POPRAWKI sporządzonej w Wiedniu dnia 15 listopada 1972 r.

wraz z załącznikami I i II, zmienionymi w Helsinkach w dniach 25 i 26 maja 1998 r. oraz w Wiedniu dnia 15 października 2002 r., do Konwencji o kontroli i cechowaniu wyrobów z metali szlachetnych,

przyjęte w Genewie dnia 9 stycznia 2001 r.

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomości:

W dniu 9 stycznia 2001 r. zostały przyjęte w Genewie Poprawki wraz z załącznikami I i II, zmienionymi w Helsinkach w dniach 25 i 26 maja 1998 r. oraz w Wiedniu dnia 15 października 2002 r., do Konwencji o kontroli i cechowaniu wyrobów z metali szlachetnych, sporządzonej w Wiedniu dnia 15 listopada 1972 r., w następującym brzmieniu:

Przekład

KONWENCJA W SPRAWIE KONTROLI I CECHOWANIA WYROBÓW Z METALI SZLACHETNYCH

PMC/W 2/2000 (nowelizacja)

10 sierpnia 2004 r.

ZAŁĄCZNIKI I i II DO KONWENCJI O KONTROLI I CECHOWANIU WYROBÓW Z METALI SZLACHETNYCH

1)  Znowelizowane przez Umawiające się Państwa na podstawie propozycji uzgodnionej przez Stały Komitet na 45. posiedzeniu w Helsinkach w dniach 25 i 26 maja 1998 r. (wprowadzonej w życie w dniu 10 marca 2000 r.)

2)  Znowelizowane przez Umawiające się Państwa* na podstawie propozycji uzgodnionej przez Stały Komitet na 53. posiedzeniu w Wiedniu w dniu 15 października 2002 r. obowiązujące od dnia 10 października 2004 r.

Wersja polska

* Republika Austrii, Republika Czeska, Królestwo Danii, Republika Finlandii, Irlandia, Republika Łotewska, Republika Litewska, Królestwo Niderlandów, Królestwo Norwegii, Republika Portugalska, Królestwo Szwecji, Konfederacja Szwajcarska oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

Załącznik I do PMC/W 2/2000 (nowelizacja)

Załącznik I

Definicje i wymagania techniczne

1. Definicje

Dla potrzeb niniejszej Konwencji stosuje się następujące definicje:

1.1    Metale szlachetne

Metalami szlachetnymi są platyna, złoto, [pallad]* i srebro.

Metalem najbardziej szlachetnym jest platyna, następnie złoto, [pallad]* oraz srebro.

1.2    Stop metalu szlachetnego

* Stopem metalu szlachetnego jest roztwór stały zawierający co najmniej jeden metal szlachetny.

1.3    Wyrób z metalu szlachetnego

Wyrobem z metalu szlachetnego jest każdy wyrób jubilerski, złotniczy, srebrniczy, zegarmistrzowski i każdy inny przedmiot wykonany w całości lub części z metali szlachetnych lub ich stopów.

1.4    Próba

Termin „próba” oznacza zawartość określonych metali szlachetnych wyrażoną liczbą jednostek wagowych metalu przypadających na tysiąc jednostek wagowych stopu.

1.5    Określona próba probiercza

Termin „próba probiercza” oznacza ustaloną minimalną zawartość określonych metali szlachetnych, wyrażoną liczbą jednostek wagowych metalu przypadających na tysiąc jednostek wagowych stopu.

* Od daty wejścia w życie nowelizacji Artykułu 2 Konwencji

1.6    Powlekanie/platerowanie metalem szlachetnym

Powłoką lub platerem z metalu szlachetnego jest warstwa metalu szlachetnego lub stopu metalu szlachetnego nałożona na całą lub część powierzchni wyrobu z metalu szlachetnego metodą chemiczną, elektrochemiczną, fizyczną lub inną.

1.7    Metale nieszlachetne

Metalem nieszlachetnym jest każdy metal z wyjątkiem platyny, złota, [palladu]** oraz srebra.

2. Wymagania techniczne

2.1 Niniejsza Konwencja nie dotyczy:

a)  wyrobów wykonanych ze stopów platyny o próbie niższej niż 850, stopów złota o próbie niższej niż 375, [stopów palladu o próbie niższej niż 500]* i stopów srebra o próbie niższej niż 800,

b)  wyrobów o przeznaczeniu medycznym, dentystycznym, weterynaryjnym, naukowym lub technicznym,

c)  prawnych środków płatniczych,

d)  części lub niekompletnych półfabrykatów (np. części metalowych lub warstw powierzchniowych),

e)  surowców tgkich jak sztabki, blachy, druty, czy rury,

f)  wyrobów z metali nieszlachetnych pokrytych metalem szlachetnym,

g)  innych przedmiotów wyłączonych z zakresu Konwencji przez Stały Komitet.

W związku z powyższym, wyroby wymienione w punktach od a) do g) powyżej nie podlegają cechowaniu Wspólną Cechą Kontroli.

* Od daty wejścia w życie nowelizacji Artykułu 2 Konwencji

2.2    Określone próby probiercze obowiązujące na mocy Konwencji**

Dla platyny: 999, 950, 900, 850

dla złota: 999, 916, 750, 585, 375

[dla palladu: 999, 950, 500]*

dla srebra: 999, 925, 830, 800

2.2.1 Stały Komitet może uznać inne określone próby probiercze w zależności od ustaleń międzynarodowych.

2.3    Tolerancja

2.3.1  Tolerancja ujemna w stosunku do prób probierczych umieszczonych na wyrobie jest niedopuszczalna.

2.3.2  Stały Komitet ustala odrębne zasady dotyczące szczególnych technik wytwarzania wyrobów.

2.4    Stosowanie stopu lutowniczego

2.4.1  Stop lutowniczy stosować wolno wyłącznie do łączenia elementów. Z reguły, wzorzec próby stopu lutowniczego powinien być taki sam, jak wzorzec próby wyrobu.

2.4.2  Stały Komitet określa wyjątki o charakterze praktycznym od powyższej zasady oraz inne metody łączenia.

2.5    Stosowanie części z metali nieszlachetnych

2.5.1 Stosowanie części z metali nieszlachetnych w wyrobach z metali szlachetnych jest zabronione z następującymi wyjątkami:

a) mechanizmy ołówków automatycznych, zegarów i zegarków, wewnętrzne mechanizmy zapalniczek i tym podobne mechanizmy, w których zastosowanie metali szlachetnych jest niewskazane z przyczyn technicznych,

b)  ostrza noży oraz części otwieraczy do butelek, korkociągów i tym podobnych wyrobów, w których zastosowanie metali szlachetnych jest niewskazane z przyczyn technicznych,

c)  sprężyny,

d)  sztyfty w srebrnych zawiasach;

e)  szpilki srebrnych broszek.

Stały Komitet może wprowadzić dodatkowe wyłączenia.

** Patrz: Artykuł 1 Konwencji, ustęp 2

* Od daty wejścia w życie nowelizacji Artykułu 2 Konwencji

2.5.2  Stały Komitet ustala zasady łączenia części wykonanych z metali nieszlachetnych, dopuszczonych na mocy ustępu 2.5.1, z częściami wykonanymi z metali szlachetnych.

2.5.3  Zawsze, gdy jest to możliwe, części wykonane z metali nieszlachetnych oznaczane być muszą wybitym lub grawerowanym napisem „METAL” lub oznaczeniem metalu. W pozostałych przypadkach, części takie powinny odróżniać się barwą od metalu szlachetnego. Wymóg ten nie dotyczy mechanizmów zegarów i zegarków. Niedopuszczalne jest stosowanie metali nieszlachetnych w charakterze wzmocnień, obciążników lub wypełniaczy.

2.6    Stosowanie materiałów niemetalicznych

Stosowanie części wykonanych z niemetali jest dozwolone pod warunkiem wyraźnego odróżnienia ich od części wykonanych z metali szlachetnych (odrębność elementu i brak powłok metalicznych lub malarskich imitujących metale szlachetne). Stały Komitet może ustalić dodatkowe warunki.

2.7    Powlekanie wyrobów z metali szlachetnych

Powłoka na wyrobach z metali szlachetnych musi być wykonana z materiału o co naj mniej tej samej próbie lub z bardziej drogocennego metalu szlachetnego.

2.7.1 Decyzje o dopuszczalnych powłokach podejmuje Stały Komitet.

Załącznik II do PMC//W 2/2000 (nowelizacja)

ZAŁĄCZNIK II

Kontrola ze strony kompetentnych urzędów probierczych

1.     Postanowienia ogólne

Kompetentne urzędy probiercze (zwane dalej [zbiorczo] „Urzędem Probierczym”) badają spełnianie warunków Załącznika I do Konwencji przez wyroby z metali szlachetnych przedstawianych im do ocechowania Wspólną Cechą Kontroli.

1.1 W przypadku uznania wyrobu przez Urząd Probierczy za kompletny w odniesieniu do wszystkich części metalowych i za zgodny z postanowieniami Załącznika I do niniejszej Konwencji, Urząd Probierczy cechuje wyrób na żądanie cechą Urzędu Probierczego i Wspólną Cechą Kontroli. W przypadku zastosowania Wspólnej Cechy Kontroli, Urząd Probierczy zobowiązany jest do pełnego ocechowania wyrobu zgodnie z postanowieniami poniższych ustępów przed wydaniem wyrobu.

2.     Metody analizy

Urząd probierczy zastosować może dowolną z wymienionych w Załączniku I zatwierdzonych metod badania wyrobów z metali szlachetnych. Stały Komitet może zmienić ten wykaz metod odpowiednio do przyszłych potrzeb. Pozostałe metody badawcze można stosować do oceny jednorodności partii wyrobów.

3.     Pobieranie próbek

Liczba wyrobów pobranych z danej partii oraz liczba próbek pobranych z wyrobów do badania i analizy powinna wystarczyć dla ustalenia jednorodności partii i zweryfikowania, czy wszystkie skontrolowane wyroby należące do partii odpowiadają wymaganej próbie probierczej. Stały Komitet ustala wytyczne do pobierania próbek.

4.     Cechowanie

Wyroby spełniające warunki Załącznika I oznaczane są co najmniej następującymi cechami:

a)  zarejestrowany znak wytwórcy zgodny z opisem w ustępie 4.2,

b)  znak Urzędu Probierczego,

c)  Wspólna Cecha Kontroli zgodnie z opisem w ustępie 4.3,

d)  oznaczenie próby zapisane cyframi arabskimi. Urząd probierczy wybija cechy b) i c) na wyrobie.

Cechy a) i d) nanieść można na wyrób techniką wybicia, odlania lub wygrawerowania. Zawsze, gdy jest to możliwe, wszystkie cechy umieszczane są w swoim bezpośrednim sąsiedztwie.

Dopuszcza się umieszczenie na wyrobie dodatkowych oznaczeń wyraźnie odróżniających się od cfech opisanych powyżej.

4.1    Stały Komitet może wprowadzić inne sposoby cechowania wyrobów.

4.2    Znak wytwórcy wspomniany w ustępie 4 a) musi być zarejestrowany w oficjalnym rejestrze Umawiającego się Państwa, na terytorium którego przedmiotowy wyrób podlega kontroli, lub w rejestrze Urzędu Probierczego tego Państwa.

4.3    Wspólna Cecha Kontroli zawiera piktogram przedstawiający wagę oraz zapisaną cyframi arabskimi wartość próby (liczbę jednostek wagowych metalu szlachetnego przypadających na tysiąc jednostek wagowych stopu) wyżłobione w metalu, umieszczone na liniowanym tle w obwódce wskazującej na rodzaj metalu szlachetnego zgodnie z poniższymi rysunkami:

Wyroby z platyny:

Wyroby ze złota:

[Wyroby z palladu:]*:

Wyroby ze srebra:

* Od daty wejścia w życie nowelizacji Artykułu 2 Konwencji

4.3.1  Wyrób ocechować można wszystkimi wzorcami próby przewidzianymi w wykazie Stałego Komitetu.

4.3.2  Zatwierdzone wymiary Wspólnej Cechy Kontroli wyszczególniono w Załączniku 2. Stały Komitet może zmienić ten wykaz.

4.4    Wyroby składające się z więcej niż jednego stopu tego samego metalu szlachetnego Wyrób składający się z różnych stopów tego samego metalu szlachetnego oznaczany jest próbą zapisaną cyframi arabskimi i Wspólną Cechą Kontroli odpowiadającymi najniższej próbie stopu występującego w wyrobie. Stały Komitet może wprowadzić wyjątki od tej zasady.

4.5    Wyroby wieloczęściowe

Jeśli wyrób zawiera części zamocowane zawiasowo lub łatwo odłączalne, wspomniane wyżej cechy umieszcza się na elemencie głównym. Jeśli jest to możliwe, Wspólną Cechę Kontroli umieścić należy również na mniejszych częściach.

4.6    Wyroby zawierające stopy różnych metali szlachetnych

4.6.1  Jeśli wyrób składa się ze stopów różnych metali szlachetnych, a kształty i barwy elementów wykonanych z poszczególnych stopów są łatwe do odróżnienia, cechy wspomniane w ustępie 4, punkty a), b), c), d) umieszcza się na jednym ze stopów, a odpowiednie Wspólne Cechy Kontroli — na pozostałych stopach.

4.6.2  Jeśli wyrób składa się ze stopów różnych metali szlachetnych, a kształty i barwy elementów wykonanych z poszczególnych stopów są trudne do odróżnienia, cechy wspomniane w ustępie 4, punkty a), b), c), d) umieszcza się na najmniej szlachetnym metalu, a Wspólnych Cech Kontroli dotyczących materiałów bardziej szlachetnych można nie nanosić.

4.6.3  Stały Komitet określa odstępstwa od opisanych powyżej zasad, wynikające z przyczyn technicznych.

Załącznik 1 do PMC/W 2/2000 (nowelizacja)

ZAŁĄCZNIK 1

Metody analizy i inne metody badawcze

Badanie wyrobów z metali szlachetnych przedstawionych do ocechowania Wspólną Cechą Kontroli obejmuje następujące dwa etapy:

1.  ocenę jednorodności partii wyrobów,

2.  oznaczenie próby stopu.

1.     Jednorodność partii ocenić można jedną z następujących metod:

a)  badanie kamieniem probierczym,

b)  badanie spektrometrem rentgenowskim,

c)  analiza wycinków pobranych z kilku wyrobów należących do partii.

2.     Próbę metalu szlachetnego oznacza się jedną z następujących zatwierdzonych metod analizy:

Platyna: metoda grawimetryczna po wytrąceniu sześciochloropla-tynianu dwuamonowego (Dokument EN 31210 / ISO 11210: 1995)

Metoda grawimetryczna po redukcji za pomocą chlorku rtęci (Dokument EN 31489 / ISO 11489: 1995)

Metoda spektrometryczna / roztwór ICP (Dokument pr EN 31494/ISO/DIS 11494) absorpcja atomów (tłumacz: ang: Atomie absorption) (Dokument ISO/WD 11492)

Złoto: analiza kupelacyjna (Dokument EN 31426 / ISO 11426: 1997) Metoda spektrometryczna / roztwór ICP (Dokument ISO/WD 11493)

[Pallad: Metoda grawimetryczna w oparciu o dwumetyloglioksym (Dokument EN 31490/ISO 11490: 1995)

Metoda spektrometryczna / roztwór ICP (Dokument EN 31495/ISO/DIS 11495)]*

Srebro: Metoda wolumetryczna (po-tencjometryczna) wykorzystu-jąca-bromek potasu (Dokument EN 31427 / ISO 11427: 1993**)

Metoda wolumetryczna (potencjometryczna) wykorzystująca chlorek sodu lub chlorek potasu (Dokument ISO 13756: 1997)

* Znajdzie zastosowanie wyłącznie po wejściu w życie poprawki do Artykułu 2 Konwencji

** Zgodnie z poprawką w oparciu o korektę techniczną 1:1994: ”Klauzula 4.2: bromek potasu, roztwór c(KBr) = 0,1 mol/l”

Załącznik 2 do PMC/W 2/2000 (nowelizacja)

ZAŁĄCZNIK 2

Wymiary wspólnych znaków kontroli

Wymiary (wysokość) wspólnych znaków kontroli wnoszą:

dla platyny: nie mniej niż 0,75 mm dla złota: 1,5 mm 1,0 mm 0,75 mm 0,5 mm

[dla palladu: nie mniej niż 0,75 mm]*

dla srebra: 4,0 mm 2,0 mm 1,5 mm 1,0mm 0,75 mm

* Od daty wejścia w życie nowelizacji Artykułu 2 Konwencji

PMC/W 7/99 (Wersja popr. 4)

KONWENCJA O KONTROLI I CECHOWANIU WYROBÓW Z METALI SZLACHETNYCH

4 października 2001 r.

POPRAWKI DO KONWENCJI O KONTROLI I CECHOWANIU WYROBÓW Z METALI SZLACHETNYCH

Zaproponowane przez Stały Komitet zgodnie z treścią ustępu 4 artykułu 10 Konwencji i przyjęte 13 grudnia 1999 r. przez Stały Komitet na jego czterdziestym ósmym posiedzeniu, które odbyło się w Morges 13 i 14 grudnia 1999 r.;

Zmienione przez Stały Komitet na jego pięćdziesiątym posiedzeniu, które odbyło się w Genewie 9 stycznia 2001 r.

Wprowadzenie

Zgodnie z treścią ustępu 4 artykułu 10 Konwencji o Kontroli i Cechowaniu Wyrobów z Metali Szlachetnych, Stały Komitet przesłał w grudniu 1998 r. do depozytariusza propozycję poprawki do tekstu Konwencji. Tekst ten został rozprowadzony do Umawiających się Państw Konwencji z zaproszeniem do udzielenia zgody na proponowane poprawki.

W wyniku złożonego przez Rząd Duński wniosku o podjęcie dalszych negocjacji dotyczących proponowanych poprawek, depozytariusz zwołał posiedzenie ekspertów prawnych z Umawiających się Państw — Stron Konwencji. Posiedzenie odbyło się w Kopenhadze 21 września 1999 r. Podczas tego posiedzenia eksperci prawni odnieśli się do szeregu zagadnień prawnych i rozważali propozycje poprawek. Zalecili wydanie poprawek do Konwencji w formie protokołu. Następnie, zalecenia ekspertów i skonsolidowane poprawki do Konwencji przedstawiono Stałemu Komitetowi, który przyjął je na swoim czterdziestym ósmym posiedzeniu, w Morges (w Szwajcarii) w dniach 13 i 14 grudnia 1999 r.

Na kolejny wniosek Rządu Duńskiego, aby podjąć dalsze negocjacje dotyczące proponowanych poprawek, depozytariusz zwołał posiedzenie ekspertów prawnych z Umawiających się Państw. Posiedzenie to odbyło się w Genewie, 8 stycznia 2001 r. Podczas tego posiedzenia, eksperci prawni przyjęli jedną z dwóch propozycji zgłoszonych przez Danię oraz wypracowali kompromis dotyczący drugiej propozycji strony duńskiej. Następnie, zalecenia ekspertów i skonsolidowane poprawki do Konwencji przedstawiono Stałemu Komitetowi, który przyjął je na swoim pięćdziesiątym posiedzeniu, w Genewie (w Szwajcarii) w 9 stycznia 2001 r.

Skonsolidowane poprawki, według ustaleń Stałego Komitetu, mają następujące brzmienie:

Preambuła

Akapit pierwszy: należy dodać następujące trzy akapity:

Wziąwszy pod uwagę. że międzynarodowa harmonizacja norm i uregulowań technicznych oraz wytycznych dotyczących metod i procedur kontroli oraz cechowania wyrobów z metali szlachetnych stanowi cenny przyczynek do swobodnego przepływu takich wyrobów;

Wziąwszy pod uwagę, iż owa harmonizację powinno uzupełnić wzajemne uznawanie kontroli i cechowania, a zatem pragnąc promować i kontynuować współprace pomiędzy swymi urzędami probierczymi i właściwymi władzami;

Zważywszy na fakt, że od Umawiających się Państw - stron Konwencji nie wymaga się obowiązkowego cechowania, oraz że opatrywanie znakami przewidzianymi w Konwencji przeprowadza się dobrowolnie;

Artykuł 1      Należy usunąć ustępy 1 i 2 i zastąpić je nowym ustępem 1:

1. Wyroby poddane kontroli i ocechowaniu przez upoważniony urząd probierczy zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji nie będą poddawane dalszym obowiązkowym kontrolom i cechowaniu w Umawiającym sie Państwie, które je importuje. Nie wyklucza to przeprowadzenia przez importujące Umawiające się Państwo testów kontrolnych zgodnie z artykułem 6.

Ustęp 3 staje się ustępem 2 i po zmianach uzyskuje następujące brzmienie:

2. Żadne z postanowień niniejszej Konwencji nie wymaga od Umawiającego sie Państwa dopuszczenia do importu lub sprzedaży wyrobów z metali szlachetnych, które nie są określone w państwowych uregulowaniach prawnych lub nie spełniają państwowych norm dotyczących próby.

Artykuł 2      Określenia wyrobów z metali szlachetnych wymienione w Artykule 2 należy poprawić tak, aby odnośny fragment brzmiał (...) wyroby z platyny, złota, palladu, srebra, i ich stopów (...)”:

Artykuł 3      w ustępie 1 odnoszącym się do artykułu 1 (na końcu) należy usunąć słowo „być”.

w podpunkcie (a) przed słowem „zgłoszone” należy dodać słowo „być”, a słowo „authorised” powinno wystąpić w pisowni brytyjskiej [dotyczy tylko wersji ang.].

należy dodać następujący nowy podpunkt 1(b):

(b)   spełniać wymagania techniczne określone niniejsza Konwencją, wyszczególnione w Załączniku I;

dotychczasowe podpunkty (b) i (c) należy poprawić tak, aby uzyskały brzmienie:

(c)  być poddane kontroli zgodnie z zasadami i procedurami określonymi w Załączniku II;

(d) być ocechowane znakami określonymi w Załączniku II

Artykuł 4       odniesienie do „ustępów 1 i 2 artykułu 1” należy zmienić na następujące: „ustępu 1 artykułu 1”.

Artykuł 5       ustęp 1 należy zastąpić dwoma następującymi ustępami:

1. Każde Umawiające się Państwo wyznaczy jeden lub większa liczbę urzędów probierczych upoważnionych do przeprowadzania kontroli i cechowania wyrobów z metali szlachetnych zgodnie z postanowieniami Załącznika II

2.   Upoważnione urzędy probiercze spełniać będą następujące warunki:

-    dostępność personelu oraz niezbędnych środków i wyposażenia;

- kompetencje techniczne i rzetelność zawodowa personelu;

- podczas wypełniania wymogów Konwencji kadra kierownicza i techniczna musi pozostawać niezależna od wszelkich kręgów, ugrupowań czy osób posiadających interesy pośrednie lub bezpośrednie w danej sferze;

- personel musi być związany tajemnicą zawodową.

numerację ustępu 2 należy zmienić na ustęp 3; w pierwszym zdaniu, „wyznaczeniu takiego upoważnionego urzędu probierczego i o znakach tego urzędu” należy zmienić na wyznaczeniu takiego upoważnionego urzędu probierczego i o jego znakach ” [takie brzmienie ma już zaakceptowana wcześniej polska Wersja]; „authorisation” należy zapisać zgodnie z pisownią brytyjską.

Artykuł 7      dodać opisanej w Załączniku II po wyrażeniu „Wspólnej Cechy Kontroli”

Artykuł 8      dodać niedozwolone zmiany po słowie „fałszerstwa” i zastąpić odniesienie do „ustępu 2” artykułu 5 przez odniesienie do ustępu 3” artykułu 5.

Artykuł 9      ustęp 1: zastąpić „...którykolwiek z jego urzędów probierczych” wyrażeniem „... którykolwiek z jego upoważnionych urzędów probierczych”; usunąć przecinek po „ bezzwłocznie zostaną podjęte rozmowy”, usunąć „a urząd ten” [podkreślone kropkami zmiany noe dotyczą zaakceptowanej wcześniej polskiej wersji, ze względu na różnice w konstrukcji zdania w języku angielskim i polskim] oraz usunąć „nie później niż w ciągu jednego miesiąca od daty otrzymania takiego powiadomienia”.

Artykuł 10     ustęp 2: dodać po pierwszym akapicie:

przekład oraz, w razie konieczności proponowanie poprawek do Załączników do niniejszej Konwencji;

podejmowanie decyzji w sprawach technicznych zzodnie z postanowieniami zawartymi w Załącznikach;

ustęp 2: w czwartym akapicie, dodaći kontynuacja po słowie „rozwijanie”;

ustęp 3: należy usunąć ostatnie zdanie

należy dodać następujący ustęp 4:

4. Zgodnie z treścią ustępu 2 powyżej. Stały Komitet będzie podejmował decyzje w sprawach technicznych jak określono w Załącznikach w jednomyślnym głosowaniu.

numerację dotychczasowego ustępu 4 należy zmienić na ustęp 5; na końcu pierwszego zdania należy usunąć „i jej załączników”; „who” po „depozytariusz” należy zmienić na „which” [ta zmiana nie ma zastosowania w wersji w języku polskim].

Artykuł 11      dotychczasowe ustępy 1 i 2 należy zmienić na ustępy 4 i 5 w zmienionym brzmieniu podanym poniżej, po nowym nagłówku Poprawka do Załączników:

4.  W przypadku otrzymania od Stałego Komitetu propozycji poprawki do Załączników do niniejszej Konwencji, depozytariusz powiadomi o niej Umawiające się Państwa.

5.  O ile nie wpłynie negatywna odpowiedź od Rządu któregokolwiek z Umawiających się Państw, lub o ile poprawka nie będzie przewidywała późniejszego terminu wejścia w życie, poprawka do Załączników wejdzie w życie po sześciu miesiącach od daty wspomnianego powiadomienia przez depozytariusza,

numerację dotychczasowych ustępów 3 do 5 należy zmienić na 1 do 3 po następującym nowym nagłówku: Poprawka do Konwencji

w nowym ustępie 1 z tekstu należy usunąć „lub jej załączników”

w nowym ustępie 2 „zgodnie z ustępem 3” należy zmienić na

zgodnie z ustępem 1

w nowym ustępie 3 należy usunąć z tekstu „zgodnie z ustępem 3” oraz „lub do jej załączników”; „who” po „depozytariusz” należy zmienić na „which” [ta zmiana nie ma zastosowania w wersji w języku polskim].

Rozdział IV     po wyrażeniu Postanowienia Końcowe należy dodać następujący nowy nagłówek: Przystąpienie do Konwencji

Artykuł 12      należy dodać następujący nowy ustęp 2:

2. Rządy Umawiających się Państw przekażą swoja odpowiedź depozytariuszowi w ciągu czterech miesięcy od daty otrzymania od depozytariusza zapytania o zgodę na takie zaproszenie. Brak odpowiedzi w tym terminie od któregokolwiek Rządu uzna się za wyrażenie zgody na zaproszenie.

należy odpowiednio zmienić numerację dotychczasowych ustępów 2 i 3

Artykuł 13      należy usunąć

Artykuł 14 do 16 należy odpowiednio zmienić numerację

przed nowym artykułem 14 należy dodać nowy nagłówek wypowiedzenie, a przed nowym artykułem 15 nowy nagłówek ratyfikacja”.

Artykuł 14 (nowy) W pierwszym zdaniu who” po „depozytariusz” należy zmienić na „which” [ta zmiana nie ma zastosowania w wersji w języku polskim].

Pierwszy ustęp po (nowym) Artykule 15     Słowo „authorised” powinno wystąpić w pisowni brytyjskiej.

***

Niniejszym zastępuje się proponowaną poprawkę do artykułu 1 Konwencji o Kontroli i Cechowaniu Wyrobów z Metali Szlachetnych, która została przyjęta przez Stały Komitet na jego trzydziestym posiedzeniu w Genewie dnia 4 lutego 1992 r. (PMC 1/92, 26 lutego 1992 r.), a która nie weszła w życie.

Po wejściu w życie obecnie proponowanej poprawki do Konwencji, skonsolidowany tekst w języku angielskim i francuskim będzie posiadać brzmienie jak w załączonym dokumencie „Poprawka do tekstu Konwencji o Kontroli i Cechowaniu Wyrobów z Metali Szlachetnych” (PMC/W 9/99 (Wersja popr. 3) z datą 25 stycznia 2001 r.).

Po zaznajomieniu się z powyższymi Poprawkami, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że:

- zostały one uznane za słuszne zarówno w całości, jak i każde z postanowień w nich zawartych,

- są przyjęte, ratyfikowane i potwierdzone,

- będą niezmiennie zachowywane.

Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.

Dano w Warszawie dnia 28 sierpnia 2008 r.