DEKRET z dnia 6 grudnia 1946 r. Przepisy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.

Na podstawie ustawy z dnia 3 stycznia 1945 r. o trybie wydawania dekretów z mocą ustawy (Dz. U. R. P. Nr 1, poz. 1) – Rada Ministrów postanawia, a Prezydium Krajowej Rady Narodowej zatwierdza, co następuje:

ROZDZIAŁ II.

Opłaty sądowe.

Art. 24. W sprawach cywilnych pobiera się następujące opłaty sądowe:

1) wpis,

2) opłatę od podań i załączników,

3) opłatę kancelaryjną,

4) opłatę za doręczenie,

5) kaucję kasacyjną.

ODDZIAŁ 1.

Wpis.

Art. 25. Wpis jest stosunkowy i stały.

Art. 26.

1. Wysokość wpisu stosunkowego zależna jest od wartości przedmiotu sprawy.

2. Cały wpis stosunkowy wynosi:


1) przy wartości przedmiotu do 5.000 zł włącznie ................................................................

2%,

2) przy wartości przedmiotu do 50.000 zł włącznie od pierwszych 5.000 zł ...........................

100 zł,

a od nadwyżki .................................................................................................................

21/2%,

3) przy wartości przedmiotu ponad 50.000 zł od pierwszych 50.000 zł ..................................

1.225 zł,

a od nadwyżki .................................................................................................................

3%.

3. Każde rozpoczęte 100 zł, a w przypadku, gdy wartość przedmiotu przewyższa 50.000 zł, każde rozpoczęte 1.000 zł liczy się za pełne.

Art. 27.

1. O ile przepisy poniższe nie stanowią inaczej, do oznaczenia wartości przedmiotu sprawy stosuje się przepisy kodeksu postępowania cywilnego o oznaczeniu wartości przedmiotu sporu.

2. Przewodniczący określa tymczasowo wpis, jeżeli przepisy dekretu niniejszego nie stanowią inaczej, w sprawach o roszczenia niemajątkowe w wysokości od 50 zł do 1.000 zł, a w sprawach o roszczenia majątkowe, w których wartość przedmiotu sprawy w chwili wytoczenia sprawy nie da się określić – w wysokości od 50 zł do 10.000 zł.

3. Na zarządzenie co do tymczasowego oznaczenia wpisu nie ma zażalenia.

4. Wpis tymczasowo oznaczony należy uiścić w terminie tygodniowym od dnia doręczenia zarządzenia stronie interesowanej.

5. Sumę wpisu określi sąd z urzędu przy wydaniu orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Wpis tymczasowo pobrany ulega zaliczeniu na poczet wpisu określonego przez sąd.

Art. 28. Suma wpisu stosunkowego lub wszystkich wpisów stosunkowych w razie zgłoszenia równocześnie w jednym piśmie lub jednym oświadczeniu kilku wniosków, podlegających opłacie wpisu stosunkowego, nie może wynosić mniej niż 50 zł.

Art. 29. Podstawą obliczenia wpisu stosunkowego od środków odwoławczych i skargi o wznowienie jest wartość przedmiotu zaskarżenia objętego pismem.

Art. 30. Wpis uiszczony od pisma odrzuconego z powodu niewłaściwości sądu zalicza się przy ponownym wniesieniu tegoż pisma, jeżeli to nastąpi w terminie tygodniowym od dnia uprawomocnienia się postanowienia o odrzuceniu.

Art. 31. Na żądanie strony zwraca się wpis:

1) od pisma zwróconego lub odrzuconego z powodu niepoprawienia lub nieuzupełnienia go w terminie zakreślonym;

2) od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu pisma innym stronom, a w braku takich stron – przed wysłaniem zawiadomienia o terminie posiedzenia.

Art. 32. Na żądanie strony zwraca się połowę wpisu w razie cofnięcia pisma przed rozpoczęciem rozprawy lub posiedzenia, na które sprawa została skierowana. Również w razie zawarcia ugody zwraca się połowę wpisu za instancję, w której ugoda nastąpiła.

ODDZIAŁ 2.

Opłata od podań i załączników.

Art. 33. Od każdego podania i wniosku do protokołu złożonego poza rozprawą lub posiedzeniem i w ogóle od każdego pisma nie podlegającego opłacie wpisu pobiera się opłatę w postępowaniu przed sądami w wysokości 20 zł, a w postępowaniu przed komornikami – 10 zł.

Art. 34. Od każdego załącznika do pisma lub protokołu pobiera się opłatę w wysokości 10 zł.

Art. 35. Od opłaty od podań i załączników wolne są:

1) pisma, odpisy i załączniki składane przez stronę z przeznaczeniem dla innej strony,

2) pisma i wnioski do protokołu oraz załączniki składane przez osoby, nie będące stronami, w wykonaniu obowiązku wynikającego z ustawy lub nałożonego przez sąd,

3) pisma zawierające wyłącznie wskazanie miejsca zamieszkania,

4) pisma zawierające wyłącznie prośbę o przyśpieszenie postępowania.

ODDZIAŁ 3.

Opłata kancelaryjna.

Art. 36.

1. Za klauzulę wykonalności, wypisy, odpisy, zaświadczenia, wyciągi oraz inne dokumenty, wydawane na wniosek na podstawie akt, pobiera się opłatę kancelaryjną w wysokości 20 zł za każdą stronicę wydanego dokumentu, licząc 25 wierszy za stronicę.

2. Każdą rozpoczętą stronicę liczy się za całą.

3. Jeżeli pismo jest sporządzone w obcym języku lub zawiera tabelę, pobiera się opłatę w podwójnej wysokości.

Art. 37.

1. Za wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku lub postanowienia pobiera się opłatę:


1) jeżeli wyrok lub postanowienie z uzasadnieniem doręcza się stronie – w wysokości .............

100 zł,

2) jeżeli doręcza się tylko zawiadomienie o sporządzeniu uzasadnienia – w wysokości ............

20 zł.

2. Opłata wskazana w ust. 1 pkt 1) obejmuje również opłatę kancelaryjną za wypis wyroku lub postanowienia.

3. Nie pobiera się opłaty kancelaryjnej za pisma, które doręcza się z urzędu.

ODDZIAŁ 4.

Opłata za doręczenie.

Art. 38. Opłata za doręczenie jest stosunkowa lub stała.

Art. 39. Wysokość opłaty stosunkowej zależna jest od wysokości wpisu stosunkowego lub stałego.

Art. 40. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości określi:

1) przypadki, w których pobiera się opłatę za doręczenie;

2) osoby obowiązane do jej uiszczenia;

3) wysokość opłaty;

4) sposób jej uiszczenia;

5) sposób użycia sum uzyskanych z tej opłaty.

ODDZIAŁ 5.

Kaucja kasacyjna.

Art. 41. Wysokość kaucji, którą należy wpłacić przy wniesieniu skargi kasacyjnej, wynosi 1.000 zł.

Art. 42.

1. Kaucję zwraca się z urzędu stronie:

1) jeżeli skarga kasacyjna została uwzględniona w całości lub w części;

2) jeżeli skarga kasacyjna została zwrócona lub odrzucona z powodów formalnych, nie wyłączając przypadku niedopuszczalności skargi kasacyjnej;

3) jeżeli skarga kasacyjna została cofnięta przed posiedzeniem, na którym miała być rozpoznana.

2. W innych przypadkach kaucję przelewa się do Skarbu Państwa.

Art. 43.

1. O zwrocie kaucji orzeka Sąd Najwyższy, w przypadku zaś gdy przyczyna usprawiedliwiająca zwrot kaucji zaszła w sądzie drugiej instancji – sąd drugiej instancji na posiedzeniu niejawnym.

2. Na postanowienie sądu drugiej instancji służy stronie zażalenie do Sądu Najwyższego w terminie tygodniowym od daty doręczenia zawiadomienia o odmowie zwrotu kaucji.