz. 818, Nr 180, poz. 1280 i Nr 181, poz. 1292, z 2008 r. Nr 70, poz. 416, Nr 145, poz. 917, Nr 216, poz. 1370 i Nr 235, poz. 1618 oraz z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 31, poz. 206 i Nr 56, poz. 458.

3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 171, poz. 1056, Nr 216, poz. 1367, Nr 220, poz. 1431 i Nr 223, poz. 1458 oraz z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 65, poz. 554, Nr 69, poz. 590 i Nr 92, poz. 753.

4) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 13 czerwca 2003 r. w sprawie rodzajów, organizacji oraz sposobu działania publicznych placówek kształcenia ustawicznego i publicznych placówek kształcenia praktycznego, w tym publicznych ośrodków dokształcania i doskonalenia zawodowego (Dz. U. Nr 132, poz. 1225), które utraciło moc z dniem 24 maja 2007 r. na podstawie art. 1 pkt 20 lit. a ustawy z dnia 11 kwietnia 2007 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 542).